Ksiega Hioba 40:11
Roztocz wybuchy twego gniewu; spójrz na wszelką pychę i ją poniż.
Roztocz wybuchy twego gniewu; spójrz na wszelką pychę i ją poniż.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Spójrz na wszelką pychę i ją upokorz; na miejscu skrusz niegodziwców!
13Zagrzeb ich razem w prochu, a ich oblicze zaplątaj w potrzask.
10Wejdź w skałę, skryj się w prochu w trwodze przed WIEKUISTYM i blaskiem Jego majestatu.
11Opuszczą się wyniosłe, ludzkie spojrzenia i zniży się pycha mężów – bo w ten dzień, wywyższony będzie Sam WIEKUISTY.
12Bowiem na wszystko, co wyniosłe i dumne oraz na wszystko, co wysokie nadchodzi dzień WIEKUISTEGO Zastępów, więc będzie poniżone.
15Człowiek będzie upokorzony, mąż – poniżony, a oczy wyniosłych zniżone.
10Przystrój się więc, we wspaniałość i wielkość, i przyodziej się w blask, i majestat.
24Niech się zaćmią ich oczy, by nie widzieli, a ich biodra nieustannie czyń chwiejne.
28Uciśnionych ludzi wybawiasz; Swe oczy zwracasz na wyniosłych i ich poniżasz.
13Bóg nie powstrzymuje swojego gniewu przed Nim ukorzyli się pomocnicy Rahaba.
17Więc ukorzy się duma człowieka i zniży pycha mężów, a w ów dzień wywyższony będzie Sam WIEKUISTY.
22Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.
23Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.
10kiedy Bóg powstał do rozprawy, aby wspomóc wszystkich zgnębionych ziemi. Sela.
27Oczyszczonego oczyszczasz, a z przewrotnym walczysz.
31Zuchwały! Oto Ja przeciwko tobie – mówi Pan, WIEKUISTY Zastępów; bowiem nadszedł twój dzień, w którym cię skarcę!
32Potknie się, runie zuchwałość i nie będzie takiego, kto ją podźwignie; rozżarzę ogień w jej miastach, więc pochłonie wszystkie ich przyległości.
40Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.
6WIEKUISTY pokrzepia pokornych, a do ziemi poniża niegodziwych.
6i zniża się, aby spojrzeć; który na niebie i na ziemi?
2W swojej pysze niegodziwy ściga biednego; niech sami wpadną w knowania, które zaplanowali.
11I będą poszukiwać złości na całej ziemi oraz ich winy na niegodziwych; ukrócę dumę zuchwałych i poniżę pychę potężnych.
10Dajcie się uniżyć przed obliczem Pana, a wywyższy was.
7Wielkością Twojego majestatu kruszysz Twych przeciwników; wywierasz Twój gniew, więc pożera ich jakby źdźbło.
2Podnieś się sędzio ziemi i daj odpłatę pysznym.
12A warownie i twoje wysokie mury pochyli, poniży, powali na ziemię, aż do prochu.
6Wylej Twój gniew na narody, które Ciebie nie znają i na państwa, co nie wzywają Twego Imienia.
10Popiół jadam jak chleb, a mój napój zakrapiam łzami.
10Płaszczy się, czai, aż owi nieszczęśnicy wpadną w jego moc.
8Zaniechaj gniewu i porzuć zapalczywość; nie obruszaj się, bo to prowadzi do złego.
3Odurzyła cię zuchwałość twego serca. Mieszkałeś w rozpadlinach skał, w sterczącej swojej siedzibie, a w swoim sercu mówiłeś: Kto mnie strąci na ziemię?
11Kto rozważa siłę Twojego gniewu i według Twojej grozy siłę Twojego uniesienia?
21Wylewa wzgardę na szlachetnie urodzonych, a pas potężnych rozluźnia.
11Niskich podnosi wysoko oraz sprawia, by pogrążeni w żałości dostąpili zbawienia.
18Powiedz królowi i królowej: Zasiądźcie niżej, ponieważ korona świetności spadła z waszej głowy!
9Jedna do drugiej przylega, sczepiają się nierozłącznie.
5Ohydą dla WIEKUISTEGO jest każdy wyniosłego serca. Nie ujdzie on bezkarnie. Ręczę!
16Ci, co spoglądają na ciebie, przypatrują się tobie oraz zastanawiają się nad tobą, mówiąc: Czy to ten ktoś, co trwożył ziemię, który wstrząsał państwami?
11Czyż nie zatrwoży was Jego majestat i lęk przed Nim na was nie spadnie?
21Gromisz dumnych, przeklętych; tych, co zbaczają od Twych przepisów.
5Zatem przemówi do nich w Swoim gniewie i w Swojej grozie ich zatrwoży.
31tak mówi Pan, WIEKUISTY: Precz z zawojem, zrzucić koronę, to wszystko nie zostanie już takim! Niskie wywyższyć, a wysokie poniżyć!
9To postanowił WIEKUISTY Zastępów, by poniżyć dumę wszelkiej okazałości, aby zelżyć wszystkich dostojnych na ziemi.
4Ty, który sam się rozszarpujesz w swoim gniewie – czy z twojego powodu ziemia powinna być wyludnioną, albo skała ma się usunąć ze swego miejsca?
11Teraz otaczają nas na każdym kroku; zwracają swoje oczy, by nas powalić na ziemię.
2Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.
6Gdyż WIEKUISTY przebywa wysoko, a uważa na poniżonych i z daleka rozpoznaje wyniosłego.
16tak ich rozpędź Twą nawałnicą, a Twoim huraganem ich zatrwóż.
19Kapłanów wyprowadza boso oraz niweczytych, co wydają się silnie utrwaleni.