Ksiega Przyslów 26:18
Jak szaleniec, który rzuca płomienne strzały oraz śmiertelne pociski
Jak szaleniec, który rzuca płomienne strzały oraz śmiertelne pociski
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
19tak ten, co oszukał swojego bliźniego, a następnie powiada: Przecież ja tylko żartowałem.
21Węgiel do żaru, drzewo do ognia, a człowiek kłótliwy do wzniecania waśni.
17Psa pociąga za uszy przechodzień, co unosi się w kłótni, która go nie obchodzi.
18Młotem, mieczem i ostrą strzałą – takim jest człowiek, co składa fałszywe świadectwo przeciw bliźniemu.
22Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
27Nikczemny człowiek kopie nieszczęście, a na jego gębie jak gdyby pałający ogień.
28Człowiek przewrotny wznieca swary, a plotkarz rozłącza zażyłych przyjaciół.
29Okrutny człowiek uwodzi własnego towarzysza i prowadzi go na niedobrą drogę.
30Przymruża oczy, by obmyślić oszustwo; a gdy przygryzie wargi, już spełnił niecność.
8Ten, który składa cześć głupcowi – to jakby kamień przywiązywał do procy.
9Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.
2Zaprawdę, głupiego morduje jego własny gniew, a prostaka zabija zawiść.
18Zapalczywy człowiek wszczyna swary, a pobłażliwy uśmierza zwadę.
13Początek mowy jego ust to głupota, a koniec jego słów to szał złowrogi.
3Przed spiskiem złych mnie ukryj i przed wzburzeniem złoczyńców,
4że jesteś jak wyostrzone strzały bohatera, czy też jak węgle jałowca?
23póki strzała nie przebije mu wątroby. Spieszy się do sideł jak ptak – nie wiedząc, że chodzi o jego duszę.
18Ziemia zadymi się zapalczywością WIEKUISTEGO Zastępów, a naród stanie się jak pastwa ognia jeden nie oszczędzi drugiego.
27Kto pod drugim kopie dół – wpadnie do niego, a kto wtacza kamień – na tego z powrotem spadnie.
9Kto wyłamuje kamienie może się nimi urazić; a kto rozłupuje drwa może się nimi skaleczyć.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
6Kto załatwia sprawy przez głupca, to jakby obciął sobie nogi, lub dopuścił krzywdy.
27Czy jeśli ktoś nabierze ognia do swojego zanadrza, jego szaty się nie popalą?
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
24Nie spoufalaj się z popędliwym, i nie zadawaj się z człowiekiem zapalczywym;
18Ten, kto poręcza – jest bezmyślnym człowiekiem, bo daje rękojmię za drugiego.
19Kto miłuje kłótnię – miłuje występek; a kto podwyższa swe drzwi – szuka ruiny.
14w którego sercu jest przewrotność i ustawicznie knuje zło oraz rozsiewa swary.
19tego, który wygłasza kłamstwa, jako fałszywy świadek oraz tego, kto rozsiewa swary pomiędzy braćmi.
14Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
14Boże mój, uczyń im tak, jak czyni zamieć oraz jak źdźbłu przed wiatrem.
3Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.
4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
10Bo choćby byli spleceni jak ciernie i przesiąknięci jak ich napitek – to jednak jak suche rżysko będą do szczętu strawieni.
20Także gdyby z nienawiści kogoś strącił, albo rozmyślnie rzucił na niego czymkolwiek, tak, że umarł;
3Tylko On jest moją Opoką, mym Zbawieniem i moją Twierdzą, zatem wielce się nie zachwieję.
26Czy zamierzacie strofować moje słowa i przewiewać mowy zrozpaczonego?
14Niegodziwcy dobyli miecza, naciągnęli swój łuk, by porazić żebrzącego i uciśnionego, aby wytracić tych, co chodzą prostą drogą.
22Jednak jeśli przypadkowo, nie z powodu sporu kogoś popchnął, albo nierozmyślnie rzucił na niego jakimkolwiek narzędziem;
23albo jakimś kamieniem, od którego można umrzeć; jeśli nie widząc, upuścił go na niego tak, że umarł, a nie był jego wrogiem, ani tym, co życzy jego zła
26Na publicznym miejscu chłoszcze ich jako niegodziwców,
10Niech głowy tych, co mnie obstępują pokryje niecność ich warg.
11Wichrzyciel tylko szuka nieszczęścia; lecz będzie posłany przeciw niemu okrutny wysłannik.
3Schlebia w oczy bliźniemu, by znaleźć jego nieprawość i nienawidzić.
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
16Aby piły i się zatoczyły oraz szalały przed mieczem, który pomiędzy nie posyłam!