Ksiega Psalmów 63:5
Tak, będę Cię wychwalał póki życia; w Twym Imieniu podniosę moje ręce.
Tak, będę Cię wychwalał póki życia; w Twym Imieniu podniosę moje ręce.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Rzeczywiście zobaczyłem Cię w Świątyni; gdy ujrzałem Twą potęgę i Twoją chwałę.
4Gdyż lepsza Twoja łaska niż życie. Me usta będą Cię wysławiać.
22Więc ja będę Cię wychwalał na harfie, Boże, a Twoją niezawodność; będę sławił na cytrze, o Święty Israela.
23Gdy będę Cię wysławiał, me usta zaśpiewają, a także moja dusza, ta, którą wybawiłeś.
6Jakby tłuszczem i szpikiem nasyca się moja dusza, a radosnymi śpiewaniem warg sławią Cię moje usta.
7Wspominam Cię na mym łożu, o Tobie rozmyślam podczas nocnych straży.
8Bo byłeś moją pomocą, radowałem się w cieniu Twych skrzydeł.
1HALLELUJA! Chwal duszo moja WIEKUISTEGO.
2Będę chwalił BOGA dopóki jestem żywy, będę Go wysławiał dopóki jest mój czas.
8Moje usta codziennie są pełne Twojej chwały i Twojej sławy.
15Wtedy będę nauczał przestępców Twoich dróg, i grzesznych, aby do Ciebie powrócili.
14Tak mówi WIEKUISTY: Głos w Ramathsię rozlega, łkanie i gorzki płacz! Rachel płacze nad swymi dziećmi; nie daje się utulić po swych dzieciach, bo nie ma już żadnego!
1Pieśń Dawida, kiedy przebywał na puszczy judzkiej.
33Póki życia będą śpiewał WIEKUISTEMU oraz wysławiał Boga dopóki istnieję.
34Oby Mu miłą była moja mowa, a ja będę się cieszył przy WIEKUISTYM.
1Od Dawida; kiedy zataiwszy swój rozum przed Abimelechem, odszedł wygnany.
2Będę wielbił WIEKUISTEGO każdego czasu; Jego chwała zawsze na moich ustach.
15Zaś ja, w prawości, zobaczę Twoje oblicze; po przebudzeniu nasycę się Twą Postacią.
30Moi przeciwnicy odzieją się sromotą, jak opończą okryją się swoją hańbą.
26Przez to zostało rozweselone moje serce oraz rozradował się mój język, ale też moja cielesna natura rozbije namiot nadziei.
16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
9Dlatego cieszy się moje serce oraz raduje mój język, a moja cielesna natura spoczywa bezpiecznie.
21Niech moje usta głoszą chwałę WIEKUISTEGO, a wszelka cielesna natura wysławia na wieki wieków Jego święte Imię.
25Bo nie wzgardził, nie wstrętna mu skarga żebrzącego, nie ukrył przed nim Swego oblicza; wysłuchał go, kiedy do Niego wołał.
26Od Ciebie moje uwielbienie w wielkim zborze i wobec bogobojnych spełnię śluby.
9Zaś moja dusza rozraduje się w WIEKUISTYM, ucieszy się Jego zbawieniem.
9Bo nasycił spragnioną duszę oraz duszę zgłodniałą napełnił dobrem.
171Moje usta będą wylewać chwałę, gdy mnie nauczysz Twoich ustaw.
4Abym przyszedł do ołtarza prawdziwego Boga, do Boga radości i mojego wesela, oraz lutnią składał Ci dziękczynienie, Boże, Boże mój!
8Jak cenna jest Twoja łaska, Boże; dlatego synowie Adama chronią się pod cienie Twoich skrzydeł.
17Do Niego wołałem moimi ustami, a na moim języku była chwała.
6Do Ciebie wyciągam me ręce; moja dusza jest jak spragniona ziemia, która się zwraca ku Tobie.
12Wtedy przemieniłeś moją żałobę w taniec, rozwiązałeś mój wór i przepasałeś mnie radością.
12Wielbić Cię będę, Boże, Panie mój, całym moim sercem i czcić Twoje Imię na wieki.
4Pociesz duszę Twojego sługi, Panie, bo wznoszę do Ciebie mą duszę.
28A mój język będzie wypowiadał Twoją sprawiedliwość, i Twoją chwałę cały dzień.
7Nienawidzę oddanych próżnym marnościom, ponieważ ja ufam WIEKUISTEMU.
25Naraz się ocknąłem i rozejrzałem – a mój sen był dla mnie słodkim.
1Przewodnikowi chóru, dumanie na sześć głosów; przez synów Koracha, pieśń miłości.
13Mymi ustami wygłaszam wszystkie wyroki Twoich ust.
14które w mej niedoli wyrzekły moje wargi oraz wypowiedziały moje usta.
25Przylgnęła do prochu moja dusza, ożywisz mnie według Twojego słowa.
19Kiedy myśli ścierają się w moim wnętrzu, Twoje pocieszenia rozweselają mą duszę.
4Będą Ci składać hołd, o WIEKUISTY, wszyscy królowie ziemi, bo usłyszeli wyroki z Twoich ust.
1Przewodnikowi chóru Benowi, z powodu śmierci. Psalm Dawida.
2Całym sercem chcę chwalić WIEKUISTEGO i opowiadać wszystkie Twoje cuda.
30A mnie, utrapionego i zbolałego, wydźwignie Twoja pomoc, Boże.
14A ja wciąż będę ufał oraz wywyższał nade wszystko Twoją chwałę.
7Wróć moja duszo do swojego spokoju, bo BÓG się ulitował nad tobą.
18Będę Cię wysławiał w wielkim zborze, będę Cię chwalił pośród licznego ludu.