Ksiega Przyslów 17:10
Nagana głębiej wnika u rozumnego, niż sto plag u kpiarza.
Nagana głębiej wnika u rozumnego, niż sto plag u kpiarza.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
25Kiedy uderzysz szydercę – prostak nabierze rozumu; a gdy przyganisz rozsądnemu – on pojmie, co należy wiedzieć.
13Na ustach rozsądnego przebywa mądrość; a rózga jest przeznaczona dla bezmyślnego grzbietu.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
5Lepiej słuchać przygany mędrca, niż przysłuchiwać się śpiewowi głupców.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
7Kto karci szydercę – sam sobie przyczynia wstydu; a kto napomina niegodziwca – sam ściąga na siebie zmazę.
8Nie przyganiaj szydercy, by cię nie znienawidził; przyganiaj mądremu, a będzie cię miłował.
9Dodaj mądremu, a będzie jeszcze mędrszym; naucz sprawiedliwego, a jeszcze przybierze wiedzy.
17Ścieżką ku życiu zdąża ten, kto przestrzega napomnienia; a kto na przestrogi nie zważa – błądzi.
31Ucho, które słucha życiodajnego napomnienia – będzie przebywać pośród mędrców.
32Kto porzuca przestrogę – lekceważy sam siebie; a kto słucha przygany – nabiera rozumu.
1Ten, kto miłuje napomnienie – miłuje wiedzę; a kto nienawidzi przygany – jest bezmyślnym.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
10Surowa kaźń spotyka tego, kto opuszcza prawdziwą drogę; kto nienawidzi napomnienia – musi zginąć.
9Kto osłabia uchybienie – szuka miłości; a kto wznawia sprawę – rozłącza przyjaciół.
29Kary są przygotowane dla szyderców, a razy na grzbiet kpiarzy.
12Jak złoty kolczyk z błyszczącym klejnotem – tak mądry mówca wobec uważnego ucha.
11Wichrzyciel tylko szuka nieszczęścia; lecz będzie posłany przeciw niemu okrutny wysłannik.
12Lepiej człowiekowi spotkać niedźwiedzicę, która jest pozbawiona szczeniąt – niż głupca w jego głupocie.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
11Gdy nakłada się karę na szydercę – kiep nabiera rozumu; a gdy się naucza mądrego nabywa on doświadczenia.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
18Kto odrzuca przestrogę dostępuje nędzy i hańby; poważany jest ten, co zwraca uwagę na przyganę.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
17Spokojne słowa mędrców winny być wysłuchane prędzej, niż krzyk przewodniczącego wśród głupców.
15Jeśli do serca chłopca przylgnęła głupota – rózga napomnienia oddali ją od niego.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
1Mądry syn przyjmuje ojcowskie napomnienie, a szyderca nie słucha surowej mowy.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
3Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
30Wrzynające się pręgi leczą zło cięgi wnikające do tajników wnętrza.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
23Kto człowiekowi przygania – w następstwie znajdzie więcej upodobania, niż ten, co się językiem podchlebia.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
12Szyderca nie lubi, by go napominano oraz nie bywa u mędrców.
5Lepsza jawna przygana, niż zatajona w przyjaźni.
1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
27Kto w swoich słowach jest powściągliwy – zna rozum; a kto zachowuje zimną krew – jest roztropnym człowiekiem.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.