Ksiega Przyslów 21:22
Mędrzec nachodzi miasto mocarzy oraz burzy warownię, na której polegało.
Mędrzec nachodzi miasto mocarzy oraz burzy warownię, na której polegało.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
19Mądrość daje mądremu więcej obrony, niż dziesięciu mocarzy, którzy są w mieście.
12Sprawiedliwy zastanawia się nad domem niegodziwego, kiedy On wtrąci niegodziwych w niedolę.
10Miasto cieszy się ze szczęścia sprawiedliwych; lecz także przy upadku niegodziwych panuje radość.
11Miasto się podnosi z powodu błogosławieństwa prawych; ale zostaje zburzone przez usta niegodziwych.
19Kapłanów wyprowadza boso oraz niweczytych, co wydają się silnie utrwaleni.
20Odejmuje mowę nieodmiennym i pozbawia starców zdrowego sądu.
21Wylewa wzgardę na szlachetnie urodzonych, a pas potężnych rozluźnia.
12A warownie i twoje wysokie mury pochyli, poniży, powali na ziemię, aż do prochu.
11Mienie bogatego jest jego warownym miastem i niby wysokim murem w jego wyobraźni.
12Serce człowieka wynosi się przed upadkiem, a chwałę poprzedza pokora.
14Małe miasto oraz nieliczni w nim mężowie. A naprzeciwko nadciągnął wielki król, otoczył je oraz zbudował przeciw niemu potężne baszty.
15Ale napotkał w nim ubogiego mędrca, a ten wybawił swą mądrością owo miasto; jednak nikt nie wspomniał na tego ubogiego męża.
16Więc pomyślałem: Lepsza jest mądrość niż moc; choć mądrość ubogiego bywa wzgardzoną, a jego słowa nie znajdują posłuchu.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
21Kto podąża za sprawiedliwością i miłosierdziem – znajduje życie, sprawiedliwość i cześć.
5Mądry człowiek jest siłą, a mąż roztropny objawia moc.
15Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
23Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.
5Ponieważ Wysoko Postawiony upokorzył mieszkańców wysokości; poniżył ją, poniżył ku ziemi, pochylił do prochu.
8Mężowie szyderstwa rozdmuchują w mieście namiętności; jednak mędrcy uśmierzają rozjątrzenie.
11Człowiek bogaty uważa się za mądrego, lecz rozumny ubogi go przenika.
20Kto się zastanawia nad słowem – znajdzie szczęście; a kto polega na WIEKUISTYM – temu jest błogo.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
22Gdzie brak narady, tam zamysły spełzają na niczym; ale ostoją się tam, gdzie dużo doradców.
23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.
26Mądry król oddziela niegodziwych, a następnie puszcza po nich koło młockarni.
7Jego dzielne kroki się skracają i strąca go w przepaść jego własny zamiar.
28Człowiek nie mający hamulca dla swego ducha jest jak otwarte miasto, pozbawione już muru.
25Nie ma mu równego na ziemi; to on został stworzony, aby niczego się nie lękał.
15Mienie możnego jest jego warownym grodem; a postrachem biednych ich ubóstwo.
1Mądrość kobiet buduje ich dom, lecz głupota burzy go swoimi rękami.
2Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.
18Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.
29Gdyby kogoś poniżyli, a ty zawołasz – patrz wyżej; to Bóg wspomoże tego, kto będzie uniżonych oczu.
9On na mocarzy błyska zgubą, więc na twierdzę przychodzi zguba.
32Lepszy pobłażliwy niż bohater; a panujący nad swoim duchem niż zdobywca miast.
24Rozumnego prowadzi w górę ścieżka życia, by uniknął przepaści na nizinie.
12Oczy WIEKUISTEGO ochraniają mężów poznania, lecz sprawom przeniewiercy przygotowuje upadek.
8Mąż bywa chwalony w miarę swojego rozumu; a kto jest przewrotnego serca, popadnie w pogardę.
15Człowiek będzie upokorzony, mąż – poniżony, a oczy wyniosłych zniżone.
3Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i muszą ponieść szkodę.
11Dom niegodziwych ulegnie zagładzie, a namiot prawych zakwitnie.
21Biada mądrym we własnych oczach i roztropnym we własnym rozumieniu.
22zaś kiedy przyjdzie mocniejszy od niego i go zwycięży zabiera cały jego oręż, na którym polegał, oraz rozdziela swoje łupy.
1Oto na górach stopy zwiastuna, który głosi zbawienie! Judo! Świętuj twoje uroczystości! Spełniaj twe śluby! Bo nikczemnik już nie wyruszy przeciw tobie; on doszczętnie został zgładzony!
18Lepsza jest mądrość niż wojenne rynsztunki; choć jeden grzesznik niweczy wiele dobrego.
28Kto polega na swym bogactwie – upadnie; ale sprawiedliwi rozwiną się jak liść.
8Ziemia dla człowieka pięści i osiada na niej ten, kto się wynosi na przedzie.
9Kto chodzi w niewinności – idzie bezpiecznie; kto jednak skrzywia swe drogi – ten będzie skarcony.