Ksiega Koheleta 9:17
Spokojne słowa mędrców winny być wysłuchane prędzej, niż krzyk przewodniczącego wśród głupców.
Spokojne słowa mędrców winny być wysłuchane prędzej, niż krzyk przewodniczącego wśród głupców.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
15Ale napotkał w nim ubogiego mędrca, a ten wybawił swą mądrością owo miasto; jednak nikt nie wspomniał na tego ubogiego męża.
16Więc pomyślałem: Lepsza jest mądrość niż moc; choć mądrość ubogiego bywa wzgardzoną, a jego słowa nie znajdują posłuchu.
4Serce mądrych jest w domu żałoby, a serce głupich w domu wesela.
5Lepiej słuchać przygany mędrca, niż przysłuchiwać się śpiewowi głupców.
6Bo śmiech głupca jest taki, jak trzeszczenie cierni pod garnkiem; więc to także jest marność.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
27Kto w swoich słowach jest powściągliwy – zna rozum; a kto zachowuje zimną krew – jest roztropnym człowiekiem.
28I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.
18Lepsza jest mądrość niż wojenne rynsztunki; choć jeden grzesznik niweczy wiele dobrego.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
13Lepszy młodzieniec ubogi, a mądry niż król stary, a głupi, który już jest niezdolny przyjmować przestrogi.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
19Mądrość daje mądremu więcej obrony, niż dziesięciu mocarzy, którzy są w mieście.
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
5Mądry posłucha, a więc pomnoży swoją wiedzę, a rozsądny pozyska sterowność.
20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
10Nagana głębiej wnika u rozumnego, niż sto plag u kpiarza.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
9W swoim duchu nie rwij się do gniewu, gdyż gniew mieści się w łonie głupców.
13Zatem się przekonałem, że wyższość mądrości nad głupotą dorównuje wyższości światła nad ciemnością.
14Mądry ma swoje oczy w głowie, zaś głupi chodzi w ciemności. Zarazem jednak poznałem, że ich wszystkich spotyka jeden los.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
15Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
2Mądrzy, słuchajcie moich słów; a wy, rozumni, nakłońcie ku mnie ucho.
16Bo pamięć po mędrcu, jak i po głupcu nie pozostanie na wieki; wszystko pójdzie w zapomnienie w dniach przyszłości; więc dlaczego mędrzec umiera na równi z głupcem?
17Nakłoń ucho oraz słuchaj słów mędrców; skieruj swe serce ku Mojej nauce.
7Nikczemnemu nie przystoi szczytna mowa; o ileż mniej mowa kłamliwa zacnemu.
14Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.
6Lepsza pełna dłoń oraz spokój niż pełne obie garście, a przy tym trud oraz pogoń za wiatrem.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.