Ksiega Przyslów 17:11

Biblia Gdanska (1632/1881)

Wichrzyciel tylko szuka nieszczęścia; lecz będzie posłany przeciw niemu okrutny wysłannik.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 2 Sm 15:12 : 12 A Absalom, kiedy składał ofiary, posłał też, aby wezwano z jego rodzinnego miasta, Gilo Achitofela, Gilończyka, doradcę Dawida. Tak wzmagało się sprzysiężenie i coraz więcej z ludu przystępowało do Absaloma.
  • 2 Sm 16:5-9 : 5 Jednak gdy król Dawid dotarł do Bachurim, wyszedł stamtąd człowiek z rodu i domu Saula, imieniem Szymej, syn Gery. A wyszedł ustawicznie klnąc, 6 i obrzucał Dawida oraz wszystkie sługi Dawida kamieniami, podczas gdy cały lud wojenny oraz wszyscy rycerze szli po jego prawej i lewej stronie. 7 Zaś Szymej tak wołał, przeklinając: Precz! Precz, okrwawiony człowieku; człowieku nikczemny! 8 WIEKUISTY złożył na ciebie całą krew domu Saula, zamiast którego objąłeś panowanie, i WIEKUISTY oddał królestwo w ręce twojego syna Absaloma! Oto jesteś w niedoli, którą sprawiłeś, bo ty jesteś okrwawionym człowiekiem! 9 Zatem Abiszaj, syn Ceruji, powiedział do króla: Czemu ten zdechły pies ma przeklinać mojego pana i króla? Pozwól, bym go dopadł oraz uciął mu łeb!
  • 2 Sm 18:15 : 15 przyskoczyło dziesięciu z sług, giermków Joaba – dobili Absaloma oraz go uśmiercili.
  • 2 Sm 18:19 : 19 Zaś Achimaac, syn Cadoka, zawołał: Chętnie bym pobiegł i przyniósł królowi wieść, że WIEKUISTY wymierzył sprawiedliwość w stosunku do jego wrogów.
  • 2 Sm 20:1 : 1 A był tam przypadkiem obecny nikczemny człowiek, Binjaminita, imieniem Szeba, syn Bichri. On zadął w trąbę i zawołał: Nie mamy działu w Dawidzie, ani dziedzictwa w synu Iszaja – każdy do swych namiotów, Israelu!
  • 2 Sm 20:22 : 22 Potem owa kobieta, w swej mądrości, zwróciła się do całego ludu, tak, że ścięli głowę Szeby, syna Bichri, i rzucili ją Joabowi. Zaś on kazał uderzyć w trąbę, więc rozproszyli się spod miasta, każdy do swojego namiotu; podczas gdy Joab wrócił do króla, do Jeruszalaim.
  • 1 Krl 2:24-25 : 24 Żywym jest WIEKUISTY, który mnie utwierdził i posadził na tronie mojego ojca Dawida; który mi ugruntował dom, stosownie do swojego przyrzeczenia że jeszcze dzisiaj Adonija będzie stracony. 25 Po czym król Salomon powierzył go Benajahu, synowi Jehojady; a ten pchnął go mieczem tak, że padł trupem.
  • 1 Krl 2:31 : 31 Zatem król do niego powiedział: Uczyń jak rzekł; pchnij go oraz pochowaj, byś ode mnie i od domu mojego ojca usunął krew, którą Joab wylał bez przyczyny.
  • 1 Krl 2:46 : 46 I król wydał rozkaz Benajahu, synowi Jehojady; więc wyszedł i pchnął go tak, że padł trupem. Zaś królestwo utwierdziło się w ręku Salomona.
  • Mt 21:41 : 41 Mówią mu: Marne marnie wytraci, a winnicę odda innym hodowcom winorośli, którzy będą mu oddawać plony w samą porę.
  • Mt 22:7 : 7 A kiedy król to usłyszał rozgniewał się, posłał swoje wojska i wytracił owych morderców, a ich miasto spalił.
  • Lk 19:27 : 27 Co więcej, tych moich wrogów, którzy nie chcą mojego panowania nad nimi, przyprowadźcie tutaj oraz przede mną ich zabijcie.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 17:12-13
    2 wersety
    78%

    12Lepiej człowiekowi spotkać niedźwiedzicę, która jest pozbawiona szczeniąt – niż głupca w jego głupocie.

    13Kto dobro odpłaca złem – z tego domu zło nie odejdzie.

  • 11Niech spadną na nich rozżarzone węgle; strąć ich w ogień, w przepaście, by nie powstali.

  • 11Gdyż z ciebie wyszedł ten, co umyślił zło przeciw WIEKUISTEMU, nikczemny radca.

  • Prz 16:27-30
    4 wersety
    75%

    27Nikczemny człowiek kopie nieszczęście, a na jego gębie jak gdyby pałający ogień.

    28Człowiek przewrotny wznieca swary, a plotkarz rozłącza zażyłych przyjaciół.

