Ksiega Przyslów 14:24
Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
9Wśród głupców panuje występek, a pośród prawych łagodność.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
23Po każdym trudzie przyjdzie pożytek, lecz puste słowa prowadzą tylko do niedostatku.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
14Mądry ma swoje oczy w głowie, zaś głupi chodzi w ciemności. Zarazem jednak poznałem, że ich wszystkich spotyka jeden los.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
4Serce mądrych jest w domu żałoby, a serce głupich w domu wesela.
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
17Spokojne słowa mędrców winny być wysłuchane prędzej, niż krzyk przewodniczącego wśród głupców.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
13Początek mowy jego ust to głupota, a koniec jego słów to szał złowrogi.
14Głupi mnoży tylko słowa, bo przecież człowiek nie wie, co będzie i co się po nim stanie. Kto mu to powie?
15Trud głupców ich nuży, i żaden nie zna nawet drogi, która prowadzi do miasta.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
32Bowiem bezmyślnych zabija ich własny upór, a spokój gubi głupców.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
12Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
8Bo jaką ma wyższość mądry nad głupcem? Tą, którą ma ubogi, co umie sobie radzić wobec życia.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
6Bo śmiech głupca jest taki, jak trzeszczenie cierni pod garnkiem; więc to także jest marność.
9Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.
5Lekkomyślni, zastanówcie się nad przezornością, a wy, ograniczeni, zrozumcie co rozsądne!
24Bowiem dobrobyt nie trwa wiecznie; ani korona od pokolenia do pokolenia?