Ksiega Jeremiasza 31:25

Biblia Gdanska (1632/1881)

Naraz się ocknąłem i rozejrzałem – a mój sen był dla mnie słodkim.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Jr 31:14 : 14 Tak mówi WIEKUISTY: Głos w Ramathsię rozlega, łkanie i gorzki płacz! Rachel płacze nad swymi dziećmi; nie daje się utulić po swych dzieciach, bo nie ma już żadnego!
  • Mt 5:6 : 6 Bogaci, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, bowiem oni będą nasyceni.
  • Ps 107:9 : 9 Bo nasycił spragnioną duszę oraz duszę zgłodniałą napełnił dobrem.
  • J 4:14 : 14 zaś kto wypije z wody, którą ja mu dam, nie będzie pragnął na wieczność; a woda którą mu dam, stanie się w nim zdrojem wody, co wytryskuje ku życiu wiecznemu.
  • 2 Kor 7:6 : 6 Zaś Bóg, który zachęca uniżonych, pocieszył nas przez przyjście Tytusa.
  • Iz 32:2 : 2 Każdy będzie jak ochrona przed wiatrem, osłona przed ulewą, jak potoki wód na stepie i jak cień ciężkiej skały na spragnionej ziemi.
  • Iz 50:4 : 4 Pan, WIEKUISTY, dał mi wyćwiczony język, bym umiał w porę pokrzepić słowem znużonego. On budzi mnie każdego ranka, pobudza moje ucho, bym słuchał jak uważni uczniowie.
  • Mt 11:28 : 28 Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy się trudzicie oraz jesteście obciążeni, a Ja wam sprawię odpoczniecie.
  • Lk 1:53 : 53 Łaknących nasycił dobrami, a tych, którzy się bogacą odesłał jako bezwartościowych.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 26Oto nadejdą dni mówi WIEKUISTY, a obsieję dom Israela i dom Judy posiewem ludzi oraz posiewem bydła.

  • 9Bo nasycił spragnioną duszę oraz duszę zgłodniałą napełnił dobrem.

  • Jr 31:12-14
    3 wersety
    77%

    12Wtedy dziewica ucieszy się w korowodzie, razem młodzieńcy i starcy; bo ich żałobę zamienię w wesele, po ich znękaniu pocieszę ich i uraduję.

    13Napoję duszę kapłanów tłustością, a Mój lud nasyci się Moim dobrem mówi WIEKUISTY.

    14Tak mówi WIEKUISTY: Głos w Ramathsię rozlega, łkanie i gorzki płacz! Rachel płacze nad swymi dziećmi; nie daje się utulić po swych dzieciach, bo nie ma już żadnego!

  • 15Jego płodom pobłogosławię, jego biednych nasycę chlebem,

  • 7Nienawidzę oddanych próżnym marnościom, ponieważ ja ufam WIEKUISTEMU.

  • 7Wróć moja duszo do swojego spokoju, bo BÓG się ulitował nad tobą.

  • Ps 31:9-10
    2 wersety
    72%

    9Nie wydałeś mnie w moc wroga, a me nogi postawiłeś na rozległej przestrzeni.

    10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • 25Czy nie płakałem nad udręczonym przez los; czy moja dusza nie bolała nad ubogim?

  • 18Boleje we mnie serce, słabe jest ukojenie dla smutku!

  • 5Tak, będę Cię wychwalał póki życia; w Twym Imieniu podniosę moje ręce.

  • 16Teraz rozlewa się we mnie moja dusza i silnie pochwyciły mnie dni niedoli.

  • 24Tak napoję znękaną duszę oraz nasycę każdą łaknącą osobę.

  • 13Do mnie przychodziło błogosławieństwo dla tego, co się tułał oraz rozweselałem serce wdowy.

  • 7Teraz Bóg wyczerpał już moją siłę. Opustoszyłeś całe moje koło rodzinne.

  • 15Cóż mam teraz powiedzieć? Przecież gdy On mi to zapowiedział – On też dokona. Będę pielgrzymował przez wszystkie moje lata razem z goryczą mej duszy.

  • 11Zawsze będzie cię prowadził WIEKUISTY oraz podczas posuchy nasyci twoją duszę, a twe członki pokrzepi; i będziesz niczym zroszony ogród, jak zdrój wód, którego wody nie zawodzą.

