Ksiega Psalmów 107:39

Biblia Gdanska (1632/1881)

Ale zmaleli i byli pognębieni od udręczenia, nędzy i troski.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 2 Krl 10:32 : 32 Za owych dni WIEKUISTY zaczął odrywać ziemię od Israela, a Hazael zadawał im klęski na całym israelskim pograniczu,
  • 2 Krl 13:7 : 7 Lecz Pan nie zostawił Joachazowi wojennego ludu, z wyjątkiem pięćdziesięciu jezdnych, dziesięciu wozów wojennych i dziesięciu tysięcy pieszych; król aramejski ich wygubił i uczynił ich jak proch do tratowania.
  • 2 Krl 13:22 : 22 Zaś król aramejski Hazael uciskał Israelitów po wszystkie dni Joachaza.
  • 2 Krl 14:26 : 26 Bo WIEKUISTY widział bardzo poniżającą nędzę Israela; oraz że nie zostało nikogo silnego – ani zależnego, ani wolnego; i że nie było nikogo, kto by wspomógł Israela.
  • 2 Krn 15:5-6 : 5 Lecz w teraźniejszych czasach, niebezpiecznie jest wychodzić i wchodzić; bo panuje wielkie zamieszanie między wszystkimi obywatelami ziemi. 6 Więc depcze naród po narodzie, a miasto po mieście, gdyż Bóg ich strwożył wszelkim uciskiem.
  • Hi 1:10-17 : 10 Czy nie osłoniłeśgo wraz z jego domem oraz z wszystkim, co dokoła do niego należy? Błogosławiłeś sprawom jego rąk, zatem w kraju rozmnożył się jego dobytek. 11 Jednak wyciągnij raz Twoją rękę i dotknij wszystkiego, co posiada, a z pewnością otwarcie się Ciebie wyrzeknie. 12 Wtedy WIEKUISTY powiedział do szatana: Oto wszystko, co do niego należy jest w twojej mocy; jednak jego samego nie dotykaj. I tak szatan odszedł sprzed oblicza WIEKUISTEGO. 13 A pewnego dnia się zdarzyło kiedy właśnie ucztowali jego synowie i córki, oraz spijali wino w domu najstarszego swojego brata 14 że do Ijoba przybiegł posłaniec oraz go zawiadomił: Byki były przy orce, a w pobliżu pasły się oślice, 15 kiedy napadli Szebejczycyi je zabrali, zaś sługi wyrżnęli ostrzem miecza; i tylko sam jeden uszedłem, aby cię powiadomić. 16 Ten jeszcze mówił, kiedy przybiegł inny i powiedział: Boży ogień spadł z nieba, spalił trzody, sługi i ich pochłonął, a sam jeden tylko uszedłem, aby cię powiadomić. 17 Ten jeszcze mówił, gdy przybiegł inny i powiedział: Kasdejczycywystawili trzy hufce, które napadły na wielbłądy i je zabrały, zaś sługi wyrżnęli ostrzem miecza; sam jeden tylko uszedłem, aby cię powiadomić.
  • Ps 30:6-7 : 6 Gdyż chwilę trwa Jego gniew, a całe życie jest Jego łaską; wieczorem gości płacz, ale z rana wesele. 7 Więc ja, w moim powodzeniu powiedziałem: Na wieki się nie zachwieję.
  • Jr 51:33-34 : 33 Bowiem tak mówi WIEKUISTY Zastępów, Bóg Israela: Córa Babelu jest jak klepisko, w czasie, gdy się je wydeptuje; niedługo, a nadejdzie dla niej pora żniw. 34 Pożarł mnie Nabukadrecar, król Babelu mnie zgładził; zostawił mnie jak wypróżnione naczynie, pochłonął mnie jak krokodyl; napełnił swój brzuch moimi słodyczami, a mnie wypędził.
  • Rdz 45:11 : 11 Będę cię tam żywił, gdyż jeszcze pięć lat będzie głód; byś nie zubożał ty, twój dom i wszystko, co twoje.
  • Wj 1:13-14 : 13 I Micrejczycy srogo ujarzmili synów Israela. 14 Zaś ich życie czynili gorzkim, ciężką robotą przy glinie, cegłach i wszelkiej pracy na polu, przy której bez litości ich ujarzmiali.
  • Wj 2:23-24 : 23 W przebiegu tych długich czasów stało się, że umarł król Micraimu. A synowie Israela jęczeli i narzekali na skutek pracy; zatem doszło do Boga ich wołanie z powodu nadmiaru pracy. 24 I Bóg usłyszał ich jęk oraz wspomniał na Swoje przymierze z Abrahamem, Ic'hakiem i Jakóbem.
  • Sdz 6:3-6 : 3 Bo bywało, że ile razy Israel coś wysiał, przychodzili Midjanici, Amalekici oraz synowie Wschodu, po czym go najeżdżali. 4 Kładli się obozem naprzeciw nich oraz niszczyli plony ziemi aż do Azy, nie zostawiając żadnej żywności w Israelu, ani owiec, ani byków, ani osłów. 5 Bowiem przyciągali ze swoimi stadami, przybywali ze swoimi namiotami i byli niczym szarańcza w mnóstwie; nie było liczby zarówno ich samych, jak i ich wielbłądów; a wkraczali do kraju, aby go pustoszyć. 6 Zatem Israel bardzo zbiedniał przez Midjanitow, a synowie Israela wołali do WIEKUISTEGO.
  • Rt 1:20-21 : 20 Więc do nich powiedziała: Nie nazywajcie mnie Naemi nazywajcie mnie Mara, gdyż Wszechmocny sprawił mi wiele goryczy. 21 Wyszłam bogata lecz WIEKUISTY przyprowadził mnie próżną. Czemu macie mnie nazywać Naemi, skoro WIEKUISTY mnie zgnębił oraz Wszechmocny mnie utrapił.
  • 1 Sm 2:5-7 : 5 Syci wynajmują się za chleb, a łaknący odpoczywają; niepłodna rodzi siedmioro, a więdnie bogata w dzieci. 6 WIEKUISTY uśmierca i ożywia, strąca do Krainy Umarłych i wyprowadza. 7 WIEKUISTY czyni biednych i bogatych, poniża i wywyższa.
  • 2 Krl 4:8 : 8 Pewnego dnia się zdarzyło, że Elisza przechodził przez Szunem, a mieszkała tam znamienita niewiasta, która go przynagliła, by posilił się chlebem. I bywało, że ile razy tamtędy przechodził, to do niej wstępował, by posilić się chlebem.
  • 2 Krl 8:3 : 3 A po upływie siedmiu lat stało się, że ta kobieta wróciła z pelisztyńskiej ziemi oraz wyszła, by skarżyć się królowi odnośnie domu i swego pola.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 107:37-38
    2 wersety
    83%

