Ksiega Przyslów 17:14

Biblia Gdanska (1632/1881)

Kiedy wszczyna się kłótnia, to jakby ktoś rozpętał fale; więc zaniechaj jej zanim wybuchnie zwada.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 20:3 : 3 Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
  • Prz 25:8 : 8 Nie występuj skwapliwie w sporze; bo co poczniesz, gdy cię zawstydzi twój przeciwnik?
  • 1 Tes 4:11 : 11 oraz usiłowali być cicho i robić swoje. Także odpowiednio pracować waszymi rękami, jak was zachęcaliśmy;
  • Jk 3:14-18 : 14 Ale jeśli macie w waszym sercu gorzką zazdrość oraz intrygę nie chlubcie się i nie kłamcie w stosunku do prawdy. 15 Nie jest to mądrość schodząca z góry ale ziemska, zmysłowa, demoniczna. 16 Bo gdzie jest zazdrość i intryga, tam też niepokój i każda zła sprawa. 17 A mądrość z góry przede wszystkim jest czysta, potem usposobiona pokojowo, łagodna, uległa, pełna litości oraz szlachetnych owoców, bezstronna i nieobłudna. 18 Zaś owoc sprawiedliwości jest rozsiewany w pokoju tym, którzy czynią pokój.
  • 2 Tm 2:23-24 : 23 A odmawiaj głupich i nieokrzesanych dociekań, wiedząc, że rodzą walki. 24 Zaś sługa Pana nie ma być wojowniczy, ale względem wszystkich miły, zdolny do nauczania, cierpliwie znoszący zło;
  • Prz 26:21 : 21 Węgiel do żaru, drzewo do ognia, a człowiek kłótliwy do wzniecania waśni.
  • Prz 29:22 : 22 Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.
  • Koh 7:8-9 : 8 Lepszy koniec rzeczy niż jej początek; lepszy cierpliwy niż wyniosły. 9 W swoim duchu nie rwij się do gniewu, gdyż gniew mieści się w łonie głupców.
  • Mt 5:39-41 : 39 Ale ja wam powiadam, abyście nie oddawali złemu; ale temu, kto cię uderza w prawy twój policzek, nadstaw mu też i drugi; 40 a kto się chce z tobą procesować i zabrać twoją suknię, pozostaw mu i płaszcz; 41 a ktokolwiek cię zmusi by iść jedną milę, idź z nim dwie.
  • Dz 6:1-5 : 1 Ale w dniach powiększania się liczby uczniów, pojawiło się szemranie hellenistów przeciwko Hebrajczykom, że w codziennej służbie pomijane są ich wdowy. 2 Więc dwunastu przywołało wielu uczniów i powiedziało: Nie jest mile widziane, by służyć stołom, a pozostawić Słowo Boga. 3 Ale poszukajcie, bracia, siedmiu mężów, którzy mają dobrą opinię, pełnych Ducha Świętego i mądrości, i ich ustanowimy do tej sprawy. 4 Zaś my będziemy wierni modlitwie oraz służbie słowa. 5 Więc spodobała się ta mowa wobec całego mnóstwa uczniów oraz wybrali sobie: Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja, nowonawróconego Antiocheńczyka,
  • Dz 15:2-9 : 2 Ale gdy z nimi pojawiła się kłótnia oraz niemała dyskusja Pawła i Barnabasza, postanowili, aby Paweł, Barnabasz i niektórzy inni z nich weszli odnośnie tej kwestii spornej do Jerozolimy, do apostołów i starszych. 3 I rzeczywiście, wyprawieni przez zbór, poszli przez Fenicję oraz Samarię, opowiadając o nawróceniu pogan; zatem sprawiali wielką radość wszystkim braciom. 4 Zaś gdy przybyli do Jerozolimy, zostali przyjęci przez zbór, apostołów i starszych oraz opowiedzieli, co Bóg wśród nich uczynił. 5 Ale powstali niektórzy wierzący ze stronnictwa faryzeuszów, mówiąc, że trzeba ich obrzezywać, a także nakazywać przestrzeganie Prawa Mojżesza. 6 Więc odnośnie tej sprawy zostali zebrani apostołowie i starsi, by to poznać. 7 A gdy powstała wielka dysputa, Piotr wstał i do nich powiedział: Mężowie bracia, wy wiecie, że za dawnych dni Bóg wybrał sobie mnie spośród was, aby z moich ust poganie usłyszeli słowo Dobrej Nowiny i uwierzyli. 8 Także Bóg znawca serc im zaświadczył i dał im Ducha Świętego jak i nam. 9 Zatem nic nie rozdzielił między nami a nimi, kiedy wiarą oczyścił ich serca. 10 Zatem czemu teraz doświadczacie Boga, kładąc na szyję uczniów jarzmo, którego ani nasi przodkowie, ani my nie mieliśmy siły nosić? 11 Przecież z powodu łaski Pana Jezusa Chrystusa jesteśmy przekonani, że zostaliśmy zbawieni jak i tamci z powodu sposobu życia. 