Ksiega Psalmów 66:17
Do Niego wołałem moimi ustami, a na moim języku była chwała.
Do Niego wołałem moimi ustami, a na moim języku była chwała.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Przewodnikowi chóru Jedutunów. Pieśń Asafa.
14które w mej niedoli wyrzekły moje wargi oraz wypowiedziały moje usta.
1Dumanie Dawida; modlitwa, kiedy pozostawał w jaskini.
16Pójdźcie wszyscy bogobojni; posłuchajcie, a wam opowiem, co On uczynił dla mej duszy.
30Moi przeciwnicy odzieją się sromotą, jak opończą okryją się swoją hańbą.
1Pieśń pielgrzymia.W mojej niedoli wołałem do BOGA i mnie wysłuchał
14Przywróć mi radość Twojego zbawienia i pokrzep mnie duchem gorliwym.
15Wtedy będę nauczał przestępców Twoich dróg, i grzesznych, aby do Ciebie powrócili.
8WIEKUISTY, w Twojej łasce ustanowiłeś potęgę na mej górze; ale ukryłeś Twe oblicze, zatem byłem strwożony.
6męki piekielne mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.
13Mymi ustami wygłaszam wszystkie wyroki Twoich ust.
4Ale Ty, WIEKUISTY, jesteś moją tarczą, moją chwałą oraz Tym, który podnosi moją głowę.
18Gdybym knuł niegodziwość w moim sercu, Pan by mnie nie wysłuchał.
19Jednak Bóg mnie wysłuchał, zwrócił uwagę na głos mej modlitwy.
1Od Dawida; kiedy zataiwszy swój rozum przed Abimelechem, odszedł wygnany.
8Moje usta codziennie są pełne Twojej chwały i Twojej sławy.
6Wzywam Cię, bo mnie wysłuchasz, mój Boże; skłoń do mnie Twoje ucho oraz wysłuchaj moje słowa.
2Gdy oto raz otworzyłem moje usta – mój język sam już mówi na moim podniebieniu.
171Moje usta będą wylewać chwałę, gdy mnie nauczysz Twoich ustaw.
2gdy przyszli Zyfejczycy i powiedzieli do Saula: Oto Dawid ukrywa się pośród nas.
6Dumni ukryli na mnie sidła i powrozy, rozciągnęli sieci nad ścieżką, zastawili na mnie zasadzki. Sela.
6Wysławiony WIEKUISTY, bo wysłuchał głosu mych próśb.
1Miłuję, dlatego, że WIEKUISTY wysłuchał mój głos oraz moje błagania,
2że skłonił ku mnie Swe ucho; oto będę Go wzywał dopóki moje dni.
7Lecz w mej niedoli wzywałem WIEKUISTEGO i wołałem do mojego Boga. Ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu i me wołanie doszło do Jego uszu.
3W dzień, kiedy Cię wzywałem wysłuchałeś mnie, mocą pokrzepiłeś mą duszę.
4Będą Ci składać hołd, o WIEKUISTY, wszyscy królowie ziemi, bo usłyszeli wyroki z Twoich ust.
2Wynosić Cię będę, WIEKUISTY, gdyż mnie wyprowadziłeś z toni, a moich nieprzyjaciół nie uratowałeś.
25Bo nie wzgardził, nie wstrętna mu skarga żebrzącego, nie ukrył przed nim Swego oblicza; wysłuchał go, kiedy do Niego wołał.
23Gdy będę Cię wysławiał, me usta zaśpiewają, a także moja dusza, ta, którą wybawiłeś.
21Niech moje usta głoszą chwałę WIEKUISTEGO, a wszelka cielesna natura wysławia na wieki wieków Jego święte Imię.
5Tak, będę Cię wychwalał póki życia; w Twym Imieniu podniosę moje ręce.
22Błogosławiony WIEKUISTY, Ten, który w oblężonym mieście cudownie okazał mi Swoją łaskę.
28A mój język będzie wypowiadał Twoją sprawiedliwość, i Twoją chwałę cały dzień.
2Śpiewajcie na chwałę Jego Imienia, oddajcie chwałę Jego sławie.
7Usłysz, BOŻE, mój głos, kiedy wołam; zmiłuj się nade mną i mnie wysłuchaj.
3Wydobył mnie z ogłuszającej otchłani, z grząskiego bagna, i postawił moje nogi na skale oraz upewnił moje kroki.
16Kiedy wołam mojego sługę – nie odzywa się, choć go błagam moimi ustami.
1Modlitwa Dawida. WIEKUISTY, wysłuchaj mojej słuszności, miej wzgląd na moje wołanie; skłoń ucho do mojej prośby, co nie płynie z obłudnych ust.
1HALLELUJA! Chwal duszo moja WIEKUISTEGO.
7by zawtórować głosem dziękczynienia i opowiedzieć wszystkie Twoje cuda.
1Pieśń Dawida. Wzywam Cię, WIEKUISTY, pospiesz do mnie;kiedy Cię wzywam słuchaj mojego głosu.
12Wielbić Cię będę, Boże, Panie mój, całym moim sercem i czcić Twoje Imię na wieki.
1Przewodnikowi chóru, w towarzystwie instrumentów smyczkowych. Psalm Dawida.
56Usłyszałeś mój głos, więc nie zatulaj Twojego ucha przed westchnieniem i moim krzykiem.
1Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida.
10Wtedy wrogowie cofną się wstecz, w dniu, w którym zawołam: To wiem, że Bóg jest ze mną.
131Otwieram usta i je pochłaniam, bo pożądam Twoich przykazań.
16Niech rzuci na nich śmierć, by żywcem weszli do Krainy Umarłych; gdyż złość jest w ich siedzibie, jak również w ich wnętrzu.
17Zaś ja wołam do Boga, zatem WIEKUISTY mi dopomoże.