Ksiega Przyslów 26:9
Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.
Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.
4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
6Kto załatwia sprawy przez głupca, to jakby obciął sobie nogi, lub dopuścił krzywdy.
7Golenie zwisają u chromego, a przysłowie na ustach głupców.
8Ten, który składa cześć głupcowi – to jakby kamień przywiązywał do procy.
10Możny rzuca na wszystkich postrach, kiedy przyjmuje do służby głupców i włóczęgów.
11Jak pies wraca do swych wymiocin – tak głupiec powtarza swą niedorzeczność.
12Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
7Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.
6Bo śmiech głupca jest taki, jak trzeszczenie cierni pod garnkiem; więc to także jest marność.
1Wino czyni szydercą, ostry napój – zgiełkliwym; nikt nie jest mądrym, kto się nim odurza.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
10Bo choćby byli spleceni jak ciernie i przesiąknięci jak ich napitek – to jednak jak suche rżysko będą do szczętu strawieni.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
18Jak szaleniec, który rzuca płomienne strzały oraz śmiertelne pociski
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
13Początek mowy jego ust to głupota, a koniec jego słów to szał złowrogi.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
1Jak śnieg w lecie i deszcz w żniwa – tak nie przystoi cześć głupiemu.
3Kamień ma ciężar, a piasek wagę – ale gniew głupca jest cięższy od tych obu.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
22Choćbyś wśród ziarna i głupca utłukł w moździerzu – to jednak jego głupota od niego się nie oddzieli.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
25Strapieniem dla ojca jest głupi syn i gorzką troską dla swojej rodzicielki.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
15Trud głupców ich nuży, i żaden nie zna nawet drogi, która prowadzi do miasta.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
29Kary są przygotowane dla szyderców, a razy na grzbiet kpiarzy.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
10Kto znacząco mruga okiem sprawia strapienie, a kto jest głupich ust – upada.
26Czym ocet dla zębów, a dym dla oczu – tym leniwy dla tych, którzy go posyłają.
19Droga opieszałego jest jak cierniowy płot, a ścieżka prawych jest równa.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
5Na drodze przewrotnego są ciernie i zasadzki; kto strzeże swego życia – od nich stroni.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.