Ksiega Przyslów 14:28
Wspaniałość króla opiera się na wielkości ludu; nicość narodu jest ruiną władcy.
Wspaniałość króla opiera się na wielkości ludu; nicość narodu jest ruiną władcy.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Wskutek buntu w kraju – liczni są jego władcy; a pod mężem rozumnym i doświadczonym trwa Prawo.
14Gdzie jest brak przewodnictwa – lud upada; a powodzenie jest tam, gdzie jest dużo doradców.
13Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.
14Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.
15Życie jest w jasnym spojrzeniu króla; a jego przychylność jak chmura, co spuszcza wiosenny deszcz.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
34Sprawiedliwość wywyższa naród, a hańbą ludów jest grzech.
35Roztropny sługa znajduje przychylność króla, lecz jego oburzenia doświadczy ten, który przynosi wstyd.
14Szczęśliwy człowiek, który wciąż się obawia; a kto czyni krnąbrnym swoje serce – ten wpadnie w pułapkę.
15Niegodziwy władca jest jak ryczący lew i łaknący niedźwiedź nad ubogim ludem.
16Książę to bezrozumny, co się dopuszcza licznych nadużyć! Kto nienawidzi nieprawego zysku – ten będzie długo żył.
16Nie ratuje króla wielkie wojsko, a bohatera pełnia sił nie ocala.
22Gdzie brak narady, tam zamysły spełzają na niczym; ale ostoją się tam, gdzie dużo doradców.
1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
2Gdy mnożą się sprawiedliwi – lud się cieszy; a kiedy panuje niegodziwy – lud wzdycha.
25Strach przed ludźmi prowadzi do zguby; lecz kto zaufał WIEKUISTEMU – ten znajdzie obronę.
26Wielu szuka oblicza władcy, ale sąd każdego przychodzi od WIEKUISTEGO.
27Bojaźń WIEKUISTEGO jest źródłem życia; pozwala uniknąć sideł śmierci.
2Niczym ryk lwa jest uniesienie króla; kto go jątrzy – zawinia przeciw sobie.
18Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.
28Króla strzeże miłosierdzie i prawda; on wspiera miłosierdziem swój tron.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
12Serce człowieka wynosi się przed upadkiem, a chwałę poprzedza pokora.
4Ponieważ słowo królewskie panuje, więc kto mu powie: Co czynisz?
28Kiedy wznoszą się niegodziwi – ludzie się ukrywają; a gdy giną – mnożą się sprawiedliwi.
6Nie pysznij się wobec króla i nie stawaj na miejscu wielkich.
7Bowiem lepiej, aby ci powiedziano: Posuń się wyżej! Niż by cię poniżono przed znakomitym dlatego, że się podniosły twoje oczy.
16Kiedy mnożą się niegodziwi – mnoży się występek; lecz sprawiedliwi ujrzą ich upadek.
6Koroną starców są wnuki, a ozdobą dzieci ich rodzice.
7Nikczemnemu nie przystoi szczytna mowa; o ileż mniej mowa kłamliwa zacnemu.
18Lud rozprzęga się w braku proroctwa; ale szczęśliwy ten, co przestrzega Prawa.
17Szczęśliwa jesteś ziemio, której król jest ze szlachetnego rodu, i której książęta jadają we właściwym czasie; jadają by się posilić, a nie dla opilstwa.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
12Gdy radują się sprawiedliwi – wzmaga się świetność; gdy podnoszą się niegodziwi – ludzie się ukrywają.
23Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.
6Bowiem wojnę należy prowadzić rozważnymi sposobami; a zwycięstwo jest tam, gdzie dużo radców.
22Mędrzec nachodzi miasto mocarzy oraz burzy warownię, na której polegało.
21Mój synu, obawiaj się WIEKUISTEGO i króla; nie zadawaj się z wichrzycielami.
4Bogactwo, cześć i życie idzie za pokorą i bogobojnością.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
14Król, który biednym wiernie wymierza sprawiedliwość – tego tron ostoi się na długi czas.
14wraz z królami i radcami ziemi, co wystawiali sobie ruiny.
9Lepiej ufać BOGU, niż polegać na możnych.
16Lepsza odrobina w bojaźni WIEKUISEGO, niż wielki skarb, a przy tym niepokój.
14Małe miasto oraz nieliczni w nim mężowie. A naprzeciwko nadciągnął wielki król, otoczył je oraz zbudował przeciw niemu potężne baszty.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
10Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.
2Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.
40Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.