Ksiega Psalmów 106:44
Więc kiedy usłyszał ich wołanie, spojrzał na ich niedolę.
Więc kiedy usłyszał ich wołanie, spojrzał na ich niedolę.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
45I pamiętał Swoje przymierze z nimi, i pożałował w Swojej wielkiej litości.
46Zatem zjednał im miłosierdzie u wszystkich ich panów.
42Zgnębili ich nieprzyjaciele, zatem ulegli pod ich ręką.
43Wielokroć ich ratował, ale oni pozostawali krnąbrnymi w swych umysłach i marnieli przez swoje nieprawości.
6Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.
12Dlatego ich serce zgnębił biedą; upadli, a nie było wybawcy.
13Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.
24Chwalcie Go, bogobojni, czcij Go cały rodzie Jakóba; korzcie się przed Nim wszyscy z nasienia Israela.
19Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.
24I Bóg usłyszał ich jęk oraz wspomniał na Swoje przymierze z Abrahamem, Ic'hakiem i Jakóbem.
25Bóg spojrzał także na synów Israela i Bóg poznał...
23Wtedy zapłonie Mój gniew i zabiję was mieczem; wasze żony będą wdowami, a wasze dzieci sierotami.
7Więc wołaliśmy do WIEKUISTEGO, Boga naszych ojców, a WIEKUISTY usłyszał nasz głos, spojrzał na nasza niedolę, na nasze trudy i na nasz ucisk;
28Lecz doprowadzili do Niego krzyk biednego, by usłyszał skargę ubogich.
28Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień.
7Nasi przodkowie w Micraim nie zważali na Twoje cuda, nie pamiętali mnóstwa Twych łask, i byli oporni nad morzem, nad owym morzem Czerwonym.
8Ale pomógł im dla Swojego Imienia, aby objawić Swą potęgę.
9Zatem zgromił morze Czerwone, aż wyschło, i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.
10Tak wyswobodził ich z ręki nieprzyjaciela, wyzwolił ich z ręki wroga,
27podałeś ich w ręce wrogów, którzy ich ciemiężyli. Lecz gdy do Ciebie wołali w czas ucisku, Ty wysłuchałeś z niebios i według Twoich wielkich litości, dawałeś im wybawicieli, którzy ich wybawiali z rąk wrogów.
28Ale kiedy trochę odpoczęli, znowu czynili zło przed Twym obliczem. Dlatego porzuciłeś ich w ręce ich wrogów, aby nad nimi panowali. Lecz gdy znowu się nawrócili oraz wołali do Ciebie, Ty ich wysłuchałeś z niebios i wybawiłeś, według Twojej litości, w wielu okresach czasu.
38A On, miłosierny, odpuszczał ich winę i ich nie zgładzał; często odwracał Swój gniew i nie pobudzał całej Swojej zapalczywości.
12Śpiewajcie BOGU, który zamieszkał na Cyonie, rozpowiadajcie pomiędzy narodami Jego dzieła.
9Żal Mu ich było w każdej niedoli, więc dopomagał im anioł Jego Osoby; wyzwalał ich w miłości oraz Swojej litości; tak ich nosił i dźwigał po wszystkie dni starożytności.
39Ale zmaleli i byli pognębieni od udręczenia, nędzy i troski.
6Spojrzeli ku Niemu i byli rozpromienieni, a ich oblicza nie pobladły.
40Ile razy drażnili Go na puszczy oraz jątrzyli Go na stepie?
9Spojrzałeś na niedolę naszych przodków w Micraimi wysłuchałeś ich wołania nad morzem Sitowia.
17Ale gniew BOGA na złoczyńców, aby zgładzić ich pamięć z ziemi.
32A jeżeli zasmucił znowu się zmiłuje, według pełni Swej łaski.
1Pieśń pielgrzymia.W mojej niedoli wołałem do BOGA i mnie wysłuchał
15Lecz nędzarza ocala z jego nędzy i w ucisku otwiera im ich ucho.
7I WIEKUISTY powiedział: Przyglądając się, widziałem nędzę Mojego ludu, który przebywa w Micraim; poznałem jego cierpienia oraz słyszałem ich wołanie przed jego ciemięzcami.
31I lud uwierzył; a słysząc, że WIEKUISTY spojrzał na synów Israela i że zobaczył ich nędzę ukorzyli się oraz pokłonili.
34Kiedy ich gromił – błagali Go, nawracali się oraz szukali Boga.
35Wspomnieli, że Bóg jest ich Opoką, Pan Najwyższy ich Zbawcą.
4Jednak gdyby w swym utrapieniu nawrócili się do WIEKUISTEGO, Boga Israela, i Go szukali, dałby się im znaleźć.
42Nie pamiętali Jego ręki oraz dnia, w którym ich wybawił od ciemięzcy.
9Zatem Mojżesz tak samo mówił do synów Israela, ale Mojżesza nie słuchali z powodu udręczenia ducha oraz z powodu ciężkiej pracy.
23Który pamiętał o nas w naszym poniżeniu; bowiem na wieki Jego łaska.
17Bo WIEKUISTY odbuduje Cyon i ukaże się w Swej wspaniałości.
21Zapomnieli swojego wybawcę – Boga, który w Micraim wypełnił wielkie dzieła;
18Zaś kiedy WIEKUISTY ustanowił sędziów WIEKUISTY był z sędzią oraz wybawiał ich z ręki ich gnębicieli po wszystkie dni sędziego; gdyż WIEKUISTY użalił się z powodu ich skarg na gnębicieli oraz ich ciemiężców.
18Także znosił ich na pustkowiu przez około czterdziestoletni okres.
1Pieśń pielgrzymia. WIEKUISTY, pamiętaj Dawidowi wszystkie jego utrapienia.
32Potem znowu Go pobudzili do gniewu u wód Szemrania, więc i Mojżesz ucierpiał z ich przyczyny.
41Podałeś mi kark moich nieprzyjaciół, a więc zgładziłem moich wrogów.