Ksiega Psalmów 92:6
Jak wzniosłe są Twoje dzieła, WIEKUISTY, i niezmiernie głębokie Twe zamysły.
Jak wzniosłe są Twoje dzieła, WIEKUISTY, i niezmiernie głębokie Twe zamysły.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
8Zastanówcie się nieroztropni w narodzie, ograniczeni – kiedy się opamiętacie?
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
20Przejdzie do rodów jego ojców, co na wieki nie będą oglądały światła.
22Gdyż bezrozumny Mój naród Mnie nie poznał. To dzieci nierozważne i nieroztropne. Biegli są do czynienia złego, lecz dobrego nie potrafią spełnić.
2Zaprawdę, ja jestem bardziej niedoświadczony, niż którykolwiek mąż i nie posiadam nawet rozumu pospolitego człowieka.
3Nie nauczyłem się też mądrości, więc jak miałbym posiadać wiedzę o Świętym?
14Głupi mnoży tylko słowa, bo przecież człowiek nie wie, co będzie i co się po nim stanie. Kto mu to powie?
15Trud głupców ich nuży, i żaden nie zna nawet drogi, która prowadzi do miasta.
6Szyderca daremnie szuka mądrości; jednak dla rozumnego poznanie jest możliwe.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
1Przewodnikowi chóru Macholitów. Dumanie Dawida.
1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. Nikczemny mówi w swoim sercu: Nie ma Boga. Zepsuli się, skazili swoje czyny, nie ma takiego, co czyni dobro.
9Nie zawsze znakomici są mądrzy; nie zawsze starcy rozumieją oceny.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
5Niecni ludzie nie rozumieją Prawa; ale ci, co szukają WIEKUSTEGO – pojmują je w zupełności.
21Posłuchaj tego nierozumny ludu, co nie masz serca; który masz oczy a nie widzisz, uszy a nie słyszysz!
5Lekkomyślni, zastanówcie się nad przezornością, a wy, ograniczeni, zrozumcie co rozsądne!
5Ponieważ uratowałeś mnie, WIEKUISTY, Twoimi czynami; o dziełach Twoich rąk będę śpiewał.
22bo byłem bezrozumnym i tego nie poznałem; byłem jak bydlę przed Tobą.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
18Nie poznają, ani nie rozważają, bo zaklejone są ich oczy, by nie widziały, ani nie zrozumiały ich serca.
4Ja jednak myślałem: Tylko ubodzy są takimi; są omamieni, bowiem nie znają drogi WIEKUISTEGO, sąduswojego Boga.
22Choćbyś wśród ziarna i głupca utłukł w moździerzu – to jednak jego głupota od niego się nie oddzieli.
12Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.
10A choćby nawet żył długo, czy nie zobaczy grobu?
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
19Sługa nie daje się poprawić słowami, bo chociaż je zrozumie – nie zastosuje się do nich.
5Lecz tego nie pojmują oraz nie rozumieją; chodzą w ciemności; zachwiane są wszystkie podstawy ziemi.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
3Gdzież jest ten pytasz, co bez rozsądku zamroczy Twoje postanowienie? Mówiłem, ale nie rozumiałem; zbyt dziwne to dla mnie rzeczy, których nie pojmuję.
11Bowiem On, On zna ludzi fałszu oraz widzi bezprawie, chociaż nikt tego w należytych rozmiarach nie ogarnia.
12Jednak półgłówek nabiera rozumu i ze źrebięcia dzikiego osła przeradza się w człowieka.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
8Tym jednym są ogłupieni i zbłaźnieni, nauką z kawałka drewna, tą nicością.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
17wtedy jest oszołomiony każdy człowiek oraz nie może tego pojąć. Także, z powodu rzeźby, pohańbiony jest każdy złotnik, bo jego odlew jest kłamstwem; nie ma w nim ducha.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
7Człowiek jest nierozumny - więc tego nie odgadnie; ograniczony - więc tego nie dociecze.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.