Ksiega Koheleta 10:15
Trud głupców ich nuży, i żaden nie zna nawet drogi, która prowadzi do miasta.
Trud głupców ich nuży, i żaden nie zna nawet drogi, która prowadzi do miasta.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
13Początek mowy jego ust to głupota, a koniec jego słów to szał złowrogi.
14Głupi mnoży tylko słowa, bo przecież człowiek nie wie, co będzie i co się po nim stanie. Kto mu to powie?
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
2Bezrozumnej duszy jest niedobrze; a kto jest rączych nóg – chybi celu.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
6Jak wzniosłe są Twoje dzieła, WIEKUISTY, i niezmiernie głębokie Twe zamysły.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
8Bo jaką ma wyższość mądry nad głupcem? Tą, którą ma ubogi, co umie sobie radzić wobec życia.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
14Mądry ma swoje oczy w głowie, zaś głupi chodzi w ciemności. Zarazem jednak poznałem, że ich wszystkich spotyka jeden los.
15I pomyślałem w swoim sercu: Los głupca spotka i mnie; więc po co nabrałem wiele mądrości? I pomyślałem w swoim sercu, że i to jest marnością.
16Bo pamięć po mędrcu, jak i po głupcu nie pozostanie na wieki; wszystko pójdzie w zapomnienie w dniach przyszłości; więc dlaczego mędrzec umiera na równi z głupcem?
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
25Strapieniem dla ojca jest głupi syn i gorzką troską dla swojej rodzicielki.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
5Zaś bezmyślny składa swe ręce i pożera swoje własne ciało.
9Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.
19A kto wie, czy będzie mądrym, czy głupim? A jednak on będzie rządził całym moim owocem pracy, którą się trudziłem, i moją mądrością pod słońcem i to jest marność.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
10A wy wszyscy przyjdźcie na nowo, tylko przyjdźcie! Jednak nie znajdę wśród was mędrca.
21Gdyż niejeden człowiek pracuje mądrze, rozumnie i sprawnie, a musi to zostawić w udziale innemu, który się tym nie trudził; zatem to jest marność i wielkie nieszczęście.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
21Kto spłodził głupca – spłodził go na swoje utrapienie; ojciec nikczemnika nie będzie się cieszył.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
4Ja jednak myślałem: Tylko ubodzy są takimi; są omamieni, bowiem nie znają drogi WIEKUISTEGO, sąduswojego Boga.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
22Choćbyś wśród ziarna i głupca utłukł w moździerzu – to jednak jego głupota od niego się nie oddzieli.
13Ona, pani głupota, jest namiętna, błaźnica bez jakiejkolwiek wiedzy.
8Zastanówcie się nieroztropni w narodzie, ograniczeni – kiedy się opamiętacie?
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
30Przechodziłem obok pola opieszałego człowieka i obok winnicy człowieka bezmyślnego;
6Bo śmiech głupca jest taki, jak trzeszczenie cierni pod garnkiem; więc to także jest marność.
23On zginie z powodu braku karności i zabłąka się w pełni swojej głupoty.
3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.