Ksiega Przyslów 26:5
Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.
4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
6Kto załatwia sprawy przez głupca, to jakby obciął sobie nogi, lub dopuścił krzywdy.
7Golenie zwisają u chromego, a przysłowie na ustach głupców.
8Ten, który składa cześć głupcowi – to jakby kamień przywiązywał do procy.
9Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.
10Możny rzuca na wszystkich postrach, kiedy przyjmuje do służby głupców i włóczęgów.
11Jak pies wraca do swych wymiocin – tak głupiec powtarza swą niedorzeczność.
12Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
7Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
13Kto odpowiada zanim wysłuchał – temu poczytuje się to za głupotę oraz za wstyd.
5Lepiej słuchać przygany mędrca, niż przysłuchiwać się śpiewowi głupców.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
5Lekkomyślni, zastanówcie się nad przezornością, a wy, ograniczeni, zrozumcie co rozsądne!
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
22Choćbyś wśród ziarna i głupca utłukł w moździerzu – to jednak jego głupota od niego się nie oddzieli.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
13Początek mowy jego ust to głupota, a koniec jego słów to szał złowrogi.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
12Lepiej człowiekowi spotkać niedźwiedzicę, która jest pozbawiona szczeniąt – niż głupca w jego głupocie.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
18Niech nikt nie zwodzi samego siebie; jeśli ktoś między wami uważa, że jest mądry na tym świecie, niech się stanie głupi, aby mógł stać się mądrym.
26Kto ufa własnemu sercu – jest głupcem; jednak kto postępuje w mądrości – będzie ocalonym.
20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
6Porzućcie to, nierozważni, a będziecie żyli; chodźcie prosto po drodze roztropności.
28I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.
19Z przyjemnością bowiem, będąc mądrzy cierpliwie znosicie nierozważnych.
8Zastanówcie się nieroztropni w narodzie, ograniczeni – kiedy się opamiętacie?
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.