12 Więc zamilkło całe ich mnóstwo oraz słuchali Barnabasza i Pawła, którzy opowiadali, jak Bóg uczynił przez nich wielkie znaki i cuda pośród pogan. 13 A zaraz po zakończeniu ich mowy, odpowiedział Jakób, mówiąc: Mężowie bracia, mnie posłuchajcie. 14 Szymon wytłumaczył, jak najpierw Bóg się zatroszczył, aby wziąć sobie spośród pogan lud dla Jego Imienia. 15 Z tym też współbrzmią słowa proroków, jak jest napisane: 16 Po tych, przyprowadzę was z powrotem i odbuduję upadły przybytek Dawida, odbuduję jego do szczętu zburzone oraz znowu go odnowię, 17 aby ci, co pozostali z ludzi odszukali Pana, a także wszystkie narody wobec których przyzywane jest dla nich Moje Imię, mówi Pan, który te wszystkie rzeczy czyni. 18 Znane są Bogu wszystkie Jego dzieła od wieczności. 19 Dlatego ja uważam, aby nie niepokoić tych z pogan, którzy się nawracają do Boga, 20 ale napisać im, by się trzymali z dala od zmaz wizerunków, prostytucji, uduszonego i krwi. 21 Bowiem Mojżesz ma od dawnych pokoleń takich, co go głoszą po kraju, gdyż jest czytany w bóżnicach na każdy szabat.
  • Rz 12:18 : 18 Jeżeli to z waszego powodu możliwe zachowujcie pokój ze wszystkimi ludźmi;
  • Rdz 13:8-9 : 8 Więc Abram powiedział do Lota: Niech nie będzie sporu pomiędzy mną a tobą, i między moimi pasterzami a twoimi pasterzami; przecież jesteśmy krewnymi ludźmi. 9 Czyż cała ziemia nie jest przed tobą? Odłącz się ode mnie; jeżeli pójdziesz na lewo to ja na prawo, a jeżeli na prawo to ja na lewo.
  • Sdz 8:1-3 : 1 I efraimscy mężowie powiedzieli do niego: Co to ma znaczyć? Co nam uczyniłeś, że nas nie wezwałeś, a sam wyruszyłeś do walki z Midjanitami? I żywo się z nim posprzeczali. 2 Zatem im odpowiedział: Co właściwie zdziałałem w porównaniu z wami? Nie są ważniejsze obierki Efraima od winobrania Abiezera? 3 Bóg wydał w waszą moc książęta midjanickie – Oreba i Zeeba. Co w porównaniu z wami mogłem zdziałać? Więc gdy tak mówił, uśmierzył się ich gniew przeciwko niemu.
  • Sdz 12:1-6 : 1 Nadto zostali zwołani efraimscy mężowie i pociągnęli ku północy oraz powiedzieli do Iftacha: Czemu wyruszyłeś do walki z Ammonitami, a nas nie wezwałeś, abyśmy z tobą poszli? Spalimy ogniem twój dom nad tobą. 2 A Iftach im odpowiedział: Ja i mój lud toczyliśmy ciężki bój z Ammonitami; wtedy was wezwałem, ale mnie nie wybawiliście z ich mocy. 3 Zatem widząc, że nie chcesz mi dopomóc, naraziłem swe życie i wyruszyłem przeciw Ammonitom; a WIEKUISTY poddał ich w moją moc. Czemu więc dzisiaj wystąpiliście przeciw mnie, by ze mną walczyć? 4 Po czym Iftach zgromadził wszystkich mężów Gileadu i uderzył na Efraimitów. I mężowie Gileadu pobili Efraimitów. Bo mówili: Jesteście efraimskimi niedobitkami; a Gilead leży w środku Efraima, w środku Menaszy. 5 Zatem Gileadyci obsadzili brody Jardenu w kierunku Efraima. A gdy niedobitki efraimskie wołały: Pozwól mi się przeprawić; mężowie Gileadu pytali: Czy ty jesteś Efraimita? Jeżeli odpowiedział: Nie, 6 wtedy mu mówili: Powtórz: Szybbolet. Zaś gdy powiedział: Sibbolet – ponieważ nie starał się poprawnie wymawiać – ujęli go i mordowali przy brodach Jardenu. Tak wówczas padło z Efraima czterdzieści dwa tysiące.
  • 2 Sm 2:14-17 : 14 Zatem Abner zawołał do Joaba: Niech wystąpią młodzieńcy i poigrają przed nami! A Joab odpowiedział: Niech wystąpią! 15 Więc wstali i skrzyżowali się w liczbie: Dwunastu Binjamińczyków ze strony Isboseta, syna Saula; i dwunastu ze sług Dawida. 16 Każdy uchwycił swojego przeciwnika za głowę i utopił mu w boku swój nóż; tak, że razem polegli. Zatem nazwano to miejsce, co leży pod Gibeonem – polem Noży. 17 Tak, tego dnia, rozpoczął się niezmiernie ciężki bój; jednak Abner oraz mężowie Israela, zostali pokonani przez sługi Dawida.
