Ksiega Psalmów 107:40

Biblia Gdanska (1632/1881)

Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 12:24 : 24 Odbiera rozum naczelnikom ludu i daje im błądzić po bezdrożnej pustyni.
  • Hi 12:21 : 21 Wylewa wzgardę na szlachetnie urodzonych, a pas potężnych rozluźnia.
  • Ps 78:66 : 66 I z powrotem odparł jego ciemięzców, zadając im wieczną hańbę.
  • Ps 107:4 : 4 Błąkali się po pustyni, po stepie bezdrożnym, a miasta do osiedlenia nie znaleźli.
  • Iz 23:8-9 : 8 Kto postanowił to o Corze, który rozdzielał korony, którego kupcy byli książętami, a kramarze dostojnikami na ziemi? 9 To postanowił WIEKUISTY Zastępów, by poniżyć dumę wszelkiej okazałości, aby zelżyć wszystkich dostojnych na ziemi.
  • Jr 13:15-18 : 15 Zatem słuchajcie, skłońcie ucho oraz się nie wynoście; ponieważ przemawia WIEKUISTY! 16 Oddajcie cześć WIEKUISTEMU, waszemu Bogu, zanim się zaćmi i zanim o góry mroku potkną się wasze nogi; wtedy będziecie wypatrywać światła, lecz je zamieni w śmiertelny cień, przemieni je w tumany. 17 A jeśli nie zechcecie tego słuchać, wtedy, z powodu waszej nieugiętej pychy, musi płakać w ukryciu moja dusza; płacząc, ronić łzy i rozpływać się moje oko, gdyż zostanie pojmaną trzoda WIEKUISTEGO. 18 Powiedz królowi i królowej: Zasiądźcie niżej, ponieważ korona świetności spadła z waszej głowy!
  • Dn 4:33 : 33 Tej godziny wypełniło się owo słowo na Nabukadnecarze; bowiem go wyrzucono od ludzi i jadał trawę jak byk, a jego ciało było skrapiane rosa niebios. Włosy urosły mu jak orle, a paznokcie niczym u ptaków.
  • Dn 5:5-6 : 5 Tej godziny wyszły palce ludzkiej ręki, które pisały na ścianie królewskiego pałacu, naprzeciwko świecznika; więc król patrzał na część ręki, która pisała. 6 Wtedy zmieniła się jasnośćkróla, jego myśli go zatrwożyły, rozluźniły się stawy jego bioder, a kolana się tłukły jedno o drugie.
  • Dn 5:18-30 : 18 Królu! Najwyższy Bóg dał twojemu ojcu, Nabukadnecarowi, królestwo, wielkość, sławę i dostojeństwo. 19 I z powodu wielkości, którą mu dał, przed jego obliczem drżeli i bali się wszyscy ludzie, narody i języki. Bowiem zabijał, kogo chciał, a komu chciał – pozwalał żyć; kogo chciał – wywyższał, a kogo chciał – poniżał. 20 Lecz gdy wyniosło się jego serce, a duch wzmocnił się w pysze – został zdjęty z tronu swojego królestwa, a i sława została od niego odjęta. 21 I został wyrzucony od synów ludzkich, a jego serce stało się podobne do zwierzęcego. Zamieszkiwał z dzikimi osłami, pasł się trawą jak byk, a jego ciało było skrapiane rosą niebios, aż nie poznał, że Bóg Najwyższy ma władzę nad ludzkim królestwem i tego, kogo chce, nad nim ustanawia. 22 I ty, Belszassarze, nie uniżyłeś swego serca, chociaż to wszystko wiedziałeś. 23 Owszem, podniosłeś się przeciwko Panu Niebios, przyniesiono przed ciebie naczynie Jego Domu, a ty, twoi książęta, żony i nałożnice, piliście z niego wino. Chwaliłeś bogów srebrnych, złotych, miedzianych, żelaznych, drewnianych i kamiennych, co nie widzą, nie słyszą, ani nie ogłaszają; a nie uczciłeś Boga, w którego ręku jest twoje tchnienie i u którego są wszystkie drogi. 24 Dlatego teraz, od Niego została posłana ta część ręki i wypisane jest to pismo. 25 A takie jest pismo, które zostało wypisane: Mene, Mene, Thekel, Peres. 26 A taki jest wykład tych słów: Mene – Bóg policzył twoje panowanie i doprowadził do końca. 27 Thekel – zostałeś zważony na wadze i znaleziony lekkim. 28 Peres – twe królestwo zostanie podzielone oraz oddane Medom i Persom. 29 Wtedy, na rozkaz Belszassara, ubrano Daniela w szkarłat, włożono na jego szyję złoty łańcuch oraz głoszono o nim, że ma być trzecim panem królestwa. 30 Tej nocy został także zabity Belszassar, król kasdejski.
