Ksiega Przyslów 12:23
Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
12Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i ponoszą szkodę.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
27Kto w swoich słowach jest powściągliwy – zna rozum; a kto zachowuje zimną krew – jest roztropnym człowiekiem.
28I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
13Początek mowy jego ust to głupota, a koniec jego słów to szał złowrogi.
14Głupi mnoży tylko słowa, bo przecież człowiek nie wie, co będzie i co się po nim stanie. Kto mu to powie?
21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
15Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
15Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
3Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i muszą ponieść szkodę.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
12Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
26Kto ufa własnemu sercu – jest głupcem; jednak kto postępuje w mądrości – będzie ocalonym.
17Spokojne słowa mędrców winny być wysłuchane prędzej, niż krzyk przewodniczącego wśród głupców.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
5Lekkomyślni, zastanówcie się nad przezornością, a wy, ograniczeni, zrozumcie co rozsądne!
21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
2Serce mądrego jest po jego prawej stronie, a serce głupiego po jego lewej stronie.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
4Serce mądrych jest w domu żałoby, a serce głupich w domu wesela.