  • 2 Sm 19:41-20:22 : 41 Zaś król pociągnął do Gilgal, a szedł z nim Kimham. Wraz z królem, pociągnął też cały lud judzki i co najmniej połowa wojennego ludu israelskiego. 42 Nagle wszyscy mężowie israelscy przyszli do króla i zapytali się króla: Czemu cię uprowadzili nasi współplemieńcy, judzcy mężowie i tajemnie przeprawili przez Jarden króla, jego rodzinę, i z nim cały orszak Dawida? 43 Zatem wszyscy mężowie judzcy odpowiedzieli Israelitom: Ponieważ król jest nam bliższy! Czemu z tego powodu zapłonąłeś gniewem? Czy zjedliśmy cokolwiek z króla, lub czy został przez nas porwany? 44 Jednak Israelici odpowiedzieli Judejczykom: My mamy dziesięć udziałów w królu; więc nawet u osoby Dawida mam przed tobą pierwszeństwo; więc czemu mnie zlekceważyłeś? Czy nie z mojej strony wyszło pierwsze słowo, by przywrócić mojego króla? Jednak Judejczycy odezwali się jeszcze twardszymi słowami, niż słowa Israelitów. 1 A był tam przypadkiem obecny nikczemny człowiek, Binjaminita, imieniem Szeba, syn Bichri. On zadął w trąbę i zawołał: Nie mamy działu w Dawidzie, ani dziedzictwa w synu Iszaja – każdy do swych namiotów, Israelu! 2 Tak wszyscy mężowie israelscy odłączyli się od Dawida i poszli za Szebą, synem Bichri. Jednak mężowie judzcy gromadzili się silniej wokół swojego króla, od Jardenu – aż do Jeruszalaim. 3 A gdy Dawid przybył do swego domu, do Jeruszalaim, wziął owe dziesięć kobietnałożnic, które zostawił dla strzeżenia domu i umieścił je w oddzielnym gmachu oraz się do nich nie zbliżał. Tak żyły oddzielone, aż do dnia ich śmierci, niby wdowy za życia męża. 4 Potem król powiedział do Amasy: W przeciągu trzech dni zwołaj mi Judejczyków, a następnie, ty sam też tu się stawisz! 5 Zatem Amasa wyruszył, by zwołać Judejczyków. Gdy jednak opóźnił czas, który mu był wyznaczony, 6 Dawid powiedział do Abiszaja: Teraz Szeba, syn Bichri, wyrządzi nam więcej zła niż Absalom. Dlatego zbierz ludzi swojego pana i puść się za nim w pogoń, by nie znalazł jakichś obwarowanych miast, no i zasępił nasze oko. 7 I wyruszyli za nim mężowie Joaba, wraz z Kretejczykami, Pletejczykami oraz całym rycerstwem; wyszli z Jeruszalaim by ścigać Szebę, syna Bichri. 8 A kiedy właśnie się znajdowali przy owym wielkim kamieniu, który jest w Gibeonie, przybył im naprzeciw Amasa. Zaś Joab miał swoją wojenną szatę, w którą był przyodziany, szata ta była przepasana, a nad nią, przywiązany do jego bioder pas z mieczem i jego pochwą, który mógł wyjąć oraz zaatakować. 9 Więc Joab zapytał Amasę: Czyś zdrów, mój bracie? Przy czym Joab ujął Amasę swą prawą ręką za brodę, aby go niby ucałować; 10 a Amasa nie zauważył miecza w lewej ręce Joaba. Więc Joab dźgnął go nim w jego łono tak, że rozlał jego wnętrzności na ziemię, nie zadając mu już drugiego ciosu. Zatem Amasa umarł. Potem Joab i jego brat Abiszaj puścili się w pogoń za Szebą, synem Bichri. 11 Zaś jeden ze sług Joaba musiał przy nim stanąć i wołać: Kto trzyma z Joabem i kto z Dawidem – niech idzie za Joabem! 12 Natomiast zbroczony krwią Amasa leżał na środku drogi; zatem gdy ten człowiek zobaczył, że cały lud przystawał – przesunął Amasę z drogi na pole oraz rzucił na niego płaszcz, gdyż spostrzegł, że każdy, kto obok niego przechodził – przystawał. 13 Więc gdy Amasa został uprzątnięty z drogi, każdy pociągnął za Joabem, by ścigać Szebę, syna Bichri. 14 Lecz on już przeciągnął przez wszystkie pokolenia israelskie, aż do Abel, czyli Bet Maacha, wraz ze wszystkimi Beerydami, bowiem się zgromadzili i również za nim poszli. 15 Zatem poszli, następnie oblegając Abel Bet Maacha; po czym usypali wał przeciwko miastu. A Joab stanął przy obwodowym murze, po czym cały lud, który mu towarzyszył, przypuścił szturm, aby zburzyć mur. 16 Wtedy jakaś mądra kobieta z miasta zawołała: Posłuchajcie, posłuchajcie! Chciejcie powiedzieć Joabowi: Zbliż się tutaj, bo chcę z tobą pomówić! 17 Więc gdy się do niej zbliżył, kobieta zapytała: Czy ty jesteś Joab? Zatem odpowiedział: Tak. Wtedy do niego powiedziała: Słuchaj słów twojej służebnicy! A odpowiedział: Słucham. 