Ksiega Przyslów 27:22
Choćbyś wśród ziarna i głupca utłukł w moździerzu – to jednak jego głupota od niego się nie oddzieli.
Choćbyś wśród ziarna i głupca utłukł w moździerzu – to jednak jego głupota od niego się nie oddzieli.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.
4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
6Kto załatwia sprawy przez głupca, to jakby obciął sobie nogi, lub dopuścił krzywdy.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
23Starannie doglądaj stanu twoich stad oraz miej pieczę nad trzodami.
6Jak wzniosłe są Twoje dzieła, WIEKUISTY, i niezmiernie głębokie Twe zamysły.
6Bo śmiech głupca jest taki, jak trzeszczenie cierni pod garnkiem; więc to także jest marność.
21Tygiel dla srebra, piec dla złota – zaś dla człowieka jego sława.
8Ten, który składa cześć głupcowi – to jakby kamień przywiązywał do procy.
9Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.
15Jeśli do serca chłopca przylgnęła głupota – rózga napomnienia oddali ją od niego.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
3Kamień ma ciężar, a piasek wagę – ale gniew głupca jest cięższy od tych obu.
11Jak pies wraca do swych wymiocin – tak głupiec powtarza swą niedorzeczność.
12Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
8Zastanówcie się nieroztropni w narodzie, ograniczeni – kiedy się opamiętacie?
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
19Sługa nie daje się poprawić słowami, bo chociaż je zrozumie – nie zastosuje się do nich.
20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
14Głupi mnoży tylko słowa, bo przecież człowiek nie wie, co będzie i co się po nim stanie. Kto mu to powie?
15Trud głupców ich nuży, i żaden nie zna nawet drogi, która prowadzi do miasta.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
21Kto spłodził głupca – spłodził go na swoje utrapienie; ojciec nikczemnika nie będzie się cieszył.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
27Zaprawdę, nie młockarnią młóci się czarnuszkę, ani też koło wozu nie bywa taczane po kminku – lecz czarnuszkę wybija się cepem, a kminek kijem.
28Chlebowe ziarno się miele, lecz go się wiecznie nie młóci; poskrzypi po nim kołem swojego wozu, ale swym koniom nie daje go stratować.
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
25Strapieniem dla ojca jest głupi syn i gorzką troską dla swojej rodzicielki.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
1Jak śnieg w lecie i deszcz w żniwa – tak nie przystoi cześć głupiemu.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
19Z przyjemnością bowiem, będąc mądrzy cierpliwie znosicie nierozważnych.