Ksiega Przyslów 19:29
Kary są przygotowane dla szyderców, a razy na grzbiet kpiarzy.
Kary są przygotowane dla szyderców, a razy na grzbiet kpiarzy.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.
4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
25Kiedy uderzysz szydercę – prostak nabierze rozumu; a gdy przyganisz rozsądnemu – on pojmie, co należy wiedzieć.
9Grzech jest niedorzecznym przedsięwzięciem, a szyderca ohydą dla ludzi.
28Nikczemny świadek urąga sprawiedliwości, a usta niegodziwych chciwie pochłaniają złość.
10Nagana głębiej wnika u rozumnego, niż sto plag u kpiarza.
11Wichrzyciel tylko szuka nieszczęścia; lecz będzie posłany przeciw niemu okrutny wysłannik.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
29drżyjcie przed mieczem! Gdyż zapalczywość będzie pomszczona przez miecz, byście poznali, że jest sąd.
11Gdy nakłada się karę na szydercę – kiep nabiera rozumu; a gdy się naucza mądrego nabywa on doświadczenia.
7Kto karci szydercę – sam sobie przyczynia wstydu; a kto napomina niegodziwca – sam ściąga na siebie zmazę.
15Jeśli do serca chłopca przylgnęła głupota – rózga napomnienia oddali ją od niego.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
9Wśród głupców panuje występek, a pośród prawych łagodność.
13Na ustach rozsądnego przebywa mądrość; a rózga jest przeznaczona dla bezmyślnego grzbietu.
1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
8Mężowie szyderstwa rozdmuchują w mieście namiętności; jednak mędrcy uśmierzają rozjątrzenie.
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
17Niebaczni cierpieli za swoją grzeszną drogę oraz za swe występki.
9Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.
10Możny rzuca na wszystkich postrach, kiedy przyjmuje do służby głupców i włóczęgów.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
2to jeśli winny zasłużył na skarcenie, niech go sędzia każe położyć oraz każe go bić w swojej obecności, odpowiednio do jego winy, pod liczbą.
6Szyderca daremnie szuka mądrości; jednak dla rozumnego poznanie jest możliwe.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
20Bowiem zginie okrutnik, zniknie bluźnierca i będą wytępieni wszyscy stróże bezprawia,
21którzy potępiają człowieka za słowo; orędownikowi tego słowa stawiają zasadzki w bramie i gołosłownie odpychają sprawiedliwego.
24Butny i zuchwały, zwany szydercą, działa w szale pychy.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
12Szyderca nie lubi, by go napominano oraz nie bywa u mędrców.
22Bezmyślni! Jak długo będziecie miłowali bezmyślność? Szydercy! Jak długo będziecie mieli upodobanie w szyderstwie; a nierozsądni będą nienawidzić poznania?
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
5Kto urąga ubogiemu – bluźni jego Stwórcy; kto cieszy się z nieszczęścia – nie ujdzie bezkarnie.
1Mądry syn przyjmuje ojcowskie napomnienie, a szyderca nie słucha surowej mowy.
19Ale sprawiedliwi widzą ich koniec i się cieszą, a niewinny się z nich naśmiewa.
17Ty jednak napełniłeś się sądem niegodziwego i dlatego mocno cię trzymają i sąd, i wyrok.
3Dokądkolwiek przychodzi niegodziwy – przychodzi też pogarda, oraz wraz z hańbą – sromota.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
25Strapieniem dla ojca jest głupi syn i gorzką troską dla swojej rodzicielki.
35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
18Kto odrzuca przestrogę dostępuje nędzy i hańby; poważany jest ten, co zwraca uwagę na przyganę.
19Kto się unosi gniewem – musi odpuścić karę; bo zamiast ocalić, uczynisz go jeszcze gorszym.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
19Z przyjemnością bowiem, będąc mądrzy cierpliwie znosicie nierozważnych.
10Wypędź szydercę, a ustanie zwada; uspokoi się spór i sromota.
25jeśli oparzelina to za oparzelinę, jeśli rana to za ranę, jeżeli siniec to za siniec.