18 I ciągnęła dalej, mówiąc: Przedtem powiadano, mówiąc: Trzeba zapytać w Abelu; wtedy się postąpi w sposób prawy. 19 Ja należę do najspokojniejszych miast, spośród wiernych Israelowi; chcesz zniszczyć gród należący do israelskich stolic? Czemu chcesz zburzyć dziedzictwo WIEKUISTEGO? 20 A Joab odpowiedział: Dalekim, dalekim to ode mnie! Nie chcę ani burzyć, ani niszczyć! 21 Nie o to chodzi! Lecz człowiek z efraimskich gór, imieniem Szeba, podniósł rękę przeciwko królowi Dawidowi! Wydajcie jego samego, a odstąpię od miasta! Więc kobieta odpowiedziała Joabowi: Zaraz jego głowa będzie ci wyrzucona przez mur! 22 Potem owa kobieta, w swej mądrości, zwróciła się do całego ludu, tak, że ścięli głowę Szeby, syna Bichri, i rzucili ją Joabowi. Zaś on kazał uderzyć w trąbę, więc rozproszyli się spod miasta, każdy do swojego namiotu; podczas gdy Joab wrócił do króla, do Jeruszalaim.
  • 2 Krn 10:14-16 : 14 Ale do nich przemówił według rady młodzieńców, mówiąc: Obciążono was ciężkim uciskiem, lecz ja dodam do niego; mój ojciec karał was biczami, a ja biczami z kolcami. 15 Zatem król nie zajął strony ludu; bo przyczyna pochodziła od Boga, aby WIEKUISTY uczynił zadość Swojemu słowu, które przez Achiję Szylonitę powiedział do Jerobeama, syn Nebata. 16 Z całego Israela, którego król nie usłuchał, lud odpowiedział królowi, mówiąc: Jakiego rodzaju mamy dział w Dawidzie? Bez dziedzictwa w synu Iszaja? Każdy do swych namiotów, Israelu! Dawidzie, teraz oglądaj swój dom! I wszyscy Israelczycy rozeszli się do swoich namiotów.
  • 2 Krn 13:17 : 17 Wtedy Abija i jego lud porazili ich wielką rzezią, zatem padło pięćset tysięcy pobitych mężów, wybranych z Izraela.
  • 2 Krn 25:17-24 : 17 Wtedy Amacjasz, król Judy się naradził i posłał do Joasza, syna Jehoachaza, syna Jehu, króla Israela, mówiąc: Przyjedź, a popatrzymy sobie w oczy. 18 Zatem Joasz, król Israela, posłał do Amacjasza, króla Judy, mówiąc: Oset, co rośnie na Libanie, posłał do cedru libańskiego, mówiąc: Daj twą córkę memu synowi za żonę. Lecz zwierz polny, który był na Libanie, idąc, podeptał ten oset. 19 Myślałeś: Oto poraziłem Edomitów; dlatego wyniosło cię twoje serce, byś się tym chlubił. Siedź zatem, w twoim domu; czemu się wdajesz w złe, byś upadł, ty i z tobą Juda? 20 Ale Amacjasz nie usłuchał; a było to od Boga, aby ich oddać w moc wrogów, gdyż pożądali bogów Edomu. 21 Zatem Joasz, król Israela wyciągnął oraz w Beth Szemesz, które jest w Judzie, spojrzeli sobie w oczy, on i Amacjasz, król Judy. 22 Lecz Juda został porażony przed Israelem; zatem pouciekali, każdy do swoich namiotów. 23 Lecz w Beth Szemesz, Joasz, król Israela, ujął Amacjasza, króla Judy, syna Joasza, syna Jehoachaza i przyprowadził go do Jeruszalaim; zaś mury Jeruszalaim zburzył na długości czterystu łokci, od bramy Efraima do bramy Narożnej. 24 Zabrał też całe złoto, srebro oraz wszystkie naczynia, które się znalazły w Domu Boga, u Obed Edoma oraz w skarbach domu królewskiego; a jako zastaw ludzi, i wrócił do Szomronu.
  • 2 Krn 28:6 : 6 Bowiem Pekach, syn Remalji, jednego dnia pobił w Judzie sto dwadzieścia tysięcy, samych walecznych mężów, bo opuścili WIEKUISTEGO, Boga swoich przodków.
  • Prz 13:10 : 10 Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.
  • Prz 14:29 : 29 Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
  • Prz 15:1 : 1 Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
  • Prz 16:32 : 32 Lepszy pobłażliwy niż bohater; a panujący nad swoim duchem niż zdobywca miast.
  • Prz 17:19 : 19 Kto miłuje kłótnię – miłuje występek; a kto podwyższa swe drzwi – szuka ruiny.
  • Prz 19:11 : 11 Rozum człowieka hamuje jego porywczość i jest dla niego chwałą, kiedy przebaczy uchybienie.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 15:18
    78%