    37Zatem obsiali pola i nasadzili winnice, więc przyniosły im owoc plon coroczny.

    38Także im błogosławił, więc bardzo się rozmnożyli, a ich dobytku nie umniejszał.

  • Ps 107:40-41
    2 wersety
    80%

    40Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.

    41A żebrzącego wyniósł z nędzy i rozmnożył jak trzodę rodziny.

  • Ps 106:41-44
    4 wersety
    77%

    41Wydał ich w ręce pogan, więc ich wrogowie panowali nad nimi.

    42Zgnębili ich nieprzyjaciele, zatem ulegli pod ich ręką.

    43Wielokroć ich ratował, ale oni pozostawali krnąbrnymi w swych umysłach i marnieli przez swoje nieprawości.

    44Więc kiedy usłyszał ich wołanie, spojrzał na ich niedolę.

  • Ps 107:10-13
    4 wersety
    75%

    10Tych, co przebywali w mroku, w cieniu śmierci, więzionych w S nędzy i w żelazie.

    11Gdyż byli przekorni słowom Boga i urągali radom Najwyższego.

    12Dlatego ich serce zgnębił biedą; upadli, a nie było wybawcy.

    13Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.

  • 19Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.

  • Ps 107:26-28
    3 wersety
    73%

    26piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny; tak w niebezpieczeństwie mięknie ich dusza.

    27Zataczają się, chwieją się jak pijany, a cała ich umiejętność zostaje zniweczona.

    28Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień.

  • Ps 107:5-6
    2 wersety
    73%

    5Byli głodni, spragnieni, aż dusza w nich omdlewała.

