Ksiega Przyslów 1:32

Biblia Gdanska (1632/1881)

Bowiem bezmyślnych zabija ich własny upór, a spokój gubi głupców.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 8:36 : 36 Ale kto Mnie omija – sam siebie krzywdzi; ktokolwiek Mnie nienawidzi – umiłował śmierć.
  • Jr 2:19 : 19 Skarze cię twa własna niegodziwość, a twoje odstępstwo cię skarci, więc poznasz i zobaczysz, jakie to było złe i gorzkie, że opuściłaś WIEKUISTEGO, twojego Boga, i nie opadła cię bojaźń przede Mną mówi WIEKUISTY, Pan Zastępów.
  • J 3:36 : 36 Kto wierzy w Syna ma życie wieczne, zaś nieposłuszny Synowi nie zobaczy życia, lecz spoczywa na nim gniew Boga.
  • Hbr 10:38-39 : 38 Zaś sprawiedliwy będzie żył z wiary; a jeśli się cofnie, moje serce nie znajdzie w nim przyjemności. 39 Ale my nie jesteśmy z tych, którzy się wycofują ku zgubie ale jesteśmy z wiary, dla pozyskania życia.
  • Hbr 12:8 : 8 Zaś jeśli żyjecie bez wychowywania, którego wszyscy stali się uczestnikami, zatem jesteście nieślubnymi, a nie dziećmi.
  • Hbr 12:25 : 25 Uważajcie, byście się nie wymawiali Temu, co mówi. Gdyż jeśli tamci wymawiając się nie uciekli temu, co prowadził sprawy Boga na ziemi; daleko bardziej my, jeśli wymawiamy się Temu z niebios.
  • Jr 48:11-12 : 11 Moab był spokojnym od swojej młodości, cicho się osadził na swoich drożdżach; nie był przelewany z naczynia w naczynie oraz nie poszedł na wygnanie. Dlatego został w nim jego smak, a zapach się nie zmienił. 12 Dlatego oto nadchodzą dni – mówi WIEKUISTY, że poślę na niego tych, którzy naginają, więc go nagną; wypróżnią jego naczynia, a jego dzbany potłuką.
  • Lk 12:16-21 : 16 I powiedział do nich podobieństwo, mówiąc: Pole pewnego bogatego człowieka przyniosło obfity urodzaj. 17 Więc rozważał w sobie, mówiąc: Co uczynię, bo nie mam gdzie zgromadzić moich plonów? 18 Powiedział także: To uczynię: Rozwalę moje składy i zbuduję większe, oraz zgromadzę tam całe moje plony i moje bogactwa. 19 Powiem też mojej duszy: Duszo, masz wiele dobra, złożonego na mnogie lata; wypoczywaj, zjedz, wypij, baw się. 20 Ale Bóg mu powiedział: Nierozsądny, tej nocy zażądają od ciebie twego życia, a to co przygotowałeś, czyje będzie? 21 Taki jest ten, kto sam sobie zbiera skarb, a nie bogaci się u Boga.
  • Lk 16:19-25 : 19 Był pewien bogaty człowiek, który wkładał na siebie purpurę i bisior, co dzień wspaniale się zabawiając. 20 Ale żył też pewien żebrzący, owrzodzony imieniem Łazarz, wyrzucony przy jego bramie. 21 Więc pragnął nasycić się z okruchów, które spadały ze stołu bogatego; a tylko chodzące psy lizały jego wrzody. 22 Ale zdarzyło się umrzeć biednemu i przez aniołów został on odniesiony na łono Abrahama. Umarł także bogaty i został pogrzebany. 23 A w Krainie Umarłych, będąc w męczarniach, podniósł swoje oczy i widzi z daleka Abrahama oraz Łazarza na jego łonie. 24 Zatem wołając, powiedział: Ojcze Abrahamie, zmiłuj się nade mną oraz poślij Łazarza, aby zanurzył w wodzie czubek swojego palca i ochłodził mój język, bo cierpię w tym płomieniu. 25 Ale Abraham powiedział: Dziecko, przypomnij sobie, że twoje dobra odebrałeś w twoim życiu; a Łazarz, podobnie nieszczęścia. Zaś teraz, on tutaj jest pocieszany, a ty cierpisz.
