Ksiega Przyslów 15:22
Gdzie brak narady, tam zamysły spełzają na niczym; ale ostoją się tam, gdzie dużo doradców.
Gdzie brak narady, tam zamysły spełzają na niczym; ale ostoją się tam, gdzie dużo doradców.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
14Gdzie jest brak przewodnictwa – lud upada; a powodzenie jest tam, gdzie jest dużo doradców.
15Kto za innego ręczy – wiele złego na siebie ściąga; a kto nienawidzi poręki – jest bezpieczny.
6Bowiem wojnę należy prowadzić rozważnymi sposobami; a zwycięstwo jest tam, gdzie dużo radców.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
18Plany utwierdzają się przez wspólną radę; prowadź wojnę tylko rozważnymi sposobami.
20Słuchaj rady i przyjmuj napomnienie, abyś w swojej przyszłości nabrał mądrości.
21Liczne są zamysły w sercu człowieka – ale postanowienie WIEKUISTEGO, tylko ono się utrzyma.
23Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.
20Mądry syn jest pociechą ojca, a człek głupi lekceważy swą matkę.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
30Nie ma mądrości, rozumu, ani rady wobec WIEKUISTEGO.
28Wspaniałość króla opiera się na wielkości ludu; nicość narodu jest ruiną władcy.
28Bowiem to naród pozbawiony roztropności i nie ma w nich rozsądku.
3Jak oświeciłeś bezrozumnego i objawiłeś mu pełnię wiedzy!
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
23Po każdym trudzie przyjdzie pożytek, lecz puste słowa prowadzą tylko do niedostatku.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
22Mędrzec nachodzi miasto mocarzy oraz burzy warownię, na której polegało.
5Zamiar spoczywa w ludzkim sercu niby głęboka woda; lecz mąż rozumny umie go wydobyć na wierzch.
5Mądry posłucha, a więc pomnoży swoją wiedzę, a rozsądny pozyska sterowność.
20Ułuda prowadzi serce tych, co knują zło; a pewna radość dla tych, co doradzają pokój.
20Kto przystaje z mędrcami – nabiera mądrości; a kto się łączy z głupcami – staje się złym.
18Lud rozprzęga się w braku proroctwa; ale szczęśliwy ten, co przestrzega Prawa.
14wraz z królami i radcami ziemi, co wystawiali sobie ruiny.
18A w istocie, On napełniał dobrem ich domy – chociaż zamysły niegodziwych dalekie są od moich.
10Uradźcie zamiar – lecz będzie zniweczony; uknujecie zmowę – ale się nie utrzyma, gdyż Bóg jest z nami!
28Oglądałem się, ale nie było nikogo; żadnego roztropnego między nimi, by się mogli spytać i dać odpowiedź.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
3Dom bywa zbudowany mądrością, a utwierdzony roztropnością.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
17Doradców uprowadza boso, a sędziów ogłupia.
21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.
22Błogosławieństwo WIEKUISTEGO – ono wzbogaca, a własny trud nie może do tego nic dodać.
15Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.
19Mądrość daje mądremu więcej obrony, niż dziesięciu mocarzy, którzy są w mieście.
10Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.
5Zamysły sprawiedliwych są wymierzone ku prawości; knowania niegodziwych ku szalbierstwu.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
16Zaprawdę, nie w ich mocy było ich szczęście – mówię to, chociaż myśl niegodziwych jest daleka ode mnie.
13Przemądrych chwyta w ich własnej chytrości, więc zamysł przebiegłychjest chybiony.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
5Zamysły skrzętnego prowadzą do dostatku; a każdy, kto się gorączkuje, dochodzi tylko do nędzy.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
10BÓG wywraca zamiary pogan, niweczy zamysły ludów.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
16Lepsza odrobina w bojaźni WIEKUISEGO, niż wielki skarb, a przy tym niepokój.