    18Zapalczywy człowiek wszczyna swary, a pobłażliwy uśmierza zwadę.

  • Prz 15:1
    75%

    1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.

  • Prz 22:10
    75%

    10Wypędź szydercę, a ustanie zwada; uspokoi się spór i sromota.

  • Prz 26:20-21
    2 wersety
    74%

    20Gdzie nie wystarcza drzewa – tam gaśnie ogień; gdzie nie ma plotkarza – tam ustaje kłótnia.

    21Węgiel do żaru, drzewo do ognia, a człowiek kłótliwy do wzniecania waśni.

  • Prz 17:1
    74%

    1Lepszy suchy kęs, a przy nim spokój; niż dom pełen mięsa i kłótnie.

  • Prz 13:10
    74%

    10Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.

  • Prz 16:28-29
    2 wersety
    74%

    28Człowiek przewrotny wznieca swary, a plotkarz rozłącza zażyłych przyjaciół.

    29Okrutny człowiek uwodzi własnego towarzysza i prowadzi go na niedobrą drogę.

  • Prz 20:3
    73%

    3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.

  • Prz 19:13
    73%

    13Nieszczęściem dla ojca jest głupi syn, a swarliwość kobiety jak stale cieknąca rynna.

  • Prz 27:15
    72%

    15Cieknąca wciąż rynna w dżdżystym dniu oraz swarliwa kobieta podobne są do siebie.