  • Dz 12:23 : 23 Lecz natychmiast uderzył go anioł Pana, z tego powodu, że nie oddał chwały Bogu; zatem będąc stoczony przez robaki oddał ducha.
  • Ap 19:18 : 18 byście zjedli cielesne natury władców, cielesne natury tysiączników, cielesne natury silnych, cielesne natury koni oraz tych, co na nich siedzą, cielesne natury wszystkich wolnych, lecz także niewolników, małych i wielkich.
  • Wj 8:3 : 3 Tak samo uczynili wróżbici swoimi czarami, wyprowadzając żaby na ziemię Micraimu.
  • Wj 8:17 : 17 Bo jeżeli nie uwolnisz Mojego ludu, oto Ja puszczę na ciebie, na twoje sługi, na twój lud oraz na twoje domy rój robactwa. Zatem domy Micrejczyków napełnią się rojem robactwa, a także sama ziemia na której przebywają.
  • Wj 8:24 : 24 A faraon powiedział: Zatem ja was uwolnię, byście na puszczy ofiarowali waszemu Bogu WIEKUISTEMU, jednak daleko nie odchodźcie; pomódlcie się także za mnie.
  • Pwt 32:10 : 10 Odnajduje go na pustej ziemi, na stepie, pośród wycia wichrów; otacza go, uważa na niego, strzeże go jak źrenicy Swojego oka.
  • Joz 10:24-26 : 24 A kiedy do Jezusa, syna Nuna, wyprowadzono tych pięciu królów, Jezus, syn Nuna, zawezwał wszystkich israelskich mężów, po czym powiedział do przywódców wojennych ludzi, którzy mu towarzyszyli: Podejdźcie! Postawcie wasze nogi na gardłach tych królów. Więc podeszli i postawili swoje nogi na ich gardłach. 25 A Jezus, syn Nuna, do nich powiedział: Nie obawiajcie się i nie trwóżcie, nabierzcie siły i mocy! Gdyż WIEKUISTY tak uczyni wszystkim waszym wrogom, z którymi będziecie walczyć! 26 I Jezus, syn Nuna, ich zabił; a kiedy ich uśmiercił, kazał ich zawiesić na pięciu drzewach; tak wisieli na drzewach aż do wieczora.
  • Sdz 1:6-7 : 6 Zaś Adonibezek ratował się ucieczką. Zatem puścili się za nim w pogoń, ujęli go i poucinali mu wielkie palce u rąk, i u nóg. 7 A Adonibezek powiedział: Siedemdziesięciu królów z poucinanymi, wielkimi palcami, zbierało okruchy pod moim stołem; jak czyniłem – tak Bóg mi odpłacił. Potem sprowadzili go do Jeruszalaim i tam umarł.
  • Sdz 4:21 : 21 Wtedy Jaela, żona Habera, wzięła kołek od namiotu, ujęła młot w swoją rękę, po cichu weszła do namiotu i wbiła kołek w skroń Sysery, tak, że utkwił aż w ziemi. Ponieważ on twardo spał, gdyż był znużony; i tak umarł.
  • 1 Sm 5:9 : 9 Ale zaledwie ją przeprowadzili, ręka WIEKUISTEGO dotknęła miasto bardzo wielkim porażeniem. Poraził mieszkańców miasta, zarówno małych, jak i wielkich, więc występowały u nich opuchłe guzy.
  • 1 Sm 6:4 : 4 Także się zapytali: Jaki dar pokutny mamy jej złożyć? Więc powiedzieli: Odpowiednio do liczby książąt pelisztyńskich – pięć opuchłych, złotych guzów oraz pięć złotych myszy; bowiem ta sama plaga dotyka zarówno wszystkich was, jak i wasze książęta.
  • 1 Krl 21:19 : 19 Oświadczysz mu i powiesz: Tak mówi WIEKUISTY: Czy nie zamordowałeś? A teraz i wziąłeś dziedzictwo? Oświadcz mu dalej tymi słowami: Tak mówi WIEKUISTY: Na miejscu, na którym psy chłeptały krew Nabota – psy będą chłeptać i twoją krew.
  • 2 Krl 9:35-37 : 35 Kiedy jednak poszli, aby ją pochować, nie znaleźli z niej nic, oprócz czaszki, nóg i dłoni rąk. 36 Zatem wrócili oraz mu to opowiedzieli; a rzekł: Tak spełniło się słowo WIEKUISTEGO, które wypowiedział przez swojego sługę Eliasza, Tysbitę: Psy pożrą ciało Izebeli na łanie jezreelskim. 37 Niech trup Izebeli będzie na łanie jezreelskim, tak jak mierzwa na roli, by nie można było powiedzieć: Oto ta jest Izebelą.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 12:19-21
    3 wersety
    81%

