Ksiega Przyslów 25:28
Człowiek nie mający hamulca dla swego ducha jest jak otwarte miasto, pozbawione już muru.
Człowiek nie mający hamulca dla swego ducha jest jak otwarte miasto, pozbawione już muru.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
32Lepszy pobłażliwy niż bohater; a panujący nad swoim duchem niż zdobywca miast.
22Mędrzec nachodzi miasto mocarzy oraz burzy warownię, na której polegało.
23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.
28Wspaniałość króla opiera się na wielkości ludu; nicość narodu jest ruiną władcy.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
14Duch człowieka podtrzymuje go w jego cierpieniu; lecz jeśli duch jest zgnębiony, kto go podźwignie?
26Jak mętne źródło i zepsuta krynica – tak sprawiedliwy, który się ugina wobec niegodziwego.
27Niezdrowe jest zbytnie objadanie się miodem, a zbyt natężone poszukiwanie sławy – niesławą.
1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
7Aczkolwiek nie ma przywódcy, ani dozorcy, ani władzy,
11Mienie bogatego jest jego warownym miastem i niby wysokim murem w jego wyobraźni.
12Serce człowieka wynosi się przed upadkiem, a chwałę poprzedza pokora.
27Kto w swoich słowach jest powściągliwy – zna rozum; a kto zachowuje zimną krew – jest roztropnym człowiekiem.
18Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.
22Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.
23Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.
10Zburzono opustoszałe miasto, zamknięty i niedostępny jest każdy dom.
4Jeśli by powstał gniew władcy przeciwko tobie nie opuszczaj twojego stanowiska; gdyż uległość przytłumia wielkie winy.
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
5Wino odurza wyniosłego człowieka; tak, że nie może odpocząć; zwłaszcza tego, co otwiera swą pożądliwość jak Kraina Umarłych oraz jak śmierć nie jest się w stanie nasycić, choćby ściągnął do siebie wszystkie narody i zgromadził wokół siebie wszystkie plemiona.
2Bezrozumnej duszy jest niedobrze; a kto jest rączych nóg – chybi celu.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
23w stosunku do takich nie istnieje Prawo.
8Żaden człowiek nie rządzi wiatrem, aby mógł wiatr powstrzymać; nikt też nie ma władzy nad dniem śmierci, i nie ma wolności na wojnie; tak też niegodziwość nie da urlopu temu, który ją spełnił.
1Wino czyni szydercą, ostry napój – zgiełkliwym; nikt nie jest mądrym, kto się nim odurza.
2Niczym ryk lwa jest uniesienie króla; kto go jątrzy – zawinia przeciw sobie.
25W ciemności, bez światła macają oraz każe im się zataczać jak pijanym.
12Bezmyślny pomiata swoim bliźnim; lecz mąż roztropny milczy.
26Kto ufa własnemu sercu – jest głupcem; jednak kto postępuje w mądrości – będzie ocalonym.
31a oto cała zarosła pokrzywami, jej powierzchnia pokryła się chwastami, a jej kamienne ogrodzenie było rozwalone.
5(bo jeśli ktoś nie potrafi stanąć na czele swojego domu, jak będzie się opiekował zgromadzeniem wybranych Boga?).
18Jak szaleniec, który rzuca płomienne strzały oraz śmiertelne pociski
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
14Małe miasto oraz nieliczni w nim mężowie. A naprzeciwko nadciągnął wielki król, otoczył je oraz zbudował przeciw niemu potężne baszty.
15Niegodziwy władca jest jak ryczący lew i łaknący niedźwiedź nad ubogim ludem.
16Książę to bezrozumny, co się dopuszcza licznych nadużyć! Kto nienawidzi nieprawego zysku – ten będzie długo żył.
15Książę daje się ugiąć cierpliwością; a łagodny język kruszy kości.
15Trud głupców ich nuży, i żaden nie zna nawet drogi, która prowadzi do miasta.
14Gdy On burzy – wtedy nikt już nie odbuduje; kiedy On kogoś zamknie – wtedy nikt nie otworzy.
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
27Zataczają się, chwieją się jak pijany, a cała ich umiejętność zostaje zniweczona.
9W swoim duchu nie rwij się do gniewu, gdyż gniew mieści się w łonie głupców.
28Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.
5Po ulicach grzmią wozy, mkną po rynkach; na spojrzenie jakby pochodnie, przebiegają jak błyskawice.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
18Lud rozprzęga się w braku proroctwa; ale szczęśliwy ten, co przestrzega Prawa.
10Liczyliście domy Jeruszalaim i rozwalaliście te domy, by wzmocnić mury.
1Pieśń pielgrzymia Salomona. Jeśli WIEKUISTY nie zbuduje domu, na próżno trudzą się nim budowniczowie; jeśli WIEKUISTY nie strzeże miasta na próżno czuwa straż.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.