Ksiega Przyslów 17:8
Wdzięcznym kamieniem jest łapówka w oczach tego, kto ją odbiera; gdzie się z nią zwrócisz – znajdziesz powodzenie.
Wdzięcznym kamieniem jest łapówka w oczach tego, kto ją odbiera; gdzie się z nią zwrócisz – znajdziesz powodzenie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
23Niegodziwy bierze z zanadrza łapówkę, by skrzywić ścieżki prawa.
16Dar człowieka otwiera mu dostęp i prowadzi go przed oblicze wielkich.
6Wielu głaszcze oblicze hojnego i każdy jest przyjacielem szczodrobliwego męża.
8Nie bierz wziątku; gdyż wziątek zaślepia jasnowidzących oraz przekręca słowa sprawiedliwych.
14Skryty dar uśmierza gniew, a datek w zanadrzu silną zapalczywość.
7Zdzierstwo ogłupia mądrego, a serce psuje przekupstwo.
27Kto jest chciwy nieprawych zysków, wtrąca w biedę swój dom; a będzie żył ten, kto nienawidzi łapówek.
14Liche to, liche! – mówi kupujący; ale gdy odchodzi, chwali się zakupem.
15Jest mnóstwo złota i korali; lecz najcenniejszym klejnotem są rozumne usta.
7Nikczemnemu nie przystoi szczytna mowa; o ileż mniej mowa kłamliwa zacnemu.
9Kto ma życzliwe oko – będzie błogosławiony, bo udziela biednemu swego chleba.
14Jak chmury, wiatr i brak deszczu tak człowiek, który się chełpi zwodniczym darem.
4Król utwierdza kraj sprawiedliwością; a kto mnoży podatki – ten go niszczy.
5Człowiek, który schlebia swojemu bliźniemu – rozpościera sieć przed jego stopami.
1Imię jest cenniejsze od wielkiego bogactwa; miła przychylność od srebra i złota.
9Kto osłabia uchybienie – szuka miłości; a kto wznawia sprawę – rozłącza przyjaciół.
11Jak złote jabłuszka na wycyzelowanych, srebrnych naczyniach – tak słowo wypowiedziane stosownie do swoich właściwych okoliczności.
12Jak złoty kolczyk z błyszczącym klejnotem – tak mądry mówca wobec uważnego ucha.
8Lepsza odrobina w sprawiedliwości, niż wielkie dochody w bezprawiu.
5Szczęśliwy mąż miłosierny i uczynny; ten, który według Prawa urządza swoje sprawy.
8Mąż bywa chwalony w miarę swojego rozumu; a kto jest przewrotnego serca, popadnie w pogardę.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
27Kto ma staranie o dobro szuka tego, co się podoba; a kto myśli o złym na tego ono przyjdzie.
11Mądrość jest równie dobrą jak majętność; jest ona zaletą dla tych, którzy widzą słońce.
4A w oczach Boga i ludzi znajdziesz upodobanie, i dobre względy.
17Każde szlachetne dawanie i każdy doskonały dar jest z Nieba. Zstępuje od Ojca światłości, u którego wewnątrz nie znajduje się zmiana, zwrot, lub cień.
15Zdrowy rozsądek zapewnia życzliwość, lecz droga zdrajców jest silna.
8Ten, który składa cześć głupcowi – to jakby kamień przywiązywał do procy.
14Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.
14Bo jej nabycie jest lepsze niż uzyskanie srebra, jej dochód pożyteczniejszy niż szczere złoto.
27Kto użycza biednemu – nie powoduje dla siebie niedostatku; a kto odwraca swoje oczy – obfituje w przekleństwa.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
17Prawdziwy przyjaciel miłuje w każdy czas i jak brat stawia się on w nieszczęściu.
17Nie zrówna jej ani złoto, czy szklisty klejnot, ani jej ceną nie jest szczerozłote naczynie.
22Rozkoszą człowieka jest miłość, którą świadczy; lepszy ubogi człowiek niż kłamliwy.
6Lepszy jest biedny, co chodzi w swej uczciwości niż bogaty, a przy tym przewrotny na swoich drogach.
20Kto się zastanawia nad słowem – znajdzie szczęście; a kto polega na WIEKUISTYM – temu jest błogo.
19Bowiem on rzadko wspomina krótkie chwile swojego życia, gdyż Bóg daje mu radość jego serca.
6Skarby zdobyte kłamliwym językiem są jak ulotne tchnienie tych, co szukają śmierci.
11Bo lepszą jest mądrość niż korale; nie dorównują jej żadne klejnoty.
21Stronniczość jest niegodziwą rzeczą; BG i niejeden dla kęsa chleba staje się przewrotnym.
22Człowiek zazdrosny aż trzęsie się do bogactwa i nie rozważa, że spadnie na niego niedostatek.
33Wszystkim ladacznicom dają upominki – ale to ty dawałaś swoje upominki wszystkim twym zalotnikom, oraz się okupywałaś, aby na wszeteczeństwa z tobą, z zewnątrz do ciebie przychodzili.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
4Niecny zważa na nieprawe usta; kłamca przysłuchuje się złowieszczej mowie.
12Bo jeżeli istnieje ochota, to jest ona godna przyjęcia, o ile ktoś ma nie o ile nie ma.
19Nie skrzywiaj prawa, nie uwzględniaj osoby, ani nie bierz wziątku; gdyż dar zaślepia oczy mądrych i plącze słowa sprawiedliwych.