Ksiega Psalmów 107:10

Biblia Gdanska (1632/1881)

Tych, co przebywali w mroku, w cieniu śmierci, więzionych w S nędzy i w żelazie.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Lk 1:79 : 79 by ukazać się tym, którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, oraz poprowadzić nasze nogi na drogę pokoju.
  • Mt 4:16 : 16 lud, który siedział w ciemności, ujrzał wielkie światło, a tym, siedzącym w krainie i cieniu śmierci wzeszło światło.
  • Mt 22:13 : 13 Wtedy król powiedział sługom: Zwiążcie jego nogi i ręce, weźcie go oraz wrzućcie do zewnętrznych ciemności; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
  • Rz 6:20-21 : 20 Bo kiedy byliście sługami grzechu byliście niepodlegli sprawiedliwości. 21 Zatem jaki mieliście wtedy owoc taki, za który się teraz wstydzicie? Bowiem ich końcem jest śmierć.
  • Wj 2:23-24 : 23 W przebiegu tych długich czasów stało się, że umarł król Micraimu. A synowie Israela jęczeli i narzekali na skutek pracy; zatem doszło do Boga ich wołanie z powodu nadmiaru pracy. 24 I Bóg usłyszał ich jęk oraz wspomniał na Swoje przymierze z Abrahamem, Ic'hakiem i Jakóbem.
  • 2 Krn 33:11 : 11 Dlatego WIEKUISTY przyprowadził na nich dowódców wojska króla Aszuru, którzy złapali Menaszę w krzewie cierniowym, związali go dwoma łańcuchami oraz zaprowadzili do Babilonu.
  • Hi 3:5 : 5 Bodajby zachmurzyła go ciemność oraz śmiertelna pomroka, zawisnął nad nim gęsty obłok i trwożyły go dzienne zaćmienia.
  • Hi 36:8-9 : 8 A kiedy są skuci w pęta, lub omotani więzami niedoli, 9 daje im poznać ich sprawy i ich występki że wzrosły.
  • Ps 105:18 : 18 Jego nogę spętali więzami i skuto go w żelazo,
  • Iz 9:2 : 2 Rozmnożysz ten naród i wielką uczynisz jego radość; rozradują się przed Tobą, jak się radują podczas żniwa, jak się cieszą przy rozdziale zdobyczy.
  • Iz 42:7 : 7 By otworzyć zaślepione oczy, więzionych wyprowadzić z więzienia, a pogrążonych w ciemności z domu zamknięcia.
  • Lm 3:6-7 : 6 Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych. 7 Zagrodził mnie bez wyjścia i obciążył moje kajdany.
  • Mi 7:8 : 8 Nie ciesz się nade mną moja nieprzyjaciółko; bo jeśli upadłam, to znowu się podniosę; jeśli przebywam w ciemności, to jednak WIEKUISTY jest moim światłem.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 107:13-19
    7 wersety
    80%

    13Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.

    14Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.

    15Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

    16Bo skruszył spiżowe bramy, a żelazne zawory połamał.

    17Niebaczni cierpieli za swoją grzeszną drogę oraz za swe występki.

    18Ich dusza gardziła wszelką strawą i doszli do bram śmierci.

    19Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.

  • Lm 3:6-7
    2 wersety
    76%

    6Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.

    7Zagrodził mnie bez wyjścia i obciążył moje kajdany.

  • 8A kiedy są skuci w pęta, lub omotani więzami niedoli,

  • 22do ziemi ciemnej jak północ, gdzie straszny mrok, zamieszanie, i tylko sama północ przyświeca.

  • 11Gdyż byli przekorni słowom Boga i urągali radom Najwyższego.

  • 18Jego nogę spętali więzami i skuto go w żelazo,

  • 8Aby wiązać pętami ich królów, a ich dostojników w żelazne okowy.

  • 3Gdyż wróg ściga mą duszę, do ziemi przygniata moje życie; wtrącił mnie w ciemnice, tak jak od dawna umarłych.

  • 39Ale zmaleli i byli pognębieni od udręczenia, nędzy i troski.

