Ksiega Przyslów 19:1
Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6Lepszy jest biedny, co chodzi w swej uczciwości niż bogaty, a przy tym przewrotny na swoich drogach.
2Bezrozumnej duszy jest niedobrze; a kto jest rączych nóg – chybi celu.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
9Kto chodzi w niewinności – idzie bezpiecznie; kto jednak skrzywia swe drogi – ten będzie skarcony.
22Rozkoszą człowieka jest miłość, którą świadczy; lepszy ubogi człowiek niż kłamliwy.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
8Bo jaką ma wyższość mądry nad głupcem? Tą, którą ma ubogi, co umie sobie radzić wobec życia.
2Kto obawia się WIEKUISTEGO chodzi w swojej prostocie; lecz lekceważy Go ten, kto chodzi krzywymi drogami.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
19Lepiej być pokornym z pokornymi, niż dzielić łupy z wyniosłymi.
26Kto ufa własnemu sercu – jest głupcem; jednak kto postępuje w mądrości – będzie ocalonym.
11Człowiek bogaty uważa się za mądrego, lecz rozumny ubogi go przenika.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
13Lepszy młodzieniec ubogi, a mądry niż król stary, a głupi, który już jest niezdolny przyjmować przestrogi.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
7Nikczemnemu nie przystoi szczytna mowa; o ileż mniej mowa kłamliwa zacnemu.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
12Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
5Lepiej słuchać przygany mędrca, niż przysłuchiwać się śpiewowi głupców.
1Nie spiesz się twoimi ustami, a twe serce niechaj nie będzie skore do wypowiedzenia słowa przed obliczem Boga; bowiem Bóg w niebiosach, a ty na ziemi; dlatego niech będą nieliczne twoje słowa.
16Więc pomyślałem: Lepsza jest mądrość niż moc; choć mądrość ubogiego bywa wzgardzoną, a jego słowa nie znajdują posłuchu.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
7Golenie zwisają u chromego, a przysłowie na ustach głupców.
20Kto przystaje z mędrcami – nabiera mądrości; a kto się łączy z głupcami – staje się złym.
21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.
3Prawych prowadzi ich uczciwość; a chytrość zmoże zdrajców.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
18Kto odrzuca przestrogę dostępuje nędzy i hańby; poważany jest ten, co zwraca uwagę na przyganę.
15Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
16Lepsza odrobina w bojaźni WIEKUISEGO, niż wielki skarb, a przy tym niepokój.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
8Lepsza odrobina w sprawiedliwości, niż wielkie dochody w bezprawiu.