Ksiega Przyslów 26:1
Jak śnieg w lecie i deszcz w żniwa – tak nie przystoi cześć głupiemu.
Jak śnieg w lecie i deszcz w żniwa – tak nie przystoi cześć głupiemu.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
7Golenie zwisają u chromego, a przysłowie na ustach głupców.
8Ten, który składa cześć głupcowi – to jakby kamień przywiązywał do procy.
9Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.
10Możny rzuca na wszystkich postrach, kiedy przyjmuje do służby głupców i włóczęgów.
11Jak pies wraca do swych wymiocin – tak głupiec powtarza swą niedorzeczność.
12Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.
2Jak wróbel w ucieczce oraz jaskółka w odlocie – tak i niezasłużona klątwa, która się nie spełnia.
3Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.
4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.
5Lepiej słuchać przygany mędrca, niż przysłuchiwać się śpiewowi głupców.
6Bo śmiech głupca jest taki, jak trzeszczenie cierni pod garnkiem; więc to także jest marność.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
7Nikczemnemu nie przystoi szczytna mowa; o ileż mniej mowa kłamliwa zacnemu.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
13Jak śnieżny chłód w porze żniwa – tak posłaniec wierny swoim mocodawcom; orzeźwia on duszę swego pana.
14Jak chmury, wiatr i brak deszczu tak człowiek, który się chełpi zwodniczym darem.
3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
4Leniwy nie orze z powodu zimna; lecz nic nie znajdzie, kiedy będzie szukał w trakcie żniwa.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
18Kto odrzuca przestrogę dostępuje nędzy i hańby; poważany jest ten, co zwraca uwagę na przyganę.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
9Wśród głupców panuje występek, a pośród prawych łagodność.
6Gdy bogaci w mądrość zasiadają nisko zaś głupota bywa umieszczana na wielkich wyżynach.
22Choćbyś wśród ziarna i głupca utłukł w moździerzu – to jednak jego głupota od niego się nie oddzieli.
6Jak wzniosłe są Twoje dzieła, WIEKUISTY, i niezmiernie głębokie Twe zamysły.
5Roztropne dziecię zbiera w lecie, a gnuśne dziecię śpi w czasie żniwa.
20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
22Pod niewolnikiem, który zostaje królem; pod nikczemnikiem, który jest syty chleba;
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
9W swoim duchu nie rwij się do gniewu, gdyż gniew mieści się w łonie głupców.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
3Kamień ma ciężar, a piasek wagę – ale gniew głupca jest cięższy od tych obu.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.