  • 22I spojrzy na ziemię, a tu niedola i pomroka, gęste tumany i zwarta ciemność.

  • 20Po co On obdarza światłem nędzarzy, a życiem rozgoryczonych w duchu?

  • 20Gdyż wejrzał ze Swojej świętej wysokości – WIEKUISTY spojrzał na ziemię z niebios,

  • 17Bowiem śmiertelny mrok jest dla nich wspólnie porankiem, bo dobrze są obeznani ze strachami śmiertelnej pomroki.

  • Lm 3:1-2
    2 wersety
    72%

    1Ja jestem tym mężem, co widział nędzę pod biczem Jego zagniewania.

    2On mnie prowadził i zaprowadził w mrok, bez światła.

  • 9Bo nasycił spragnioną duszę oraz duszę zgłodniałą napełnił dobrem.

  • Ps 107:5-6
    2 wersety
    71%

    5Byli głodni, spragnieni, aż dusza w nich omdlewała.

    6Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.

  • 71%

    2Rozmnożysz ten naród i wielką uczynisz jego radość; rozradują się przed Tobą, jak się radują podczas żniwa, jak się cieszą przy rozdziale zdobyczy.

  • 10a otworzysz łaknącemu twoje serce i posilisz znękaną duszę. Wtedy pośród ciemności zabłyśnie twoje światło, a twój zmierzch będzie jak południe.

  • 14Pośród jasnego dnia zderzają się z ciemnością i w południe macają jakby w nocy.

  • 16lud, który siedział w ciemności, ujrzał wielkie światło, a tym, siedzącym w krainie i cieniu śmierci wzeszło światło.

  • 11Niech dojdzie do Ciebie jęk więźnia; według wielkości Twego ramienia oszczędź na śmierć skazanych.

  • 15Lecz nędzarza ocala z jego nędzy i w ucisku otwiera im ich ucho.

  • 3Ogarnęły mnie bóle śmierci, nawiedziły mnie męczarnie grobu, ucisk i smutek mnie dościgły.

  • 6Męki Krainy Umarłych mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.

  • Ps 107:26-28
    3 wersety
    70%

    26piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny; tak w niebezpieczeństwie mięknie ich dusza.

    27Zataczają się, chwieją się jak pijany, a cała ich umiejętność zostaje zniweczona.

    28Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień.

  • 5Ogarnęły mnie bóle śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości;

  • 14Zgnębiony szybko zostanie uwolniony, nie umrze w grobie i nie zabraknie jego chleba.

  • 3Położono kres ciemności, bowiem docierają do ostatnich jej granic; do kamieni, które leżą w mroku, w cieniu śmiertelnej pomroki;

  • 7By otworzyć zaślepione oczy, więzionych wyprowadzić z więzienia, a pogrążonych w ciemności z domu zamknięcia.

  • 10Dlatego otoczyły cię zewsząd sidła i trwoży cię nagły strach.

  • 6Pośród umarłych moje łoże; podobny jestem do poległych, co spoczęli w grobie; tych, których już nie wspominasz, gdyż oni zostali wyłączeni spod Twojej ręki.

  • 69%

    5Bodajby zachmurzyła go ciemność oraz śmiertelna pomroka, zawisnął nad nim gęsty obłok i trwożyły go dzienne zaćmienia.

  • 11Wprowadziłeś nas w matnię, nałożyłeś kleszcze na nasze biodra.

  • 16Oddajcie cześć WIEKUISTEMU, waszemu Bogu, zanim się zaćmi i zanim o góry mroku potkną się wasze nogi; wtedy będziecie wypatrywać światła, lecz je zamieni w śmiertelny cień, przemieni je w tumany.

  • 19Nie cofnęło się wstecz nasze serce; nasze kroki nie zboczyły z Twej ścieżki.

  • 10Niech głowy tych, co mnie obstępują pokryje niecność ich warg.

  • 10niech zostaną zaćmione ich oczy, aby nie widzieć, a ich plecy zegnij dla każdego.

  • 13Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;

  • 25W ciemności, bez światła macają oraz każe im się zataczać jak pijanym.