Ksiega Przyslów 15:5
Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
31Ucho, które słucha życiodajnego napomnienia – będzie przebywać pośród mędrców.
32Kto porzuca przestrogę – lekceważy sam siebie; a kto słucha przygany – nabiera rozumu.
20Mądry syn jest pociechą ojca, a człek głupi lekceważy swą matkę.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
18Kto odrzuca przestrogę dostępuje nędzy i hańby; poważany jest ten, co zwraca uwagę na przyganę.
1Mądry syn przyjmuje ojcowskie napomnienie, a szyderca nie słucha surowej mowy.
17Ścieżką ku życiu zdąża ten, kto przestrzega napomnienia; a kto na przestrogi nie zważa – błądzi.
25Strapieniem dla ojca jest głupi syn i gorzką troską dla swojej rodzicielki.
1Ten, kto miłuje napomnienie – miłuje wiedzę; a kto nienawidzi przygany – jest bezmyślnym.
15Jeśli do serca chłopca przylgnęła głupota – rózga napomnienia oddali ją od niego.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
7Bojaźń Boża jest początkiem oraz pierwiastkiem wiedzy, lecz głupcy pogardzają Mądrością i napomnieniem.
8Posłuchaj, Mój synu, napomnienia twojego ojca i nie zaniechaj nauki twojej matki.
10Surowa kaźń spotyka tego, kto opuszcza prawdziwą drogę; kto nienawidzi napomnienia – musi zginąć.
10Nagana głębiej wnika u rozumnego, niż sto plag u kpiarza.
4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
21Kto spłodził głupca – spłodził go na swoje utrapienie; ojciec nikczemnika nie będzie się cieszył.
5Lepiej słuchać przygany mędrca, niż przysłuchiwać się śpiewowi głupców.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
9Wśród głupców panuje występek, a pośród prawych łagodność.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
25Kiedy uderzysz szydercę – prostak nabierze rozumu; a gdy przyganisz rozsądnemu – on pojmie, co należy wiedzieć.
26Kto ograbia ojca oraz wypędza matkę – jest synem, który hańbi oraz przynosi wstyd.
27Mój synu, nie słuchaj takich nauk, które chcą odwieść od rozumnych przestróg.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
12i powiedział: Znienawidziłem napomnienia, a me serce gardziło przestrogą.
15Rózga i napomnienie daje mądrość, a rozpasany chłopiec hańbi swoją matkę.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
11Mój synu! Nie pogardzaj napomnieniem WIEKUISTEGO i nie uprzykrzaj sobie Jego doświadczenia.
1Przypowieści Salomona. Mądry syn sprawia ojcu radość; a syn głupi jest zgryzotą matki.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
25Odrzucaliście wszelką Moją radę oraz nie zważaliście na Mą przestrogę.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
12Szyderca nie lubi, by go napominano oraz nie bywa u mędrców.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
13Lepszy młodzieniec ubogi, a mądry niż król stary, a głupi, który już jest niezdolny przyjmować przestrogi.
7Kto karci szydercę – sam sobie przyczynia wstydu; a kto napomina niegodziwca – sam ściąga na siebie zmazę.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
5Kto urąga ubogiemu – bluźni jego Stwórcy; kto cieszy się z nieszczęścia – nie ujdzie bezkarnie.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.