Ksiega Psalmów 147:6
WIEKUISTY pokrzepia pokornych, a do ziemi poniża niegodziwych.
WIEKUISTY pokrzepia pokornych, a do ziemi poniża niegodziwych.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6i zniża się, aby spojrzeć; który na niebie i na ziemi?
7Żebrzącego podnosi z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci,
6WIEKUISTY uśmierca i ożywia, strąca do Krainy Umarłych i wyprowadza.
7WIEKUISTY czyni biednych i bogatych, poniża i wywyższa.
8Podnosi biednego z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci, by go posadzić obok możnych i udziela im tronu chwały. Bowiem WIEKUISTEGO są posady ziemi, na których założył świat.
9Stóp Swoich pobożnych strzeże, a niegodziwi giną w ciemności, gdyż nie siłą zwycięża człowiek.
15Człowiek będzie upokorzony, mąż – poniżony, a oczy wyniosłych zniżone.
14WIEKUISTY wspiera wszystkich, co upadają i podnosi wszystkich zgnębionych.
5Ponieważ Wysoko Postawiony upokorzył mieszkańców wysokości; poniżył ją, poniżył ku ziemi, pochylił do prochu.
6Depce ją noga, nogi uciśnionych, stopy bezsilnych.
6Gdyż WIEKUISTY przebywa wysoko, a uważa na poniżonych i z daleka rozpoznaje wyniosłego.
10Dajcie się uniżyć przed obliczem Pana, a wywyższy was.
29Gdyby kogoś poniżyli, a ty zawołasz – patrz wyżej; to Bóg wspomoże tego, kto będzie uniżonych oczu.
52powalił władców z tronów, a poniżonych wywyższył.
7Bo wywyższenie nie przychodzi ze wschodu, ani z zachodu, ani z pustyni gór,
11Roztocz wybuchy twego gniewu; spójrz na wszelką pychę i ją poniż.
12Spójrz na wszelką pychę i ją upokorz; na miejscu skrusz niegodziwców!
11Niskich podnosi wysoko oraz sprawia, by pogrążeni w żałości dostąpili zbawienia.
11Opuszczą się wyniosłe, ludzkie spojrzenia i zniży się pycha mężów – bo w ten dzień, wywyższony będzie Sam WIEKUISTY.
12Bowiem na wszystko, co wyniosłe i dumne oraz na wszystko, co wysokie nadchodzi dzień WIEKUISTEGO Zastępów, więc będzie poniżone.
9Wdraża pokornych w sąd; skromnym wskazuje Swą drogę.
17Ponieważ ramiona niegodziwców zostaną połamane, a sprawiedliwych wesprze WIEKUISTY.
4Bo WIEKUISTY upodobał sobie Swój lud, pokornych uwieńcza zbawieniem.
17Więc ukorzy się duma człowieka i zniży pycha mężów, a w ów dzień wywyższony będzie Sam WIEKUISTY.
28Uciśnionych ludzi wybawiasz; Swe oczy zwracasz na wyniosłych i ich poniżasz.
27Oczyszczonego oczyszczasz, a z przewrotnym walczysz.
11Lecz pokorni posiądą ziemię oraz będą się napawać pełnią pokoju.
2Będę wielbił WIEKUISTEGO każdego czasu; Jego chwała zawsze na moich ustach.
6WIEKUISTY strzeże prostodusznych; byłem biedny, a wspomógł mnie.
10Płaszczy się, czai, aż owi nieszczęśnicy wpadną w jego moc.
8WIEKUISTY, który otwiera oczy ociemniałych; WIEKUISTY, który podnosi poniżonych; WIEKUISTY, który miłuje prawych.
9WIEKUISTY obrońca przybyszów, co sierotę i wdowę wspiera, a gubi drogę niegodziwych.
9Wygłosiłeś sąd z niebios; ulękła się oraz uciszyła ziemia,
7Zawtórujecie WIEKUISTEMU dziękczynieniem, zaśpiewajcie naszemu Bogu przy udziale cytry.
34Jeżeli chodzi o naśmiewców – to się z nich naśmiewa, ale pokornym użycza łaski.
19Zaś gnębieni znowu będą się radować w WIEKUISTYM, a najbiedniejsi z ludzi cieszyć się Świętym Israela.
10Popiół jadam jak chleb, a mój napój zakrapiam łzami.
12A kto się wywyższy, zostanie uniżony; a kto siebie uniży, zostanie wywyższony.
22Ich usta gładsze są niż śmietana - a jątrzą Jego serce; ich słowa miększe od oliwy - ale to obnażone miecze.
12Powstań WIEKUISTY, podnieś Twoją dłoń, Boże, nie zapominaj uciśnionych.
6Zostańcie więc, uniżeni, pod mocną ręką Boga, by was wywyższył w swoim czasie.
24Choć upadnie – nie będzie powalony, ponieważ BÓG go wspiera.
12A warownie i twoje wysokie mury pochyli, poniży, powali na ziemię, aż do prochu.
5Nasz Pan jest wielki i wszechmocny, Jego mądrość jest nieskończona.
48Bóg, który mi użyczył pomsty i poddał pode mnie narody;
1Psalm; pieśń na poświęcenie Domu przez Dawida.
6Nie ożywia niegodziwego, S a żebrzącym pomaga w sądzie.
9To też człowiek został upokorzony, mąż poniżony oraz im nie wybaczysz.
2Uderzcie w dłoń wszystkie narody, wołajcie do BOGA głosem radości.
23Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.