    29Okrutny człowiek uwodzi własnego towarzysza i prowadzi go na niedobrą drogę.

    30Przymruża oczy, by obmyślić oszustwo; a gdy przygryzie wargi, już spełnił niecność.

  • 10Nagana głębiej wnika u rozumnego, niż sto plag u kpiarza.

  • Prz 17:19-20
    2 wersety
    74%

    19Kto miłuje kłótnię – miłuje występek; a kto podwyższa swe drzwi – szuka ruiny.

    20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.

  • 8Kto zamierza szkodzić – tego nazywają mistrzem niecności.

  • 2Ale i On jest mądry, zatem sprowadzi klęskę, a Swoich słów nie cofnie. Powstanie przeciw domowi zbrodniarzy oraz przeciw pomocy złoczyńców.

  • 22Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.

  • 27Kto ma staranie o dobro szuka tego, co się podoba; a kto myśli o złym na tego ono przyjdzie.

  • 17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.

  • 17Niegodziwy posłaniec wtrąca w nieszczęście; ale wierny posłaniec przynosi ratunek.

  • Prz 6:14-15
    2 wersety
    73%

    14w którego sercu jest przewrotność i ustawicznie knuje zło oraz rozsiewa swary.

    15Dlatego niespodzianie przypadnie na niego klęska; nagle zostanie skruszony i nie będzie lekarstwa.

  • 12Nikczemnym jest człowiekiem, niecnym człowiekiem ten, co chodzi w matactwie ust;

  • 21Grzeszników ściga ich złość; sprawiedliwych wynagradza ich szczęscie.

  • 27Zgrozą dla sprawiedliwych jest człowiek bezprawia, a zgrozą dla niegodziwca – ten, który postępuje poprawnie.

  • 4Niecny zważa na nieprawe usta; kłamca przysłuchuje się złowieszczej mowie.

  • 7Kto karci szydercę – sam sobie przyczynia wstydu; a kto napomina niegodziwca – sam ściąga na siebie zmazę.

  • 21którzy potępiają człowieka za słowo; orędownikowi tego słowa stawiają zasadzki w bramie i gołosłownie odpychają sprawiedliwego.

  • 19Kto się unosi gniewem – musi odpuścić karę; bo zamiast ocalić, uczynisz go jeszcze gorszym.

  • 17Miłosierny człowiek sam sobie dobrze świadczy; a okrutny dręczy swe własne ciało.

  • 23Niegodziwy bierze z zanadrza łapówkę, by skrzywić ścieżki prawa.

  • 1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.

  • 21Strzeże wszystkie jego członki, ani jeden z nich nie jest kaleki.

  • 16Gdyż ich nogi zdążają ku złemu oraz się śpieszą, by rozlać krew.

  • 6W występku niecnego człowieka kryją się sidła dla niego; a sprawiedliwy może się weselić i radować.

  • 15Niegodziwy władca jest jak ryczący lew i łaknący niedźwiedź nad ubogim ludem.

  • 32Niegodziwy czyha na sprawiedliwego i pragnie zadać mu śmierć.

  • 71%

    5Tak mówi Pan, WIEKUISTY: Oto nadchodzi klęska za klęską!

  • 19Tak, sprawiedliwość zmierza do życia; a ten, co się ugania za złem do własnej śmierci.

  • 29Niegodziwy człowiek czyni zuchwałym swe oblicze, zaś prawy prostuje swoje postępowanie.

  • 3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.

  • 23Pragnieniem sprawiedliwych jest tylko dobro; nadzieją niegodziwych – zaciekłość.

  • 15Skrusz ramię niegodziwca i złoczyńcy; tak, byś szukał jego złości, ale więcej nie znalazł.

  • 11Ale biada niegodziwemu; źle mu się powiedzie, bo będzie mu dana odpłata za jego udział.

  • 30że w dzień klęski zły bywa oszczędzany, a w dzień gniewu zostają uprowadzeni na bezpieczne miejsce?

  • 4Nieprawość i obłuda jest mową jego ust; pomija sposobność, by stać się mądrzejszym i poprawić.

  • 10Dusza niegodziwca łaknie złego; nie znajdzie u niego zmiłowania nawet własny towarzysz.

  • 29Kary są przygotowane dla szyderców, a razy na grzbiet kpiarzy.

  • 18Jak szaleniec, który rzuca płomienne strzały oraz śmiertelne pociski

  • 7Łupiestwo niegodziwych pociągnie ich za sobą; bo wzbraniają się pełnić słuszność.

  • 12by ocalić od drogi złego, od człowieka mówiącego przewrotność.

  • 70%

    3Ręce się wyciągają do złego, by je gorliwie spełnić; książę żąda, sędzia mu służy według datku, a możny jawnie wypowiada pożądliwość swej duszy, i tak to razem splatają.

  • 3Dokądkolwiek przychodzi niegodziwy – przychodzi też pogarda, oraz wraz z hańbą – sromota.