Ksiega Przyslów 18:6
Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
7Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
13Początek mowy jego ust to głupota, a koniec jego słów to szał złowrogi.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
3Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.
4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
6Kto załatwia sprawy przez głupca, to jakby obciął sobie nogi, lub dopuścił krzywdy.
7Golenie zwisają u chromego, a przysłowie na ustach głupców.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
13Na ustach rozsądnego przebywa mądrość; a rózga jest przeznaczona dla bezmyślnego grzbietu.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
10Nagana głębiej wnika u rozumnego, niż sto plag u kpiarza.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
29Kary są przygotowane dla szyderców, a razy na grzbiet kpiarzy.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
9Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.
21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
28I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
7Nikczemnemu nie przystoi szczytna mowa; o ileż mniej mowa kłamliwa zacnemu.
6Potępiają cię twoje usta – nie ja, a twoje własne wargi świadczą przeciwko tobie.
32Jeżeli byłeś głupim – wywyższając się, chodź z namysłem, z ręką na ustach.
10Kto znacząco mruga okiem sprawia strapienie, a kto jest głupich ust – upada.
4Niecny zważa na nieprawe usta; kłamca przysłuchuje się złowieszczej mowie.
25Strapieniem dla ojca jest głupi syn i gorzką troską dla swojej rodzicielki.
24Usuń od siebie matactwo ust oraz oddal od siebie przewrotność warg.
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.