Ksiega Przyslów 21:14
Skryty dar uśmierza gniew, a datek w zanadrzu silną zapalczywość.
Skryty dar uśmierza gniew, a datek w zanadrzu silną zapalczywość.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
23Niegodziwy bierze z zanadrza łapówkę, by skrzywić ścieżki prawa.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
18Zapalczywy człowiek wszczyna swary, a pobłażliwy uśmierza zwadę.
14Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.
7Zdzierstwo ogłupia mądrego, a serce psuje przekupstwo.
8Wdzięcznym kamieniem jest łapówka w oczach tego, kto ją odbiera; gdzie się z nią zwrócisz – znajdziesz powodzenie.
9Kto osłabia uchybienie – szuka miłości; a kto wznawia sprawę – rozłącza przyjaciół.
22Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.
13Kto zatyka swe ucho na wołanie biednego – ten sam będzie wołał i nie znajdzie posłuchu.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
30Życiem dla ciała jest spokojne serce, a namiętność zgnilizną w kościach.
27Kto jest chciwy nieprawych zysków, wtrąca w biedę swój dom; a będzie żył ten, kto nienawidzi łapówek.
4Okrutna jest zapalczywość i poryw gniewu – ale kto się ostoi wobec zazdrości?
5Lepsza jawna przygana, niż zatajona w przyjaźni.
19Kto się unosi gniewem – musi odpuścić karę; bo zamiast ocalić, uczynisz go jeszcze gorszym.
9W swoim duchu nie rwij się do gniewu, gdyż gniew mieści się w łonie głupców.
14Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
4aby twa jałmużna była w ukryciu; a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, Ten odda ci jawnie.
15Dla sprawiedliwego radością jest spełnić sprawiedliwość; lecz zgrozą dla złoczyńców.
18Aby tego nie ujrzał WIEKUISTY i na ten widok tak się obruszył, że odwrócił od niego swój gniew.
22Wtedy zgarniasz płonące głownie na jego głowę; zaś tobie zapłaci WIEKUISTY.
23Wiatr północny sprowadza deszcz, a zasępione twarze – uszczypliwe mowy.
8Zaniechaj gniewu i porzuć zapalczywość; nie obruszaj się, bo to prowadzi do złego.
16Dar człowieka otwiera mu dostęp i prowadzi go przed oblicze wielkich.
18Kiedy nadchodzi żar, niech cię swoim nadmiarem nie skusi do urągania; ani niech cię nie uwiedzie wielkość daru.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
11Rozum człowieka hamuje jego porywczość i jest dla niego chwałą, kiedy przebaczy uchybienie.
27Kto użycza biednemu – nie powoduje dla siebie niedostatku; a kto odwraca swoje oczy – obfituje w przekleństwa.
34Bowiem zazdrość to męska zaciekłość, co nie oszczędza w dzień pomsty.
21Spuścizna zdobyta z początku szybko – nie będzie błogosławiona na końcu.
24Nie spoufalaj się z popędliwym, i nie zadawaj się z człowiekiem zapalczywym;
1Lepszy suchy kęs, a przy nim spokój; niż dom pełen mięsa i kłótnie.
12Nienawiść wznieca swary; a jednak wszystkie przewinienia przesłania miłość.
13Na ustach rozsądnego przebywa mądrość; a rózga jest przeznaczona dla bezmyślnego grzbietu.
28Człowiek przewrotny wznieca swary, a plotkarz rozłącza zażyłych przyjaciół.
14Jak chmury, wiatr i brak deszczu tak człowiek, który się chełpi zwodniczym darem.
15Książę daje się ugiąć cierpliwością; a łagodny język kruszy kości.
16Nieraz się gnębi biednego, by mu przysporzyć mienia; daje się bogatemu, aby go wtrącić w nędzę.
35Roztropny sługa znajduje przychylność króla, lecz jego oburzenia doświadczy ten, który przynosi wstyd.
33Jak ten, co ubija mleko i wydobywa masło; bo ten, co wygniata nos i wydobywa krew – wygniata kłótnię i wydobywa gniew.
16Kto by ją chciał powstrzymać – powstrzymuje wiatr, albo rozlewającą się oliwę, na którą natknął się swoją prawicą.
13Kto dobro odpłaca złem – z tego domu zło nie odejdzie.
14Kiedy wszczyna się kłótnia, to jakby ktoś rozpętał fale; więc zaniechaj jej zanim wybuchnie zwada.
6Na głowę sprawiedliwego spływają błogosławieństwa, a usta niegodziwych pokrywa krzywda.
23Kto człowiekowi przygania – w następstwie znajdzie więcej upodobania, niż ten, co się językiem podchlebia.
26a nieustannie pała on pożądliwością; zaś sprawiedliwy użycza i nie szczędzi.
19Wobec tego, moi umiłowani bracia, niech każdy człowiek będzie skory do usłuchania, powolny do powiedzenia, leniwy do zapalczywości.
6W domu sprawiedliwego jest wiele zapasów; a w dorobku niegodziwca panuje zamieszanie.