Ksiega Przyslów 30:33
Jak ten, co ubija mleko i wydobywa masło; bo ten, co wygniata nos i wydobywa krew – wygniata kłótnię i wydobywa gniew.
Jak ten, co ubija mleko i wydobywa masło; bo ten, co wygniata nos i wydobywa krew – wygniata kłótnię i wydobywa gniew.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
18Zapalczywy człowiek wszczyna swary, a pobłażliwy uśmierza zwadę.
22Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.
32Jeżeli byłeś głupim – wywyższając się, chodź z namysłem, z ręką na ustach.
14Kiedy wszczyna się kłótnia, to jakby ktoś rozpętał fale; więc zaniechaj jej zanim wybuchnie zwada.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
23Wiatr północny sprowadza deszcz, a zasępione twarze – uszczypliwe mowy.
25Chciwy wznieca swary; a kto polega na WIEKUISTYM – będzie utuczony.
14Skryty dar uśmierza gniew, a datek w zanadrzu silną zapalczywość.
8Zaniechaj gniewu i porzuć zapalczywość; nie obruszaj się, bo to prowadzi do złego.
21podniósł rękę na Swoich przyjaciół i wzruszył Swoje przymierze.
28Człowiek przewrotny wznieca swary, a plotkarz rozłącza zażyłych przyjaciół.
10Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.
16Kto by ją chciał powstrzymać – powstrzymuje wiatr, albo rozlewającą się oliwę, na którą natknął się swoją prawicą.
30Nie spieraj się z nikim bez powodu, gdy nic złego ci nie wyrządził.
30Wrzynające się pręgi leczą zło cięgi wnikające do tajników wnętrza.
3Kamień ma ciężar, a piasek wagę – ale gniew głupca jest cięższy od tych obu.
4Okrutna jest zapalczywość i poryw gniewu – ale kto się ostoi wobec zazdrości?
19Kto się unosi gniewem – musi odpuścić karę; bo zamiast ocalić, uczynisz go jeszcze gorszym.
20Bo zapalczywość mężczyzny nie ćwiczy prawości Boga.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
29Ponieważ twoje zżymanie przeciw Mnie i twe zuchwalstwo doszło do Moich uszu; dlatego w twoje nozdrza wprawię Moje kolce, a Me wędzidło w twe usta, i z powrotem poprowadzę cię drogą, którą przyszedłeś.
17Psa pociąga za uszy przechodzień, co unosi się w kłótni, która go nie obchodzi.
10Wypędź szydercę, a ustanie zwada; uspokoi się spór i sromota.
14Jednak poprzez proroka WIEKUISTY wyprowadził Israela z Micraim i przez proroków był strzeżony.
25jeśli oparzelina to za oparzelinę, jeśli rana to za ranę, jeżeli siniec to za siniec.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
18Kiedy nadchodzi żar, niech cię swoim nadmiarem nie skusi do urągania; ani niech cię nie uwiedzie wielkość daru.
14Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.
1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
7Zdzierstwo ogłupia mądrego, a serce psuje przekupstwo.
30Przymruża oczy, by obmyślić oszustwo; a gdy przygryzie wargi, już spełnił niecność.
2Przeklinają, kłamią, mordują, kradną i cudzołożą; włamują się, a krew styka się z krwią.
11Usta sprawiedliwego są zdrojem życia, a usta niegodziwych pokrywa krzywda.
12Nienawiść wznieca swary; a jednak wszystkie przewinienia przesłania miłość.
13Na ustach rozsądnego przebywa mądrość; a rózga jest przeznaczona dla bezmyślnego grzbietu.
34Bowiem zazdrość to męska zaciekłość, co nie oszczędza w dzień pomsty.
10Z tych samych ust wychodzi błogosławieństwo i przekleństwo. Nie tak to ma być, moi bracia.
19Kto miłuje kłótnię – miłuje występek; a kto podwyższa swe drzwi – szuka ruiny.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
17Miłosierny człowiek sam sobie dobrze świadczy; a okrutny dręczy swe własne ciało.
18Twoja droga i twe postępki sprowadziły na ciebienieszczęście, które jest takie gorzkie i przenika do twojego serca.
3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
21Węgiel do żaru, drzewo do ognia, a człowiek kłótliwy do wzniecania waśni.
13Czy nie dlatego, że zwracasz swojego ducha przeciw Bogu i wyrzucasz z twych ust takie słowa?
2Zaprawdę, głupiego morduje jego własny gniew, a prostaka zabija zawiść.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.