Ksiega Przyslów 26:12
Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.
Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
11Jak pies wraca do swych wymiocin – tak głupiec powtarza swą niedorzeczność.
4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
15Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
26Kto ufa własnemu sercu – jest głupcem; jednak kto postępuje w mądrości – będzie ocalonym.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
11Człowiek bogaty uważa się za mądrego, lecz rozumny ubogi go przenika.
2Serce mądrego jest po jego prawej stronie, a serce głupiego po jego lewej stronie.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
16Leniwy jest mędrszy w swoich oczach niż siedmiu, zdolnych trafnie odpowiadać.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
12Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i ponoszą szkodę.
13Leniwy powiada: Lew na drodze; lew na środku ulic!
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
12Lepiej człowiekowi spotkać niedźwiedzicę, która jest pozbawiona szczeniąt – niż głupca w jego głupocie.
18Niech nikt nie zwodzi samego siebie; jeśli ktoś między wami uważa, że jest mądry na tym świecie, niech się stanie głupi, aby mógł stać się mądrym.
14Mądry ma swoje oczy w głowie, zaś głupi chodzi w ciemności. Zarazem jednak poznałem, że ich wszystkich spotyka jeden los.
15I pomyślałem w swoim sercu: Los głupca spotka i mnie; więc po co nabrałem wiele mądrości? I pomyślałem w swoim sercu, że i to jest marnością.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
21Biada mądrym we własnych oczach i roztropnym we własnym rozumieniu.
6Jak wzniosłe są Twoje dzieła, WIEKUISTY, i niezmiernie głębokie Twe zamysły.
8Bo jaką ma wyższość mądry nad głupcem? Tą, którą ma ubogi, co umie sobie radzić wobec życia.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
14Głupi mnoży tylko słowa, bo przecież człowiek nie wie, co będzie i co się po nim stanie. Kto mu to powie?
9Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
5Lepiej słuchać przygany mędrca, niż przysłuchiwać się śpiewowi głupców.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
8Zastanówcie się nieroztropni w narodzie, ograniczeni – kiedy się opamiętacie?
22Choćbyś wśród ziarna i głupca utłukł w moździerzu – to jednak jego głupota od niego się nie oddzieli.
5Lekkomyślni, zastanówcie się nad przezornością, a wy, ograniczeni, zrozumcie co rozsądne!
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.