Ksiega Przyslów 12:16
Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
15Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
12Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i ponoszą szkodę.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
9Wśród głupców panuje występek, a pośród prawych łagodność.
35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.
13Kto odpowiada zanim wysłuchał – temu poczytuje się to za głupotę oraz za wstyd.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
28I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
12Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.
4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
35Roztropny sługa znajduje przychylność króla, lecz jego oburzenia doświadczy ten, który przynosi wstyd.
11Rozum człowieka hamuje jego porywczość i jest dla niego chwałą, kiedy przebaczy uchybienie.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
20Mądry syn jest pociechą ojca, a człek głupi lekceważy swą matkę.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
3Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i muszą ponieść szkodę.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
10Nagana głębiej wnika u rozumnego, niż sto plag u kpiarza.
3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
9W swoim duchu nie rwij się do gniewu, gdyż gniew mieści się w łonie głupców.
2Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.
12Lepiej człowiekowi spotkać niedźwiedzicę, która jest pozbawiona szczeniąt – niż głupca w jego głupocie.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
18Kto odrzuca przestrogę dostępuje nędzy i hańby; poważany jest ten, co zwraca uwagę na przyganę.
17Kto mówi rzetelnie – świadczy o sprawiedliwości; lecz fałszywy świadek głosi matactwo.
14Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.
12Bezmyślny pomiata swoim bliźnim; lecz mąż roztropny milczy.