    19Kapłanów wyprowadza boso oraz niweczytych, co wydają się silnie utrwaleni.

    20Odejmuje mowę nieodmiennym i pozbawia starców zdrowego sądu.

    21Wylewa wzgardę na szlachetnie urodzonych, a pas potężnych rozluźnia.

  • 39Ale zmaleli i byli pognębieni od udręczenia, nędzy i troski.

  • Hi 12:24-25
    2 wersety
    78%

    24Odbiera rozum naczelnikom ludu i daje im błądzić po bezdrożnej pustyni.

    25W ciemności, bez światła macają oraz każe im się zataczać jak pijanym.

  • 41A żebrzącego wyniósł z nędzy i rozmnożył jak trzodę rodziny.

  • Ps 107:33-36
    4 wersety
    75%

    33Obrócił rzeki w pustynie, a źródła wód w suszę.

    34Płodną ziemię zamienił w solną glebę, z powodu niegodziwości jej mieszkańców.

    35On zamienia pustynie w jeziora, a suchą ziemię w źródła wód.

    36Osadza tam zgłodniałych, by założyli miasto zamieszkania.

  • 23On to obraca władców w nicość i unicestwia sędziów ziemi.

  • 10Zaś on – on też drwi z królów, a książęta u niego są na śmiech; wyśmiewa się z każdej warowni, usypuje ziemięi ją zdobywa.

  • 4Błąkali się po pustyni, po stepie bezdrożnym, a miasta do osiedlenia nie znaleźli.

  • Ps 107:11-12
    2 wersety
    73%

    11Gdyż byli przekorni słowom Boga i urągali radom Najwyższego.

    12Dlatego ich serce zgnębił biedą; upadli, a nie było wybawcy.

  • Hi 40:11-12
    2 wersety
    73%

    11Roztocz wybuchy twego gniewu; spójrz na wszelką pychę i ją poniż.

    12Spójrz na wszelką pychę i ją upokorz; na miejscu skrusz niegodziwców!

  • 17Doradców uprowadza boso, a sędziów ogłupia.

  • Koh 10:6-7
    2 wersety
    73%

    6Gdy bogaci w mądrość zasiadają nisko zaś głupota bywa umieszczana na wielkich wyżynach.

    7Widziałem niewolników na rumakach, a przywódców chodzących pieszo, jako słudzy na ziemi.

  • Ps 113:7-8
    2 wersety
    72%

    7Żebrzącego podnosi z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci,

    8by go posadzić obok możnych, obok możnych Swojego ludu;

  • 41Zburzyłeś wszystkie jego warownie, a jego twierdze przemieniłeś w zwaliska.

  • 3Ich bogaci rozsyłają swoich najmłodszych po wodę; a oni przychodzą do studni – lecz nie znajdują wody i wracają z pustym naczyniem; są znękani, zarumienieni ze wstydu i zakrywają swoją głowę.

  • 14wraz z królami i radcami ziemi, co wystawiali sobie ruiny.

  • 10Książęta Judy są podobni do granicznych najeźdźców; wyleję na nich Me oburzenie jak wodę.

  • 12Jej możni – tam ich nie będzie, aby ogłosić panowanie; gdyż wszyscy jej książęta staną się niczym.

  • Hi 39:6-7
    2 wersety
    71%

    6Na dom przeznaczyłem mu step, a ziemię bezpłodną na siedlisko.

    7Ze zgiełku miasta się wyśmiewa i wrzasku poganiacza nie słyszy.

  • 4Biednych spychają z drogi; zatem nędzarze ziemi muszą się razem kryć.

  • 2W swojej pysze niegodziwy ściga biednego; niech sami wpadną w knowania, które zaplanowali.

  • 17Zamienił świat w pustynię, burzył jego miasta, a swych jeńców nie puszczał do domu?

  • 10Płaszczy się, czai, aż owi nieszczęśnicy wpadną w jego moc.

  • 45Pośród ludów uczyniłeś nas podmiotem oraz przedmiotem wstrętu.

  • 41Wydał ich w ręce pogan, więc ich wrogowie panowali nad nimi.

  • 15Niegodziwy władca jest jak ryczący lew i łaknący niedźwiedź nad ubogim ludem.

  • 8Opustoszały drogi, przestano chodzić ścieżkami. Złamał przymierze, poniżył miasta oraz nie cenił ludzi.

  • 21Toteż każdy z nich będzie się tułał, uciemiężony i łaknący; a łaknąc się rozgniewa, złorzecząc królowi, swojemu bóstwu oraz spoglądając ku górze.

  • 11Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.

  • 28Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.

  • 6Możecie gardzić radą żebrzącego, ale BÓG jest jego obroną.

  • 12Ślubujcie i powierzajcie się WIEKUISTEMU, waszemu Bogu; wszyscy, którzy Go otaczają, niech niosą daninę Groźnemu.

  • 3Ubogi człowiek, który gnębi biednych, jest jak ulewny deszcz, co nie przynosi chleba.

  • 3Zmiłuj się nad nami, WIEKUSTY, zmiłuj się nad nami, bo jesteśmy bardzo przesyceni pogardą.

  • 19On nie uwzględnia oblicza panów i nie wyróżnia możnego nad biednego, gdyż wszyscy są dziełem Jego rąk.

  • 16Rozproszył ich gniew WIEKUISTEGO, już więcej na nich nie patrzy. Nie uwzględniano też osoby kapłanów oraz nie zmiłowano się nad starcami.

  • 16Aby swą ziemię uczynić grozą i wiecznym pośmiewiskiem; i by każdy, kto obok niej przechodzi, wzdrygnął się, i potrząsał głową.

  • 6Będzie on jak wrzosna stepie, który nie zauważa, że przybliża się dobro; który stoi na rozpalonym gruncie, na pustyni, na glebie bezpłodnej i bezludnej.