Ksiega Przyslów 30:32
Jeżeli byłeś głupim – wywyższając się, chodź z namysłem, z ręką na ustach.
Jeżeli byłeś głupim – wywyższając się, chodź z namysłem, z ręką na ustach.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
9Przywódcy powstrzymywali swe mowy, przykładając rękę do swoich ust.
10Milkły głosy władców, a ich język przylegał im do podniebienia.
5Spójrzcie na mnie oraz zdrętwiejcie, połóżcie dłoń na usta.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
31rumak opasany w biodrach; kozioł, i król, któremu nikt się nie oprze.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
2Niech chwali cię inny, a nie twe usta; obcy, a nie twoje własne wargi.
18WIEKUISTY, obym się nie zawstydził, że Cię wzywałem; niech zawstydzą się niegodziwi oraz zamilkną w grobie.
28I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.
33Jak ten, co ubija mleko i wydobywa masło; bo ten, co wygniata nos i wydobywa krew – wygniata kłótnię i wydobywa gniew.
19Twoje usta rozpuszczasz na złe, a twój język układa zdradę.
27i dało się potajemnie uwieść moje serce, by się w hołdzie do moich ustskładała moja ręka –
5O, gdybyście raczej milczeli, to mogłoby to wam uchodzić za mądrość.
29Niech położy na prochu swoje usta może jest jeszcze nadzieja.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
24Usuń od siebie matactwo ust oraz oddal od siebie przewrotność warg.
6Gdyż gdzie jest wiele sennych marzeń tam też wiele słów i marności. Zaś ty raczej obawiaj się Boga.
13Czy nie dlatego, że zwracasz swojego ducha przeciw Bogu i wyrzucasz z twych ust takie słowa?
4Zaprawdę, jestem zbyt znikomy; co miałbym Ci odpowiedzieć? Moją dłoń położę na swe usta.
33A jeśli nie – zechciej ty mnie wysłuchać, zamilknij, a cię nauczę mądrości.
16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.
3Twoje brednie mają zniewolić mężów do milczenia? Miałbyś urągać, a nikt by cię nie zawstydził?
5Bo wina wyćwiczyła twoje usta oraz wybrałeś sobie mowę chytrych.
6Potępiają cię twoje usta – nie ja, a twoje własne wargi świadczą przeciwko tobie.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.
5Powiadam chełpliwym: Przestańcie się chełpić, a złoczyńcom: Nie podnoście rogów.
13Kto jest tym mężem, co pragnie życia oraz miłuje swoje dni, aby oglądał dobro?
15Gdy leniwy włoży rękę do misy ciężko mu ją znowu poprowadzić do ust.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
2Gdyż jak sen przychodzi z mnóstwa trosk, tak bredzenie głupiego z mnóstwa słów.
30Przymruża oczy, by obmyślić oszustwo; a gdy przygryzie wargi, już spełnił niecność.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
13Jeśli przygotujesz twoje serce oraz wyciągniesz do Niego swoje ręce;
8Nie występuj skwapliwie w sporze; bo co poczniesz, gdy cię zawstydzi twój przeciwnik?
4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
21To czyniłeś - a Ja milczałem; wtedy wyobrażałeś sobie, że będę taki jak ty; ale rozprawię się z tobą i stawię to przed twe oczy.
5Zaś bezmyślny składa swe ręce i pożera swoje własne ciało.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
24Gdy leniwy włoży rękę do misy – nawet wtedy nie poprowadzi jej do ust.
10aby cię nie lżył ten, co to usłyszy i twoja niesława nigdy by nie ustała.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
3uczyń to jedno, Mój synu, abyś się ocalił, bo popadłeś w moc swojego bliźniego: Idź, rzuć się przed nim i usilnie nalegaj na swojego bliźniego.
18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.