  • Pwt 32:15-44 : 15 Więc roztył się Jakób i zhardział utył, spasł się, zaokrąglił – i porzucił Boga, który go stworzył oraz znieważył Opokę swojego zbawienia. 16 Rozdrażnili Go cudzymi bóstwami, rozjątrzyli Go ohydami. 17 Ofiarowali złym duchom, niebyłym siłom; bóstwom, których nie znali nowym, świeżo powstałym, których nie bali się wasi ojcowie. 18 Zapomniałeś Skałę, która cię zrodziła i niepomny byłeś na Boga, swego Stwórcę. 19 Zobaczył to WIEKUISTY i się obruszył nad zgorszeniem Swoich synów i córek. 20 I powiedział: Skryję Moje oblicze przed nimi i zobaczę jaki będzie ich koniec; ponieważ są rodem przewrotnym, synami w których nie ma wiary. 21 Oni Mnie rozdrażnili tym nie bogiem, jątrzyli Mnie swoimi marnościami; więc Ja rozdrażnię ich nie ludem, nikczemnym narodem ich rozjątrzę. 22 Gdyż w Mym gniewie zapłonął ogień i się pali aż do najgłębszej Krainy Umarłych; pożera ziemię, jej plon i wypala posady gór. 23 Nagromadzę na nich nieszczęścia, przeciw nim użyję Moje strzały. 24 Gdy będą wycieńczeni głodem, strawieni gorączką i jadowitą zarazą – wtedy pośle na nich ząb zwierząt, wraz z żądłem tych, co pełzają w prochu. 25 Z zewnątrz będzie tępił miecz młodzieńca, jak i dziewicę, niemowlę wraz z sędziwym mężem – natomiast w domach trwoga. 26 Mógłbym powiedzieć: Zmiotę ich, zgładzę o nich pamięć wśród ludzi, 27 gdybym się nie wzdrygał przed złością wroga, aby się przypadkiem nie podnieśli ich ciemiężcy oraz nie powiedzieli: Górą nasza ręka, a nie, że WIEKUISTY wszystko to uczynił. 28 Bowiem to naród pozbawiony roztropności i nie ma w nich rozsądku. 29 Gdyby byli mądrzy, zastanowiliby się nad tym i zrozumieli swój koniec. 30 Jakże ktoś mógłby gonić tysiąc z nich, a we dwóch przepędzać dziesięć tysięcy, gdyby ich Obrońca nie zaprzedał nie wydał ich WIEKUISTY? 31 Bo nie jak nasza Skała – ich skała, co nasi wrogowie osądzą. 32 Gdyż z winnicy Sedomu ich winnica, a ich jagody z pól Amory – jagody jadowite, co mają cierpkie grona. 33 Jadem węży ich wino i okrutną trucizną żmij. 34 Czyż to nie u Mnie schowane, zapieczętowane w Moim schowku? 35 U Mnie jest pomsta i odpłata; w czasie, gdy się będzie miała zachwiać ich noga; bo bliskim jest dzień ich nieszczęścia oraz spieszą się ich przeznaczenia. 36 WIEKUISTY osądzi Swój lud, nad Swoimi sługami się użali, gdy zobaczy, że zniknęła ich siła oraz nie mogą nic ani pojmany, ani wolny. 37 I powie: Gdzie ich bogowie? Skała na której polegali? 38 Ci, co jadali tłuszcz ich ofiar i pijali wino ich zalewek? Niech wstaną i wam pomogą! Niechaj będą dla was osłoną! 39 Zobaczcie teraz, że Ja, Ja jestem Sam, a oprócz Mnie nie ma Boga. Ja uśmiercam i ożywiam, ranię i leczę, a z Mojej ręki nikt nie ocala. 40 Oto podnoszę ku niebu Moją rękę i powiadam: Jak jestem żywy na wieki! 41 Gdy zaostrzę Mój błyszczący miecz i do sądu się zabierze Moja ręka – oddam pomstę Mym wrogom i Moim nieprzyjaciołom odpłacę. 42 Moje strzały napoję krwią, a Mój miecz nasyci się ciałem, krwią poległych oraz pojmanych, głowami przywódców wroga. 43 Narody! Wysławiajcie Jego lud! Bo pomści krew sług Swoich, odda wrogom Swą pomstę i oczyści Swą ziemię, i Swój lud. 44 Potem Mojżesz przyszedł i wypowiedział w uszy ludu wszystkie słowa tej pieśni – on oraz Jezus, syn Nuna.
  • Ps 69:22 : 22 Wlali żółć do mojego pokarmu, w mym pragnieniu poili mnie kwasem.
  • Ps 92:6-7 : 6 Jak wzniosłe są Twoje dzieła, WIEKUISTY, i niezmiernie głębokie Twe zamysły. 7 Człowiek jest nierozumny - więc tego nie odgadnie; ograniczony - więc tego nie dociecze.
  • Jk 5:5 : 5 Wygodnie żyliście na ziemi oraz otoczyliście się zbytkiem; utuczyliście wasze serca jakby na dzień zabicia.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 31Więc przyjdzie im spożywać z owoców swojego postępowania i nasycić się swoimi własnymi knowaniami.

