Ksiega Przyslów 16:18
Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.
Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
11Mienie bogatego jest jego warownym miastem i niby wysokim murem w jego wyobraźni.
12Serce człowieka wynosi się przed upadkiem, a chwałę poprzedza pokora.
19Lepiej być pokornym z pokornymi, niż dzielić łupy z wyniosłymi.
23Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.
2Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.
3Prawych prowadzi ich uczciwość; a chytrość zmoże zdrajców.
17Torem prawych jest wymijanie złego; kto strzeże swojej drogi, ten zachowuje życie.
10Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.
33Bojaźń WIEKUISTEGO jest ćwiczeniem ku mądrości, a pokora wyprzedza sławę.
5Ohydą dla WIEKUISTEGO jest każdy wyniosłego serca. Nie ujdzie on bezkarnie. Ręczę!
15Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
15Człowiek będzie upokorzony, mąż – poniżony, a oczy wyniosłych zniżone.
5Lecz pycha Israela będzie świadczyć przeciwko niemu; Israel i Efraim upadną na skutek swojej winy; a razem z nimi upadnie także i Juda.
11Opuszczą się wyniosłe, ludzkie spojrzenia i zniży się pycha mężów – bo w ten dzień, wywyższony będzie Sam WIEKUISTY.
12Bowiem na wszystko, co wyniosłe i dumne oraz na wszystko, co wysokie nadchodzi dzień WIEKUISTEGO Zastępów, więc będzie poniżone.
4Wyniosłość oczu i nadętość serca – ta rola niegodziwych sama już jest winą.
3Odurzyła cię zuchwałość twego serca. Mieszkałeś w rozpadlinach skał, w sterczącej swojej siedzibie, a w swoim sercu mówiłeś: Kto mnie strąci na ziemię?
28Wspaniałość króla opiera się na wielkości ludu; nicość narodu jest ruiną władcy.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
13Bojaźń przed WIEKUISTYM – to nienawiść do złego; nienawidzę dumy, pychy, niecnego postępowania oraz przewrotnych ust.
24Butny i zuchwały, zwany szydercą, działa w szale pychy.
1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
12A kto się wywyższy, zostanie uniżony; a kto siebie uniży, zostanie wywyższony.
3Dokądkolwiek przychodzi niegodziwy – przychodzi też pogarda, oraz wraz z hańbą – sromota.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
9Kto chodzi w niewinności – idzie bezpiecznie; kto jednak skrzywia swe drogi – ten będzie skarcony.
12Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą, jednak jej koniec prowadzi do śmierci.
22Mędrzec nachodzi miasto mocarzy oraz burzy warownię, na której polegało.
25Chciwy wznieca swary; a kto polega na WIEKUISTYM – będzie utuczony.
15Zatem słuchajcie, skłońcie ucho oraz się nie wynoście; ponieważ przemawia WIEKUISTY!
32Potknie się, runie zuchwałość i nie będzie takiego, kto ją podźwignie; rozżarzę ogień w jej miastach, więc pochłonie wszystkie ich przyległości.
4Bogactwo, cześć i życie idzie za pokorą i bogobojnością.
5Na drodze przewrotnego są ciernie i zasadzki; kto strzeże swego życia – od nich stroni.
18Kto odrzuca przestrogę dostępuje nędzy i hańby; poważany jest ten, co zwraca uwagę na przyganę.
18Kto postępuje uczciwie – będzie wybawiony; a kto jest przewrotnych dróg – runie w jednej chwili.
25Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą; jednak jej koniec prowadzi do śmierci.
9Tak mówi WIEKUISTY: W ten sposób zniszczę pychę Judy i pychę Jeruszalaim, która jest wielką.
19Kto miłuje kłótnię – miłuje występek; a kto podwyższa swe drzwi – szuka ruiny.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
6Dlatego pycha opasuje ich karki i okrywa ich szata nieprawości.
24Rozumnego prowadzi w górę ścieżka życia, by uniknął przepaści na nizinie.
3Dumna korona pijanych Efraima podeptana będzie nogami,
29Słyszeliśmy o pysze Moabu, niezmiernie dumnego; o pysze, hardości i jego nadętości, o wyniosłości jego serca.