Ksiega Psalmów 107:9
Bo nasycił spragnioną duszę oraz duszę zgłodniałą napełnił dobrem.
Bo nasycił spragnioną duszę oraz duszę zgłodniałą napełnił dobrem.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
25Naraz się ocknąłem i rozejrzałem – a mój sen był dla mnie słodkim.
8Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
5Byli głodni, spragnieni, aż dusza w nich omdlewała.
6Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.
25Sprawiedliwy jada tyle, by się nasycić; lecz życie niegodziwych cierpi na nienasycenie.
15Wypatrują Cię oczy wszystkich, a Ty dajesz im pożywienie w swoim czasie.
16Otwierasz Twoją rękę i co żyje, wszystko nasycasz do woli.
5On nasyca szlachetnością twą piękność, a twą młodość odnawia na podobieństwo orła.
53Łaknących nasycił dobrami, a tych, którzy się bogacą odesłał jako bezwartościowych.
35On zamienia pustynie w jeziora, a suchą ziemię w źródła wód.
36Osadza tam zgłodniałych, by założyli miasto zamieszkania.
10a otworzysz łaknącemu twoje serce i posilisz znękaną duszę. Wtedy pośród ciemności zabłyśnie twoje światło, a twój zmierzch będzie jak południe.
11Zawsze będzie cię prowadził WIEKUISTY oraz podczas posuchy nasyci twoją duszę, a twe członki pokrzepi; i będziesz niczym zroszony ogród, jak zdrój wód, którego wody nie zawodzą.
7Syty podepcze i samospływający miód; głodny każdą gorycz uznaje jako słodką.
29Więc jedli i wielce się nasycili, gdyż sprowadził im przedmiot ich żądzy.
5Tak, będę Cię wychwalał póki życia; w Twym Imieniu podniosę moje ręce.
26Od Ciebie moje uwielbienie w wielkim zborze i wobec bogobojnych spełnię śluby.
14Tak mówi WIEKUISTY: Głos w Ramathsię rozlega, łkanie i gorzki płacz! Rachel płacze nad swymi dziećmi; nie daje się utulić po swych dzieciach, bo nie ma już żadnego!
10Tych, co przebywali w mroku, w cieniu śmierci, więzionych w S nędzy i w żelazie.
19By wybawił ich duszę od śmierci i zachował ich życie podczas głodu.
6Bogaci, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, bowiem oni będą nasyceni.
27Wszystko to spogląda ku Tobie, byś im na czas udzielił strawy.
28Gdy im dajesz zbierają; otwierasz Twoją dłoń a nasycają się dostatkiem.
15Jego płodom pobłogosławię, jego biednych nasycę chlebem,
21Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
19Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.
14Rano nasyć nas Twoją łaską, byśmy się mogli weselić przez wszystkie nasze dni.
15Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
7Pokrzywdzonym wymierza sprawiedliwość, łaknącym daje chleb oraz wyzwala uwięzionych.
31Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
10Czcijcie BOGA Jego święci, gdyż bogobojny nie ma biedy.
3WIEKUISTY nie pozwala łaknąć duszy sprawiedliwego, lecz odtrąca żądzę niegodziwych.
8Anioł BOGA rozłożył się dokoła Jego wiernych oraz ich wyrwał.
25Dobrotliwym jest WIEKUISTY dla tych, co na Nim polegają; dla duszy, która Go szuka.
8Jak cenna jest Twoja łaska, Boże; dlatego synowie Adama chronią się pod cienie Twoich skrzydeł.
7Człowiek podejmuje całą pracę dla jego ust; a jednak żądza nie może się nasycić.
14Nasyci się ze swych dróg ten, kto jest przewrotnego serca; lecz zacny człowiek się przed nim chroni.
40Zażądano – a przyprowadził przepiórki oraz nasycał ich chlebem niebios.
9Kto ma życzliwe oko – będzie błogosławiony, bo udziela biednemu swego chleba.
2Po co macie odważać za to srebro, czego nie chciałem; a waszą pracę dawać za to, co nie syci? Słuchajcie Mnie i zakosztujcie tego, co najlepsze; niech w obfitości rozkoszuje się wasza dusza.
7Wróć moja duszo do swojego spokoju, bo BÓG się ulitował nad tobą.
20W każdym czasie ma dusza jest złamana tęsknotą za Twoimi prawami.
10Będziesz jadł oraz się nasycisz, i będziesz wysławiał WIEKUISTEGO, twojego Boga, za piękną ziemię, którą ci dał.
25Temu, co daje chleb wszelkiej cielesnej naturze bowiem na wieki Jego łaska.
1Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobry, bowiem na wieki Jego łaska.
20Z owoców ust człowieka nasyca się jego życie; nasyca się plonem swych warg.
9Co daje bydłu pokarm; i rodowi kruka, o co woła.
25Dobroczynna dusza bywa rzeźwiona; a kto nasyca, bywa i sam nasycony.
31Ich mocą sądzi narody, zarazem obficie udzielając żywności.
7Nienawidzę oddanych próżnym marnościom, ponieważ ja ufam WIEKUISTEMU.