  • Prz 17:19-20
    2 wersety
    72%

    19Kto miłuje kłótnię – miłuje występek; a kto podwyższa swe drzwi – szuka ruiny.

    20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.

  • Prz 17:13
    72%

    13Kto dobro odpłaca złem – z tego domu zło nie odejdzie.

  • Prz 30:33
    72%

    33Jak ten, co ubija mleko i wydobywa masło; bo ten, co wygniata nos i wydobywa krew – wygniata kłótnię i wydobywa gniew.

  • Prz 29:22
    72%

    22Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.

  • Prz 14:17
    71%

    17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.

  • Prz 25:8
    71%

    8Nie występuj skwapliwie w sporze; bo co poczniesz, gdy cię zawstydzi twój przeciwnik?

  • Prz 18:18-19
    2 wersety
    71%

    18Los kładzie koniec sporom oraz ustanawia rozejm między silnymi.

    19Zdradzony brat jest odporniejszy niż gród warowny, a ich kłótnie – niby zawory zamku.

  • Prz 26:17-18
    2 wersety
    71%

    17Psa pociąga za uszy przechodzień, co unosi się w kłótni, która go nie obchodzi.

    18Jak szaleniec, który rzuca płomienne strzały oraz śmiertelne pociski

  • Ps 37:8
    71%

    8Zaniechaj gniewu i porzuć zapalczywość; nie obruszaj się, bo to prowadzi do złego.

  • Prz 18:6
    70%

    6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.

  • Prz 18:4
    70%

    4Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.

  • Prz 3:30
    70%

    30Nie spieraj się z nikim bez powodu, gdy nic złego ci nie wyrządził.

  • Prz 10:19
    70%

    19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.

  • Prz 6:19
    70%

    19tego, który wygłasza kłamstwa, jako fałszywy świadek oraz tego, kto rozsiewa swary pomiędzy braćmi.

  • Jk 3:16
    69%

    16Bo gdzie jest zazdrość i intryga, tam też niepokój i każda zła sprawa.

  • Prz 1:15
    69%

    15Mój synu! Nie udawaj się z nimi w drogę, powstrzymuj swoją nogę od ich ścieżki!

  • Prz 10:11-12
    2 wersety
    69%

    11Usta sprawiedliwego są zdrojem życia, a usta niegodziwych pokrywa krzywda.

    12Nienawiść wznieca swary; a jednak wszystkie przewinienia przesłania miłość.

  • Prz 6:14
    69%

    14w którego sercu jest przewrotność i ustawicznie knuje zło oraz rozsiewa swary.

  • Koh 10:13
    69%

    13Początek mowy jego ust to głupota, a koniec jego słów to szał złowrogi.

  • Prz 29:9
    69%

    9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.

  • Prz 25:17
    69%

    17W domu twojego przyjaciela rzadziej stawiaj nogę, aby się tobą nie przesycił i cię nie znienawidził.

  • 2 Tm 2:23
    69%

    23A odmawiaj głupich i nieokrzesanych dociekań, wiedząc, że rodzą walki.

  • Prz 17:9
    68%

    9Kto osłabia uchybienie – szuka miłości; a kto wznawia sprawę – rozłącza przyjaciół.

  • Prz 21:14
    68%

    14Skryty dar uśmierza gniew, a datek w zanadrzu silną zapalczywość.

  • Ps 34:14
    68%

    14Strzeż swojego języka od zła oraz twych ust od zdradliwej mowy.

  • Prz 19:27
    68%

    27Mój synu, nie słuchaj takich nauk, które chcą odwieść od rozumnych przestróg.

  • Prz 25:24
    68%

    24Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż ze swarliwą kobietą we wspólnym domu.

  • Prz 22:24
    68%

    24Nie spoufalaj się z popędliwym, i nie zadawaj się z człowiekiem zapalczywym;

  • Jk 3:11
    68%

    11Czy źródło, z tego samego otworu, tryska słodką i gorzką wodą?

  • Prz 14:29
    68%

    29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.

  • Jk 3:14
    68%

    14Ale jeśli macie w waszym sercu gorzką zazdrość oraz intrygę nie chlubcie się i nie kłamcie w stosunku do prawdy.

  • Prz 25:26
    68%

    26Jak mętne źródło i zepsuta krynica – tak sprawiedliwy, który się ugina wobec niegodziwego.

  • Prz 16:14
    68%

    14Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.