Ksiega Przyslów 1:32
Bowiem bezmyślnych zabija ich własny upór, a spokój gubi głupców.
Bowiem bezmyślnych zabija ich własny upór, a spokój gubi głupców.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
31Więc przyjdzie im spożywać z owoców swojego postępowania i nasycić się swoimi własnymi knowaniami.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
22Bezmyślni! Jak długo będziecie miłowali bezmyślność? Szydercy! Jak długo będziecie mieli upodobanie w szyderstwie; a nierozsądni będą nienawidzić poznania?
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
15Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
12Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i ponoszą szkodę.
5Lekkomyślni, zastanówcie się nad przezornością, a wy, ograniczeni, zrozumcie co rozsądne!
16Kto bezrozumny, niech tu wstąpi! A kto bezmyślny, do tego powiada:
3Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i muszą ponieść szkodę.
6Porzućcie to, nierozważni, a będziecie żyli; chodźcie prosto po drodze roztropności.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
23On zginie z powodu braku karności i zabłąka się w pełni swojej głupoty.
3Prawych prowadzi ich uczciwość; a chytrość zmoże zdrajców.
2Zaprawdę, głupiego morduje jego własny gniew, a prostaka zabija zawiść.
3Sam widziałem głupiego, który głęboko się zakorzenił; ale nagle przekląłem jego siedzibę.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
33Ale kto Mnie słucha – zamieszka bezpiecznie i będzie wolny od trwogi przed złem.
20Kto przystaje z mędrcami – nabiera mądrości; a kto się łączy z głupcami – staje się złym.
17Niebaczni cierpieli za swoją grzeszną drogę oraz za swe występki.
10Kto zwodzi prawych na złą drogę – ten sam wpadnie w swoją zasadzkę; jednak uczciwi odziedziczą bogactwo.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
5Na drodze przewrotnego są ciernie i zasadzki; kto strzeże swego życia – od nich stroni.
4Kto bezrozumny niech tu wejdzie! A kto bezmyślny, do tego powiada:
16Człowiek, który zbacza z drogi rozsądku, niedługo spocznie w zgromadzeniu cieni.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
13Przemądrych chwyta w ich własnej chytrości, więc zamysł przebiegłychjest chybiony.
25Kiedy uderzysz szydercę – prostak nabierze rozumu; a gdy przyganisz rozsądnemu – on pojmie, co należy wiedzieć.
22Zapewniając, że są mądrzy zostali głupimi.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
26Kto ufa własnemu sercu – jest głupcem; jednak kto postępuje w mądrości – będzie ocalonym.
16Dlatego Pan nie ucieszy się jego młodzieńcami oraz się nie zmiłuje nad jego sierotami i wdowami; bo wszystko jest obłudne i złośliwe, a każde usta mówią głupotę. Przy tym wszystkim nie odwróci się Jego gniew, a dłoń Jego będzie wciąż zawieszona.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
4by prostym nadać roztropności, a młodzieńcowi poznanie oraz rozwagę.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.
1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.