  • 4Więc wątpił we mnie mój duch, osłupiało me serce w moim wnętrzu.

  • 7Syty podepcze i samospływający miód; głodny każdą gorycz uznaje jako słodką.

  • 25Ja kopałem i piłem wody; ja też, krokiem mych stóp wysuszę wszystkie strumienie Macoru.

  • 5Byli głodni, spragnieni, aż dusza w nich omdlewała.

  • Hi 21:24-25
    2 wersety
    70%

    24jego kadzie napełnione są mlekiem, a szpik jego kości – napojony.

    25A inny umiera w goryczy duszy, gdyż nigdy nie zakosztował szczęścia.

  • 11Chciejcie się karmić i nasycać z piersi jego pociech, ssać oraz się rozkoszować z pełni jego chwały.

  • 16A ja nad tym płaczę; we łzach rozpływa się moje oko. Bo dalekim ode mnie wydaje się pocieszyciel, który by pokrzepił moją duszę. Me dzieci osowiały, ponieważ wróg wziął górę.

  • 25Troska w sercu człowieka je gnębi, ale życzliwe słowo je pociesza.

  • 19Przywrócę Israela do jego siedziby; będzie się paść na Karmelu i na Baszanie, a na wzgórzu Efraima i Gileadu nasyci się jego dusza!

  • 11Jęczą wszyscy jej mieszkańcy i poszukują chleba; oddają swe kosztowności za strawę, aby posilić duszę. Spójrz WIEKUISTY i zobacz, jak jestem poniżona.

  • 3Powiadasz: O, biada mi! Ponieważ WIEKUISTY przydał smutek do mojego bólu. Jestem zmorzony wzdychaniem i nie znajduję odpoczynku!

  • 25Dobroczynna dusza bywa rzeźwiona; a kto nasyca, bywa i sam nasycony.

  • 25Sprawiedliwy jada tyle, by się nasycić; lecz życie niegodziwych cierpi na nienasycenie.

  • 5Syci wynajmują się za chleb, a łaknący odpoczywają; niepłodna rodzi siedmioro, a więdnie bogata w dzieci.

  • 28W smutku rozpłynęła się moja dusza; podźwignij mnie według Twojego słowa.

  • 15Dam też dla twojego bydła trawę na twoim polu i będziesz jadł, i się nasycisz.

  • 21Gdyż wrzało moje serce i kłuły mnie wnętrzności,

  • 7Smuci się moszcz, obumiera winna latorośl, wzdychają wszyscy wesołego serca.

  • 15Lenistwo pogrąża w głęboki sen, więc dusza gnuśnego musi łaknąć.

  • 5Krzepiłbym was moimi ustami, a współczucie moich warg sprawiałoby wam ulgę.

  • 1Obrzydziłem sobie me życie, to też swobodnie wyleję moją skargę nad sobą i w goryczy mej duszy będę mówił.

  • 68%

    7Wielu powiada: Kto nam pokaże dobro? BOŻE, zwróć na nas światło Twego oblicza.

  • 2Czyż nie koiłem oraz nie uciszałem mojej duszy, podobnie jak niemowlę przy swojej matce; bo jak niemowlę jest we mnie moja dusza.

  • 19Kiedy myśli ścierają się w moim wnętrzu, Twoje pocieszenia rozweselają mą duszę.

  • 25Bo kto mógłby jeść i kto używać bez Niego?

  • 26Od Ciebie moje uwielbienie w wielkim zborze i wobec bogobojnych spełnię śluby.

  • 3Tak WIEKUISTY pocieszy Cyon, pocieszy wszystkie jego ruiny – jego pustynię zamieni w rajską ziemię, a jego ogród jakby w ogród Boga; w nim się znajdzie radość i wesele, dziękczynienie i odgłos śpiewu.

  • 20Pamięta, o, pamięta; lecz we mnie jest pognębiona moja dusza.

  • 14Nasyci się ze swych dróg ten, kto jest przewrotnego serca; lecz zacny człowiek się przed nim chroni.

  • 15Nasycił mnie goryczami oraz napełnił piołunem.