Ksiega Przyslów 16:22
Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
6Szyderca daremnie szuka mądrości; jednak dla rozumnego poznanie jest możliwe.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
15Zdrowy rozsądek zapewnia życzliwość, lecz droga zdrajców jest silna.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
4by prostym nadać roztropności, a młodzieńcowi poznanie oraz rozwagę.
5Mądry posłucha, a więc pomnoży swoją wiedzę, a rozsądny pozyska sterowność.
6By zrozumiano przypowieść i przenośnię, orzeczenia mędrców oraz ich głębokie mowy.
7Bojaźń Boża jest początkiem oraz pierwiastkiem wiedzy, lecz głupcy pogardzają Mądrością i napomnieniem.
13Na ustach rozsądnego przebywa mądrość; a rózga jest przeznaczona dla bezmyślnego grzbietu.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
5Lekkomyślni, zastanówcie się nad przezornością, a wy, ograniczeni, zrozumcie co rozsądne!
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
6Bowiem tylko WIEKUISTY użycza Mądrości, z Jego ust pochodzi poznanie i roztropność.
2By poznawano mądrość i pouczanie, by pojmowano rozumne słowa.
6Porzućcie to, nierozważni, a będziecie żyli; chodźcie prosto po drodze roztropności.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
32Kto porzuca przestrogę – lekceważy sam siebie; a kto słucha przygany – nabiera rozumu.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
8Swoje życie miłuje ten, co nabiera rozumu; a kto zachowuje rozwagę, ten znajdzie szczęście.
16Nabywanie mądrości – o ileż to lepsze niż złoto; a nabywanie rozwagi – o ileż to wyśmienitsze niż srebro.
13Szczęśliwy człowiek, który dostąpił Mądrości; człowiek, który pozyskał rozwagę.
21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.
17Ścieżką ku życiu zdąża ten, kto przestrzega napomnienia; a kto na przestrogi nie zważa – błądzi.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
9Dodaj mądremu, a będzie jeszcze mędrszym; naucz sprawiedliwego, a jeszcze przybierze wiedzy.
10Początkiem mądrości jest bojaźń WIEKUISTEGO, a rozwagą poznawanie Świętego.
1Ten, kto miłuje napomnienie – miłuje wiedzę; a kto nienawidzi przygany – jest bezmyślnym.
7Pierwszą rzeczą jest Mądrość; nabieraj mądrości i całym swoim dobytkiem nabieraj roztropności.
15Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.
10Bo Mądrość wniknie w twoje serce, a poznanie będzie przyjemne dla twojej duszy.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
2byś uważnie nadstawił Mądrości twoje ucho i nakłonił ku rozsądkowi twoje serce;
5Zamiar spoczywa w ludzkim sercu niby głęboka woda; lecz mąż rozumny umie go wydobyć na wierzch.