Ksiega Psalmów 22:25
Bo nie wzgardził, nie wstrętna mu skarga żebrzącego, nie ukrył przed nim Swego oblicza; wysłuchał go, kiedy do Niego wołał.
Bo nie wzgardził, nie wstrętna mu skarga żebrzącego, nie ukrył przed nim Swego oblicza; wysłuchał go, kiedy do Niego wołał.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
17Tobie składam dziękczynną ofiarę oraz wzywam Imienia BOGA.
18Moje śluby spełniam BOGU wobec całego Jego ludu.
19W przedsionkach domu WIEKUISTEGO, w twoim wnętrzu, Jeruszalaim. HALLELUJA!
18Będę Cię wysławiał w wielkim zborze, będę Cię chwalił pośród licznego ludu.
14Spełnię BOGU me śluby, wobec całego Jego ludu.
12Na Bogu polegam - nie obawiam się, cóż mi uczyni człowiek?
22Wyzwól mnie z paszczy lwa oraz obroń mnie od bawolich rogów.
23A mym braciom będę rozgłaszał Twoje Imię, pośród zboru będę Cię wielbił.
24Chwalcie Go, bogobojni, czcij Go cały rodzie Jakóba; korzcie się przed Nim wszyscy z nasienia Israela.
30Moi przeciwnicy odzieją się sromotą, jak opończą okryją się swoją hańbą.
1HALLELUJA! Całym sercem sławię BOGA w zborze prawych i w zgromadzeniu.
1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida, śpiew.
50Dlatego chcę cię sławić pomiędzy narodami, o WIEKUISTY, a Twojemu Imieniu będę śpiewał.
14Ofiaruj Panu dziękczynienia; Najwyższemu spełnij twe śluby.
15Także wezwij Mnie w dzień niedoli; wtedy cię ocalę, a ty Mnie uczcisz.
5Niech na wieki zamieszkam w Twym namiocie i się schronię pod osłonę Twoich skrzydeł. Sela.
1Pieśń Dawida. Sławię Cię z całego serca, śpiewam Ci wobec bogów.
2Korzę się przed Twym świętym Przybytkiem, wysławiam Twoje Imię za Twą łaskę oraz za Twoją prawdę, bo wyniosłeś Twe Imię i Twoje Słowo nade wszystko.
13Wśród całopaleń wejdę do Twego domu, uiszczę Ci moje śluby,
28Tyś moim Bogiem i składam Ci dzięki; moim prawdziwym Bogiem i Cię wynoszę.
12Wielbić Cię będę, Boże, Panie mój, całym moim sercem i czcić Twoje Imię na wieki.
11Jako, że i zawziętość ludzka podnosi Twoją chwałę, kiedy się wreszcie odziejesz gniewem.
16Pójdźcie wszyscy bogobojni; posłuchajcie, a wam opowiem, co On uczynił dla mej duszy.
17Do Niego wołałem moimi ustami, a na moim języku była chwała.
8Niech wieczyście zasiądzie dla oblicza Boga; ustanów łaskę i prawdę, aby go pilnowały.
21Niech moje usta głoszą chwałę WIEKUISTEGO, a wszelka cielesna natura wysławia na wieki wieków Jego święte Imię.
49który mnie wybawił od moich wrogów, wyniósł mnie ponad mych przeciwników i ocalił od srogiego męża.
1Od Dawida; kiedy zataiwszy swój rozum przed Abimelechem, odszedł wygnany.
2Będę wielbił WIEKUISTEGO każdego czasu; Jego chwała zawsze na moich ustach.
12Wtedy przemieniłeś moją żałobę w taniec, rozwiązałeś mój wór i przepasałeś mnie radością.
27Kiedy Go będziesz błagał – wysłucha cię, a ty spłacisz Mu twoje śluby.
15Wtedy będę nauczał przestępców Twoich dróg, i grzesznych, aby do Ciebie powrócili.
12Moja noga stanęła na równi; w zgromadzeniach będę wysławiał BOGA.
22Więc ja będę Cię wychwalał na harfie, Boże, a Twoją niezawodność; będę sławił na cytrze, o Święty Israela.
23Gdy będę Cię wysławiał, me usta zaśpiewają, a także moja dusza, ta, którą wybawiłeś.
6Wysławiony WIEKUISTY, bo wysłuchał głosu mych próśb.
9Pragnę spełniać Twą wolę, Boże, Twoje Prawo jest w moim wnętrzu.
23Kto Mi ofiaruje dziękczynienie - uczci Mnie; kto uważa na drogę - temu wskażę zbawienie Boga.
1HALLELUJA! Szczęśliwy mąż, który się boi WIEKUISTEGO, i wielce sobie upodobał w Jego przykazaniach.
1HALLELUJA! Chwal duszo moja WIEKUISTEGO.
2Będę chwalił BOGA dopóki jestem żywy, będę Go wysławiał dopóki jest mój czas.
22Błogosławiony WIEKUISTY, Ten, który w oblężonym mieście cudownie okazał mi Swoją łaskę.
21Dziękuję Ci, że mnie wysłuchałeś i stałeś się moim zbawieniem.
4Będą Ci składać hołd, o WIEKUISTY, wszyscy królowie ziemi, bo usłyszeli wyroki z Twoich ust.
6I tak wywyższy moją głowę ponad mych nieprzyjaciół dookoła; a ja, w Jego namiocie złożę ofiary radości, zaśpiewam oraz zanucę WIEKUISTEMU.
9Rozbudź się mój duchu, ocuć się lutnio i cytro, gdy budzę się wraz z jutrzenką.
5że na wieki utrwalę jego ród; a tron jego zbudowałem aż do pokolenia i pokolenia. Sela.
7Gubisz kłamców; Bóg się brzydzi człowiekiem krwi i zdrady.
12Czym odwdzięczę się WIEKUISTEMU za wszystkie dobrodziejstwa względem mnie?
9Oto człowiek, co nie uczynił Boga swą obroną, a polegał na swoim wielkim bogactwie i pokładał nadzieję w swej potędze.