Ksiega Przyslów 17:21
Kto spłodził głupca – spłodził go na swoje utrapienie; ojciec nikczemnika nie będzie się cieszył.
Kto spłodził głupca – spłodził go na swoje utrapienie; ojciec nikczemnika nie będzie się cieszył.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
25Strapieniem dla ojca jest głupi syn i gorzką troską dla swojej rodzicielki.
20Mądry syn jest pociechą ojca, a człek głupi lekceważy swą matkę.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
24Głośno się raduje ojciec sprawiedliwego; kto zrodził mędrca – cieszy się z niego.
1Przypowieści Salomona. Mądry syn sprawia ojcu radość; a syn głupi jest zgryzotą matki.
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
13Nieszczęściem dla ojca jest głupi syn, a swarliwość kobiety jak stale cieknąca rynna.
15Jeśli do serca chłopca przylgnęła głupota – rózga napomnienia oddali ją od niego.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
26Kto ograbia ojca oraz wypędza matkę – jest synem, który hańbi oraz przynosi wstyd.
27Mój synu, nie słuchaj takich nauk, które chcą odwieść od rozumnych przestróg.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
12Lepiej człowiekowi spotkać niedźwiedzicę, która jest pozbawiona szczeniąt – niż głupca w jego głupocie.
20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
6Kto załatwia sprawy przez głupca, to jakby obciął sobie nogi, lub dopuścił krzywdy.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
5Kto urąga ubogiemu – bluźni jego Stwórcy; kto cieszy się z nieszczęścia – nie ujdzie bezkarnie.
6Koroną starców są wnuki, a ozdobą dzieci ich rodzice.
10Możny rzuca na wszystkich postrach, kiedy przyjmuje do służby głupców i włóczęgów.
11Jak pies wraca do swych wymiocin – tak głupiec powtarza swą niedorzeczność.
18Jeśli ktoś miał rozpustnego oraz krnąbrnego syna, który nie słucha głosu swojego ojca i głosu swojej matki; karcili go, ale ich nie słuchał;
17Karć twojego syna, a użyczy ci pokoju oraz da rozkosz twojej duszy.
7Rozumnym jest ten, kto zachowuje Naukę; a kto się łączy z marnotrawcami – hańbi swojego ojca.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
13Lepszy młodzieniec ubogi, a mądry niż król stary, a głupi, który już jest niezdolny przyjmować przestrogi.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
7Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
2Rozumny sługa zapanuje nad gnuśnym synem i weźmie udział w dziedzictwie pośród braci.
11Stań się mądrym, Mój synu, rozraduj Moje serce; abym temu, co mi urąga mógł odpowiedzieć:
13Początek mowy jego ust to głupota, a koniec jego słów to szał złowrogi.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
11Kuropatwą, która wysiaduje to, czego nie zniosła, jest ten, kto nieuczciwie zdobywa bogactwa; w połowie swoich dni musi je opuścić, a u swojego kresu będzie głupcem.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
10Kto znacząco mruga okiem sprawia strapienie, a kto jest głupich ust – upada.
22Rozradowane serce przyspiesza uzdrowienie; a duch zgnębiony wysusza kości.
21Spuścizna zdobyta z początku szybko – nie będzie błogosławiona na końcu.
17Niebaczni cierpieli za swoją grzeszną drogę oraz za swe występki.
24Kto powściąga swą rózgę – nienawidzi swojego syna; lecz kto go miłuje zawczasu go karci.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
1Mądry syn przyjmuje ojcowskie napomnienie, a szyderca nie słucha surowej mowy.