Ksiega Hioba 22:29
Gdyby kogoś poniżyli, a ty zawołasz – patrz wyżej; to Bóg wspomoże tego, kto będzie uniżonych oczu.
Gdyby kogoś poniżyli, a ty zawołasz – patrz wyżej; to Bóg wspomoże tego, kto będzie uniżonych oczu.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
28Uciśnionych ludzi wybawiasz; Swe oczy zwracasz na wyniosłych i ich poniżasz.
29Tak, moim światłem jest WIEKUISTY; WIEKUISTY rozjaśnia moją ciemność.
27Oczyszczonego oczyszczasz, a z przewrotnym walczysz.
30Wybawi nawet tego, kto nie jest niewinnym, i będzie ocalony dzięki czystości twoich rąk.
10Dajcie się uniżyć przed obliczem Pana, a wywyższy was.
6WIEKUISTY pokrzepia pokornych, a do ziemi poniża niegodziwych.
23Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.
6i zniża się, aby spojrzeć; który na niebie i na ziemi?
7Żebrzącego podnosi z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci,
8by go posadzić obok możnych, obok możnych Swojego ludu;
11Niskich podnosi wysoko oraz sprawia, by pogrążeni w żałości dostąpili zbawienia.
15Człowiek będzie upokorzony, mąż – poniżony, a oczy wyniosłych zniżone.
28Kiedy coś postanowisz – powiedzie ci się, a nad twoimi drogami zabłyśnie światło.
7WIEKUISTY czyni biednych i bogatych, poniża i wywyższa.
8Podnosi biednego z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci, by go posadzić obok możnych i udziela im tronu chwały. Bowiem WIEKUISTEGO są posady ziemi, na których założył świat.
9Wygłosiłeś sąd z niebios; ulękła się oraz uciszyła ziemia,
14WIEKUISTY wspiera wszystkich, co upadają i podnosi wszystkich zgnębionych.
12A kto się wywyższy, zostanie uniżony; a kto siebie uniży, zostanie wywyższony.
26Tak, wtedy będziesz się rozkoszować Wszechmocnym i ku prawdziwemu Bogu podniesiesz swoje oblicze.
24Choć upadnie – nie będzie powalony, ponieważ BÓG go wspiera.
12Ponieważ ocala żebrzącego, co woła, oraz uciśnionego, który nie ma wybawcy.
29Niech będą wymazani z Księgi Życia oraz nie zapisani wraz z prawymi*.
7Bo wywyższenie nie przychodzi ze wschodu, ani z zachodu, ani z pustyni gór,
22Mędrzec nachodzi miasto mocarzy oraz burzy warownię, na której polegało.
32I będzie to milsze WIEKUISTEMU niż cielę, niż dwukopytny, rogaty byk.
7Bowiem lepiej, aby ci powiedziano: Posuń się wyżej! Niż by cię poniżono przed znakomitym dlatego, że się podniosły twoje oczy.
11Opuszczą się wyniosłe, ludzkie spojrzenia i zniży się pycha mężów – bo w ten dzień, wywyższony będzie Sam WIEKUISTY.
15wtedy wzniesiesz twoje wolne od zmazy oblicze, silnie staniesz oraz nie będziesz się obawiał.
11Bowiem każdy, kto siebie wywyższa zostanie uczyniony niskim; a kto siebie uniża zostanie wywyższony.
10Płaszczy się, czai, aż owi nieszczęśnicy wpadną w jego moc.
1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.
6Gdyż WIEKUISTY przebywa wysoko, a uważa na poniżonych i z daleka rozpoznaje wyniosłego.
22Ich usta gładsze są niż śmietana - a jątrzą Jego serce; ich słowa miększe od oliwy - ale to obnażone miecze.
49który mnie wyzwolił od moich wrogów i wyniósł nad mych przeciwników; ocalił mnie przed każdym srogim mężem.
6WIEKUISTY strzeże prostodusznych; byłem biedny, a wspomógł mnie.
15Tak wybawia od miecza, od ich paszczy; biedaka z mocy przemożnego.
22A jednak Bóg długo go utrzymuje Swoją siłą, dźwiga na nowo, choć zwątpił już o życie.
29Niech położy na prochu swoje usta może jest jeszcze nadzieja.
5Ponieważ Wysoko Postawiony upokorzył mieszkańców wysokości; poniżył ją, poniżył ku ziemi, pochylił do prochu.
15Lecz nędzarza ocala z jego nędzy i w ucisku otwiera im ich ucho.
28Wyzwolił moją duszę i nie uległa ruinie; moje życie może oglądać światło.
6Zostańcie więc, uniżeni, pod mocną ręką Boga, by was wywyższył w swoim czasie.
14Wtedy i Ja cię pochwalę, gdy wspomoże cię twa prawica.
6Możecie gardzić radą żebrzącego, ale BÓG jest jego obroną.
9Wspomóż Twój lud oraz błogosław Twojemu dziedzictwu; bądź im pasterzem i piastuj ich na wieki.
9Zaś skromny brat niech się chlubi w swojej wielkości.
24jeśli Bóg się nad nim zmiłuje oraz powie: Otrzymałem okup; wybawiam, aby nie zstąpił do grobu –
4Gdy się ktoś zachwiał – podniosły go twoje słowa i dodawałeś mocy kolanom, co się ugięły.
17Więc ukorzy się duma człowieka i zniży pycha mężów, a w ów dzień wywyższony będzie Sam WIEKUISTY.
2Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.