Ksiega Psalmów 105:19
do chwili spełnienia jego słowa; bo wyrok BOGA go oczyścił.
do chwili spełnienia jego słowa; bo wyrok BOGA go oczyścił.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
16Przywołał też głód na ziemię oraz skruszył wszelką podporę pożywienia.
17Wysłał przed nimi męża Josefa, który był sprzedany na niewolnika.
18Jego nogę spętali więzami i skuto go w żelazo,
20Król posłał i go wyzwolił, wyswobodził go władca ludów.
21I uczynił go panem swojego domu oraz władcą w całej swojej dzierżawie.
22Aby poddał jego książęta swojej woli, a jego starszych nauczał mądrości.
20Gdyż wejrzał ze Swojej świętej wysokości – WIEKUISTY spojrzał na ziemię z niebios,
15A Jeremjasza, kiedy jeszcze był osadzony na dziedzińcu straży, doszło słowo WIEKUISTEGO, głosząc:
19A kiedy jego pan usłyszał słowa swej żony, które mu powiedziała, mówiąc: W ten sposób postąpił ze mną twój sługa; stało się, że zapłonął jego gniew.
20Zatem pan Josefa wziął go oraz oddał go do więzienia; do miejsca, gdzie byli osadzani więźniowie króla. Więc był on tam, w więzieniu.
21Ale WIEKUISTY był z Josefem, sprowadził na niego przychylność oraz użyczył mu łaski w oczach przełożonego więzienia.
22Zatem przełożony więzienia oddał we władzę Josefa wszystkich więźniów, którzy byli w więzieniu i on rozporządzał wszystkim, co mieli tam robić.
23Przełożony więzienia nie kontrolował nic, z tego co mu powierzył, gdyż WIEKUISTY był z nim; WIEKUISTY także szczęścił temu, cokolwiek czynił.
12Więc poddali go pod straż, dopóki im nie oznajmią, stosownie do orzeczenia WIEKUISTEGO.
19Bywa też na swym łożu karmiony cierpieniem, a w jego członkach jest uporczywa walka.
42Bo wspomniał na Swoje święte Słowo oraz na Abrahama, Swego sługę.
43Więc wyprowadził Swój lud w radości, Swoich wybranych w weselu.
4Więc zwołano przeciwko niemu ludy i został pojmany w ich wędzidła. W tych wędzidłach sprowadziły go do ziemi Micraim.
8A kiedy są skuci w pęta, lub omotani więzami niedoli,
14Zgnębiony szybko zostanie uwolniony, nie umrze w grobie i nie zabraknie jego chleba.
10Gdyby poznał drogę, którą szedłem i gdyby mnie doświadczył – okazałbym się jak złoto.
19Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.
20Zesłał też Swoje Słowo i ich wyleczył, ocalił ich od zguby.
44Więc kiedy usłyszał ich wołanie, spojrzał na ich niedolę.
10Gdyż doświadczyłeś nas, Boże; wypławiałeś nas ogniem, jak się wypławia srebro.
13Aby mu dać otuchę w dni niedoli, dopóki nie będzie wykopany grób niegodziwego.
3Tygiel dla srebra, piec dla złota; lecz serca próbuje WIEKUISTY.
14Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.
15Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
16Bo skruszył spiżowe bramy, a żelazne zawory połamał.
5Gdyż to jest ustawą dla Israela, prawem Boga Jakóba.
6Ustanowił je świadectwem w Josefie, kiedy wystąpił przeciw ziemi Micraim. Usłyszałem nieznaną mi mowę.
10Tych, co przebywali w mroku, w cieniu śmierci, więzionych w S nędzy i w żelazie.
1Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida.
6Wobec bólu żebrzących, wobec jęku ubogich, teraz powstanę – mówi WIEKUISTY; postawię wśród bezpieczeństwa tego, co we Mnie otwarcie mówi.
45by strzegli Jego ustaw oraz zachowali Jego nauki.HALLELUJA!
18Karcił, karcił mnie PAN, ale nie poddał mnie śmierci.
3Jego pan widział, że WIEKUISTY jest z nim i że WIEKUISTY szczęści w jego ręce wszystkiemu, co czyni.
19BÓG jest bliskim tym złamanym w sercu; wspomaga skruszonych w duchu.
19Swoje Słowo objawił Jakóbowi, swe ustawy i sądy Israelowi.
5A od czasu, kiedy go ustanowił nad swym domem oraz nad wszystkim, co posiadał, było tak, że WIEKUISTY błogosławił domowi Micrejczyka ze względu na Josefa; błogosławieństwo WIEKUISTEGO było nad wszystkim, co posiadał w domu i na polu.
14Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, z ich powodu karcił też królów,
8Aby wiązać pętami ich królów, a ich dostojników w żelazne okowy.
3Kiedy zbadasz me serce, nawiedzisz mnie w nocy i doświadczysz – nic nie znajdziesz, zła myśl nie przeszła przez moje usta.
3Ściga ich, bezpiecznie przebiega drogę, na której nie stały jego nogi.
14Gdyż tamten wyszedł z więzienia i został królem, choć urodził się ubogim w jego państwie.
15Lecz nędzarza ocala z jego nędzy i w ucisku otwiera im ich ucho.
10Wyrwał go także ze wszystkich jego utrapień, oraz dał mu łaskę i mądrość wobec faraona króla Egiptu, zatem ustanowił go dowodzącym nad Egiptem oraz nad całym swoim domem.