    6Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.

  • Hi 36:8-9
    2 wersety
    73%

    8A kiedy są skuci w pęta, lub omotani więzami niedoli,

    9daje im poznać ich sprawy i ich występki że wzrosły.

  • 17Niebaczni cierpieli za swoją grzeszną drogę oraz za swe występki.

  • 9Wprawdzie utyskują na liczne ciemięstwa oraz uskarżają się na ramię możnych,

  • 3Kurczą się, rzucają swoje młode i szybko pozbywają się swoich bólów.

  • 15Lecz nędzarza ocala z jego nędzy i w ucisku otwiera im ich ucho.

  • 12Tak mówi WIEKUISTY: Aczkolwiek w pełnej sile i tak liczni, to jednak będą ścięci i zginą. Zaś tobie odpowiem: Już więcej cię nie ukorzę!

  • 37Już wydaje urodzaje królom, których ustanowiłeś nad nami z powodu naszych grzechów; panują nad naszymi ciałami oraz nad bydłem, według swej woli; zatem jesteśmy w wielkim ucisku.

  • Iz 8:21-22
    2 wersety
    72%

    21Toteż każdy z nich będzie się tułał, uciemiężony i łaknący; a łaknąc się rozgniewa, złorzecząc królowi, swojemu bóstwu oraz spoglądając ku górze.

    22I spojrzy na ziemię, a tu niedola i pomroka, gęste tumany i zwarta ciemność.

  • 19BÓG jest bliskim tym złamanym w sercu; wspomaga skruszonych w duchu.

  • Ps 129:1-3
    3 wersety
    72%

    1Pieśń pielgrzymia. Wielce mnie gnębili od mojej młodości niech to powie Israel.

    2Wielce mnie gnębili od mojej młodości, lecz mnie nie zmogli.

    3Oracze orali po mym grzbiecie i wydłużali swe bruzdy.

  • 19Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

  • 34Płodną ziemię zamienił w solną glebę, z powodu niegodziwości jej mieszkańców.

  • 15Dokądkolwiek się zwracali, ręka WIEKUISTEGO była przeciwko nim, ku ich niedoli, tak jak wypowiedział WIEKUISTY i jak im przysiągł; więc byli bardzo ciemiężeni.

  • 40Ile razy drażnili Go na puszczy oraz jątrzyli Go na stepie?

  • 10Płaszczy się, czai, aż owi nieszczęśnicy wpadną w jego moc.

  • 37zostali ukamienowani, przepiłowani, doświadczani, umarli poprzez mord mieczem, chodzili wokół w owczych i kozich skórach, cierpiąc biedę, będąc uciskanymi i krzywdzonymi.

  • 5Dręczą Twój lud, WIEKUISTY, i Twoje dziedzictwo gnębią.

  • 11Teraz otaczają nas na każdym kroku; zwracają swoje oczy, by nas powalić na ziemię.

  • 46Zatem zjednał im miłosierdzie u wszystkich ich panów.

  • 12Ale im bardziej go udręczali, tym bardziej się rozmnażał i tym bardziej rozrastał; zatem się zatrwożyli z uwagi na synów Israela.

  • 4Biednych spychają z drogi; zatem nędzarze ziemi muszą się razem kryć.

  • 23Daje wzrost narodom, by je następnie gubić; rozprzestrzenia narody, aby je uprowadzić.

  • 23Wtedy zapłonie Mój gniew i zabiję was mieczem; wasze żony będą wdowami, a wasze dzieci sierotami.

  • 23Podam go w rękę twoich gnębicieli, którzy mówili do twojej duszy: Nachyl się, abyśmy przeszli. Uczyniłaś twój grzbiet niczym ziemię i niczym ulicę dla przechodniów.

  • 17Zabraknie im chleba i wody; więc jeden i drugi będzie gnił za życia, oraz zamilkną w swojej winie.

  • 28Lecz doprowadzili do Niego krzyk biednego, by usłyszał skargę ubogich.

  • 65Dasz im zamroczenie serca na nich Twoje przekleństwo.

  • 19Bywa też na swym łożu karmiony cierpieniem, a w jego członkach jest uporczywa walka.