Ksiega Przyslów 11:29
Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
21Kto spłodził głupca – spłodził go na swoje utrapienie; ojciec nikczemnika nie będzie się cieszył.
2Rozumny sługa zapanuje nad gnuśnym synem i weźmie udział w dziedzictwie pośród braci.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
6W domu sprawiedliwego jest wiele zapasów; a w dorobku niegodziwca panuje zamieszanie.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
28Kto polega na swym bogactwie – upadnie; ale sprawiedliwi rozwiną się jak liść.
25Strapieniem dla ojca jest głupi syn i gorzką troską dla swojej rodzicielki.
13Nieszczęściem dla ojca jest głupi syn, a swarliwość kobiety jak stale cieknąca rynna.
14Dom i mienie jest spuścizną po ojcach; a darem WIEKUISTEGO jest rozumna żona.
15Lenistwo pogrąża w głęboki sen, więc dusza gnuśnego musi łaknąć.
30Owocem sprawiedliwego jest drzewo Życia; mędrzec zjednywa sobie dusze.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
20Mądry syn jest pociechą ojca, a człek głupi lekceważy swą matkę.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.
19Kto uprawia swą rolę – nasyci się chlebem; a kto ugania się za marnościami – nasyci się nędzą.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
25Chciwy wznieca swary; a kto polega na WIEKUISTYM – będzie utuczony.
26Kto ufa własnemu sercu – jest głupcem; jednak kto postępuje w mądrości – będzie ocalonym.
1Mądrość kobiet buduje ich dom, lecz głupota burzy go swoimi rękami.
27Kto jest chciwy nieprawych zysków, wtrąca w biedę swój dom; a będzie żył ten, kto nienawidzi łapówek.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
4Serce mądrych jest w domu żałoby, a serce głupich w domu wesela.
20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
21Jeśli ktoś rozpieszcza od młodości swojego sługę – to ten stanie się ostatecznie darmozjadem.
22Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
11Zmniejszy się bogactwo pochodzące z niczego; lecz pomnoży je ten, który zbiera na rękę.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
22Pod niewolnikiem, który zostaje królem; pod nikczemnikiem, który jest syty chleba;
10Kto zwodzi prawych na złą drogę – ten sam wpadnie w swoją zasadzkę; jednak uczciwi odziedziczą bogactwo.
11Kto uprawia swą rolę nasyci się chlebem; lecz bezmyślnym jest ten, co ugania się za marnościami.
13Kto dobro odpłaca złem – z tego domu zło nie odejdzie.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
8Kto wysiewa krzywdę – zbierze niedolę, i skończy się bicz jego zaciekłości.
9Biada temu, kto w swoim domu gromadzi niecny zysk, pragnąc wysoko założyć swoje gniazdo i w ten sposób ujść z mocy złego!
32Bowiem bezmyślnych zabija ich własny upór, a spokój gubi głupców.
15Jeśli do serca chłopca przylgnęła głupota – rózga napomnienia oddali ją od niego.
20Kto przystaje z mędrcami – nabiera mądrości; a kto się łączy z głupcami – staje się złym.
15Trud głupców ich nuży, i żaden nie zna nawet drogi, która prowadzi do miasta.