  • 8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.

  • 22Bezmyślni! Jak długo będziecie miłowali bezmyślność? Szydercy! Jak długo będziecie mieli upodobanie w szyderstwie; a nierozsądni będą nienawidzić poznania?

  • 18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.

  • Prz 14:15-16
    2 wersety
    76%

    15Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.

    16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.

  • 12Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i ponoszą szkodę.

  • 5Lekkomyślni, zastanówcie się nad przezornością, a wy, ograniczeni, zrozumcie co rozsądne!

  • 16Kto bezrozumny, niech tu wstąpi! A kto bezmyślny, do tego powiada:

  • 3Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i muszą ponieść szkodę.

  • 6Porzućcie to, nierozważni, a będziecie żyli; chodźcie prosto po drodze roztropności.

  • 3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.

  • 21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.

  • 23On zginie z powodu braku karności i zabłąka się w pełni swojej głupoty.

  • 3Prawych prowadzi ich uczciwość; a chytrość zmoże zdrajców.

  • Hi 5:2-3
    2 wersety
    74%

    2Zaprawdę, głupiego morduje jego własny gniew, a prostaka zabija zawiść.

    3Sam widziałem głupiego, który głęboko się zakorzenił; ale nagle przekląłem jego siedzibę.

  • 33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.

  • 24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.

  • 33Ale kto Mnie słucha – zamieszka bezpiecznie i będzie wolny od trwogi przed złem.

  • 20Kto przystaje z mędrcami – nabiera mądrości; a kto się łączy z głupcami – staje się złym.

  • 17Niebaczni cierpieli za swoją grzeszną drogę oraz za swe występki.

  • 10Kto zwodzi prawych na złą drogę – ten sam wpadnie w swoją zasadzkę; jednak uczciwi odziedziczą bogactwo.

  • 14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.

  • 8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.

  • 15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.

  • 5Na drodze przewrotnego są ciernie i zasadzki; kto strzeże swego życia – od nich stroni.

  • 4Kto bezrozumny niech tu wejdzie! A kto bezmyślny, do tego powiada:

  • 16Człowiek, który zbacza z drogi rozsądku, niedługo spocznie w zgromadzeniu cieni.

  • 22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.

  • 23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.

  • 35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.

  • 3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.

  • 16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.

  • 29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.

  • 12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.

  • 13Przemądrych chwyta w ich własnej chytrości, więc zamysł przebiegłychjest chybiony.

  • 25Kiedy uderzysz szydercę – prostak nabierze rozumu; a gdy przyganisz rozsądnemu – on pojmie, co należy wiedzieć.

  • 22Zapewniając, że są mądrzy zostali głupimi.

  • 2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.

  • 26Kto ufa własnemu sercu – jest głupcem; jednak kto postępuje w mądrości – będzie ocalonym.

  • 16Dlatego Pan nie ucieszy się jego młodzieńcami oraz się nie zmiłuje nad jego sierotami i wdowami; bo wszystko jest obłudne i złośliwe, a każde usta mówią głupotę. Przy tym wszystkim nie odwróci się Jego gniew, a dłoń Jego będzie wciąż zawieszona.

  • 3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.

  • 23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.

  • 4by prostym nadać roztropności, a młodzieńcowi poznanie oraz rozwagę.

  • 5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.

  • 21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.

  • 1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.

  • 24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.