Ksiega Przyslów 19:2
Bezrozumnej duszy jest niedobrze; a kto jest rączych nóg – chybi celu.
Bezrozumnej duszy jest niedobrze; a kto jest rączych nóg – chybi celu.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
1Nie spiesz się twoimi ustami, a twe serce niechaj nie będzie skore do wypowiedzenia słowa przed obliczem Boga; bowiem Bóg w niebiosach, a ty na ziemi; dlatego niech będą nieliczne twoje słowa.
15Mój synu! Nie udawaj się z nimi w drogę, powstrzymuj swoją nogę od ich ścieżki!
16Gdyż ich nogi zdążają ku złemu oraz się śpieszą, by rozlać krew.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
9Kto chodzi w niewinności – idzie bezpiecznie; kto jednak skrzywia swe drogi – ten będzie skarcony.
19A droga niegodziwych jest jak nocny mrok; nie wiedzą o co się potkną.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
17Kto więc, wie jak szlachetnie czynić, a nie czyni, jest mu to poczytane za winę.
6Lepszy jest biedny, co chodzi w swej uczciwości niż bogaty, a przy tym przewrotny na swoich drogach.
15Lenistwo pogrąża w głęboki sen, więc dusza gnuśnego musi łaknąć.
16Kto zachowuje przykazanie – zachowuje swe życie; a kto nie zwraca uwagi na swoje drogi – zginie.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
23On zginie z powodu braku karności i zabłąka się w pełni swojej głupoty.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
15Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
15Trud głupców ich nuży, i żaden nie zna nawet drogi, która prowadzi do miasta.
18serca, co knuje zgubne zamysły; rączych nóg, by zdążać do złego;
17Torem prawych jest wymijanie złego; kto strzeże swojej drogi, ten zachowuje życie.
20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
21Kto spłodził głupca – spłodził go na swoje utrapienie; ojciec nikczemnika nie będzie się cieszył.
5Pogarda nieszczęściu – tak należy uważać według wyobrażeń szczęśliwca; pchnięcietym, którym się chwieje noga!
19Droga opieszałego jest jak cierniowy płot, a ścieżka prawych jest równa.
22Gdyż bezrozumny Mój naród Mnie nie poznał. To dzieci nierozważne i nieroztropne. Biegli są do czynienia złego, lecz dobrego nie potrafią spełnić.
6Chwieją się jej manowce, byś nie wyrównał sobie drogi życia; nie zdołasz jej poznać.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
27Mój synu, nie słuchaj takich nauk, które chcą odwieść od rozumnych przestróg.
8Swoje życie miłuje ten, co nabiera rozumu; a kto zachowuje rozwagę, ten znajdzie szczęście.
6Kto załatwia sprawy przez głupca, to jakby obciął sobie nogi, lub dopuścił krzywdy.
7Golenie zwisają u chromego, a przysłowie na ustach głupców.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
20Kto przystaje z mędrcami – nabiera mądrości; a kto się łączy z głupcami – staje się złym.
27Kto w swoich słowach jest powściągliwy – zna rozum; a kto zachowuje zimną krew – jest roztropnym człowiekiem.
5Na drodze przewrotnego są ciernie i zasadzki; kto strzeże swego życia – od nich stroni.
17Ścieżką ku życiu zdąża ten, kto przestrzega napomnienia; a kto na przestrogi nie zważa – błądzi.
18Bo gdzie wiele mądrości tam także wiele zgryzoty, a kto mnoży wiedzę mnoży też cierpienie.
22Człowiek zazdrosny aż trzęsie się do bogactwa i nie rozważa, że spadnie na niego niedostatek.
8Nie występuj skwapliwie w sporze; bo co poczniesz, gdy cię zawstydzi twój przeciwnik?
6Porzućcie to, nierozważni, a będziecie żyli; chodźcie prosto po drodze roztropności.
20Rzetelnemu człowiekowi towarzyszy wiele błogosławieństw; a komu spieszno się wzbogacić – ten nie ujdzie bezkarnie.
26Wyrównaj tor twojej drogi, a wszystkie twoje ścieżki niech będą ustalone.