Ksiega Przyslów 15:21
Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
20Mądry syn jest pociechą ojca, a człek głupi lekceważy swą matkę.
6Szyderca daremnie szuka mądrości; jednak dla rozumnego poznanie jest możliwe.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
9Wśród głupców panuje występek, a pośród prawych łagodność.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
21Kto spłodził głupca – spłodził go na swoje utrapienie; ojciec nikczemnika nie będzie się cieszył.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
20Kto przystaje z mędrcami – nabiera mądrości; a kto się łączy z głupcami – staje się złym.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
25Strapieniem dla ojca jest głupi syn i gorzką troską dla swojej rodzicielki.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
2Bezrozumnej duszy jest niedobrze; a kto jest rączych nóg – chybi celu.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
15Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
16Człowiek, który zbacza z drogi rozsądku, niedługo spocznie w zgromadzeniu cieni.
14Mądry ma swoje oczy w głowie, zaś głupi chodzi w ciemności. Zarazem jednak poznałem, że ich wszystkich spotyka jeden los.
15Trud głupców ich nuży, i żaden nie zna nawet drogi, która prowadzi do miasta.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
9Kto chodzi w niewinności – idzie bezpiecznie; kto jednak skrzywia swe drogi – ten będzie skarcony.
13Szczęśliwy człowiek, który dostąpił Mądrości; człowiek, który pozyskał rozwagę.
22Gdzie brak narady, tam zamysły spełzają na niczym; ale ostoją się tam, gdzie dużo doradców.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
4Serce mądrych jest w domu żałoby, a serce głupich w domu wesela.
1Przypowieści Salomona. Mądry syn sprawia ojcu radość; a syn głupi jest zgryzotą matki.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
6Bo śmiech głupca jest taki, jak trzeszczenie cierni pod garnkiem; więc to także jest marność.
15Jeśli do serca chłopca przylgnęła głupota – rózga napomnienia oddali ją od niego.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
8Bo jaką ma wyższość mądry nad głupcem? Tą, którą ma ubogi, co umie sobie radzić wobec życia.
23On zginie z powodu braku karności i zabłąka się w pełni swojej głupoty.
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
32Bowiem bezmyślnych zabija ich własny upór, a spokój gubi głupców.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.