Ksiega Psalmów 105:18
Jego nogę spętali więzami i skuto go w żelazo,
Jego nogę spętali więzami i skuto go w żelazo,
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
16Przywołał też głód na ziemię oraz skruszył wszelką podporę pożywienia.
17Wysłał przed nimi męża Josefa, który był sprzedany na niewolnika.
19do chwili spełnienia jego słowa; bo wyrok BOGA go oczyścił.
20Król posłał i go wyzwolił, wyswobodził go władca ludów.
10Tych, co przebywali w mroku, w cieniu śmierci, więzionych w S nędzy i w żelazie.
4Więc zwołano przeciwko niemu ludy i został pojmany w ich wędzidła. W tych wędzidłach sprowadziły go do ziemi Micraim.
8A kiedy są skuci w pęta, lub omotani więzami niedoli,
8Aby wiązać pętami ich królów, a ich dostojników w żelazne okowy.
20Zatem pan Josefa wziął go oraz oddał go do więzienia; do miejsca, gdzie byli osadzani więźniowie króla. Więc był on tam, w więzieniu.
3Oddał ich też pod straż, do więzienia, do domu naczelnika przybocznej straży; do miejsca, gdzie był osadzony Josef.
19Bywa też na swym łożu karmiony cierpieniem, a w jego członkach jest uporczywa walka.
8Bowiem własnymi stopami bywa wpędzany w sieć i musi chodzić po plecionce.
15Gdyż po złodziejsku wykradziono mnie z ziemi Ebrejczyków, a i tu nie uczyniłem nic takiego, żeby mnie wtrącić do lochu.
28A kiedy przechodzili kupcy mężowie Midjaniccy, wyciągnęli oraz wyjęli Josefa z dołu i sprzedali Josefa Iszmaelitom za dwadzieścia srebrników; a ci sprowadzili Josefa do Micraim.
24A ten, po otrzymaniu rozkazu, wrzucił ich do wewnętrznej celi więziennej, zaś ich nogi zakuł na kłodzie.
1Zaś Josef został sprowadzony do Micraim. A od Iszmaelitów, którzy go tam sprowadzili, kupił go dworzanin faraona Potifar, Micrejczyk, naczelnik przybocznej straży.
27Bo moje nogi kładziesz w pęta i śledzisz wszystkie me ścieżki, na terenie wyrzeźbiając ślady mych stóp.
11Kładzie w okowy moje nogi oraz śledzi wszystkie moje ścieżki.
13I Micrejczycy srogo ujarzmili synów Israela.
14Zaś ich życie czynili gorzkim, ciężką robotą przy glinie, cegłach i wszelkiej pracy na polu, przy której bez litości ich ujarzmiali.
16Bo skruszył spiżowe bramy, a żelazne zawory połamał.
5Gdyż to jest ustawą dla Israela, prawem Boga Jakóba.
6Ustanowił je świadectwem w Josefie, kiedy wystąpił przeciw ziemi Micraim. Usłyszałem nieznaną mi mowę.
6Lecz Micrejczycy nas krzywdzili, gnębili oraz nakładali na nas ciężkie roboty.
36A Midjanici, w Micraim, sprzedali go Potifarowi dworzaninowi faraona, naczelnikowi przybocznej straży.
18Jego piszczele – niby rury z kruszcu, jego gnaty jak pręt żelazny.
22Zatem przełożony więzienia oddał we władzę Josefa wszystkich więźniów, którzy byli w więzieniu i on rozporządzał wszystkim, co mieli tam robić.
8Ale osaczyły go ludy z okolicznych krain, po czym rozciągnęły na niego swoje sidła; tak został pojmany w ich wędzidła.
9W tych wędzidłach osadziły go w klatce oraz go sprowadziły do króla Babelu; zaprowadziły go do jednej z twierdz, by jego głos nie rozlegał się nadal po górach israelskich.
33jego golenie z żelaza, a jego nogi po części z żelaza i po części z gliny.
17Oddał ich też pod straż na trzy dni.
11Dlatego WIEKUISTY przyprowadził na nich dowódców wojska króla Aszuru, którzy złapali Menaszę w krzewie cierniowym, związali go dwoma łańcuchami oraz zaprowadzili do Babilonu.
24Także wzięli go i wrzucili do dołu; a ten dół był pusty, nie było w nim wody.
10Pętla ukryta jest przy ziemi, a pułapka na niego na ścieżce.
34Kiedy się pod stopami gnębi wszystkich więźniów ziemi,
7Zagrodził mnie bez wyjścia i obciążył moje kajdany.
10Wyrwał go także ze wszystkich jego utrapień, oraz dał mu łaskę i mądrość wobec faraona króla Egiptu, zatem ustanowił go dowodzącym nad Egiptem oraz nad całym swoim domem.
23Tak Israel wszedł do Micraimu; Jakób zagościł w ziemi Chama.
3Oracze orali po mym grzbiecie i wydłużali swe bruzdy.
14Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.