Ksiega Przyslów 26:27
Kto pod drugim kopie dół – wpadnie do niego, a kto wtacza kamień – na tego z powrotem spadnie.
Kto pod drugim kopie dół – wpadnie do niego, a kto wtacza kamień – na tego z powrotem spadnie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
8Kto kopie dół może do niego wpaść; a kto burzy mur tego może ukąsić żmija.
9Kto wyłamuje kamienie może się nimi urazić; a kto rozłupuje drwa może się nimi skaleczyć.
15Oto człowiek poczyna bezprawie, brzemienny jest zgubą i rodzi fałsz,
16kopie dół oraz go wydrąża; a zatem wpadnie w przepaść, którą przygotował.
28Kłamliwy język nienawidzi swoich gnębionych, a gładkie usta przygotowują upadek.
10Kto zwodzi prawych na złą drogę – ten sam wpadnie w swoją zasadzkę; jednak uczciwi odziedziczą bogactwo.
26Choćby się nienawiść okrywała obłudą – to jednak jej złość publicznie się objawi.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
27Nikczemny człowiek kopie nieszczęście, a na jego gębie jak gdyby pałający ogień.
33A jeśli ktoś otworzy jamę, lub jeśli ktoś wykopał studnię i jej nie przykrył, a wpadnie tam byk, lub osioł
27Kto ma staranie o dobro szuka tego, co się podoba; a kto myśli o złym na tego ono przyjdzie.
17Psa pociąga za uszy przechodzień, co unosi się w kłótni, która go nie obchodzi.
18Jak szaleniec, który rzuca płomienne strzały oraz śmiertelne pociski
19tak ten, co oszukał swojego bliźniego, a następnie powiada: Przecież ja tylko żartowałem.
18Każdy, kto chybi względem tego kamienia zostanie roztrzaskany; a na kogo by upadł zmiażdży go.
10Pętla ukryta jest przy ziemi, a pułapka na niego na ścieżce.
10Niech głowy tych, co mnie obstępują pokryje niecność ich warg.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
8Niech bezwiednie spotka ich zguba; a sidła, które ukryli, niechaj ich uwikłają; niech sami z łoskotem w nie wpadną.
44Zaś kto by upadł na ten kamień, ten zostanie rozkruszony; a na kogo on by upadł, tego jak kupę plew rozrzuci.
6Skarby zdobyte kłamliwym językiem są jak ulotne tchnienie tych, co szukają śmierci.
7Jego dzielne kroki się skracają i strąca go w przepaść jego własny zamiar.
8Bowiem własnymi stopami bywa wpędzany w sieć i musi chodzić po plecionce.
17Człowiek, który jest gnębiony krwią zamordowanego, musi uciekać aż do grobu i nikt go nie wesprze.
18Kto postępuje uczciwie – będzie wybawiony; a kto jest przewrotnych dróg – runie w jednej chwili.
12Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i ponoszą szkodę.
5Człowiek, który schlebia swojemu bliźniemu – rozpościera sieć przed jego stopami.
27Nawet o sierotę byście rzucali los i handlowali własnym przyjacielem.
9Kto chodzi w niewinności – idzie bezpiecznie; kto jednak skrzywia swe drogi – ten będzie skarcony.
10Kto znacząco mruga okiem sprawia strapienie, a kto jest głupich ust – upada.
8Ten, który składa cześć głupcowi – to jakby kamień przywiązywał do procy.
13Kto dobro odpłaca złem – z tego domu zło nie odejdzie.
3Kamień ma ciężar, a piasek wagę – ale gniew głupca jest cięższy od tych obu.
8Zatem Pan ugodził ich strzałą i nagła była ich klęska.
11Jak pies wraca do swych wymiocin – tak głupiec powtarza swą niedorzeczność.
8Kto wysiewa krzywdę – zbierze niedolę, i skończy się bicz jego zaciekłości.
14Usta cudzych kobiet są głębokim dołem; wpada tam przeklęty przez WIEKUISTEGO.
24Nieprzyjaciel zmyśla swoimi ustami, lecz w swym wnętrzu ukrywa zdradę.
15bym przy bramach córki Cyonu opowiadał całą Twą chwałę, abym się cieszył Twym zbawieniem.
26Jak mętne źródło i zepsuta krynica – tak sprawiedliwy, który się ugina wobec niegodziwego.
1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
22Słowa plotkarza są jak łakocie, wnikają głęboko do tajników wnętrza.
15Dlatego niespodzianie przypadnie na niego klęska; nagle zostanie skruszony i nie będzie lekarstwa.
21którzy potępiają człowieka za słowo; orędownikowi tego słowa stawiają zasadzki w bramie i gołosłownie odpychają sprawiedliwego.
30Przymruża oczy, by obmyślić oszustwo; a gdy przygryzie wargi, już spełnił niecność.
18Młotem, mieczem i ostrą strzałą – takim jest człowiek, co składa fałszywe świadectwo przeciw bliźniemu.
23albo jakimś kamieniem, od którego można umrzeć; jeśli nie widząc, upuścił go na niego tak, że umarł, a nie był jego wrogiem, ani tym, co życzy jego zła