Ksiega Przyslów 25:11
Jak złote jabłuszka na wycyzelowanych, srebrnych naczyniach – tak słowo wypowiedziane stosownie do swoich właściwych okoliczności.
Jak złote jabłuszka na wycyzelowanych, srebrnych naczyniach – tak słowo wypowiedziane stosownie do swoich właściwych okoliczności.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Jak złoty kolczyk z błyszczącym klejnotem – tak mądry mówca wobec uważnego ucha.
13Jak śnieżny chłód w porze żniwa – tak posłaniec wierny swoim mocodawcom; orzeźwia on duszę swego pana.
23Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
24Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.
15Jest mnóstwo złota i korali; lecz najcenniejszym klejnotem są rozumne usta.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
20Język sprawiedliwych to wyborowe srebro; rozum niegodziwych ma mało wartości.
10aby cię nie lżył ten, co to usłyszy i twoja niesława nigdy by nie ustała.
18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.
1Imię jest cenniejsze od wielkiego bogactwa; miła przychylność od srebra i złota.
25O, jakże skutecznesą słowa prawdy! Ale czego dowodzi wasze napominanie?
4Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.
4Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność zadaje rany duchowi.
22Piękna kobieta pozbawiona rozsądku jest jak złoty kolczyk w ryju świni.
13Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
21Tygiel dla srebra, piec dla złota – zaś dla człowieka jego sława.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
18Niejeden mówi jakby kłuł mieczem; a mowa mędrców niesie ukojenie.
23Srebrną polewą, którą pokryte jest naczynie, są żarliwe usta oraz niecne serce.
16Nabywanie mądrości – o ileż to lepsze niż złoto; a nabywanie rozwagi – o ileż to wyśmienitsze niż srebro.
3Bowiem ucho rozróżnia mowy, tak jak podniebienie kosztuje pokarm.
21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
7Nikczemnemu nie przystoi szczytna mowa; o ileż mniej mowa kłamliwa zacnemu.
8Wdzięcznym kamieniem jest łapówka w oczach tego, kto ją odbiera; gdzie się z nią zwrócisz – znajdziesz powodzenie.
11A sprawiam ci złote sznury klejnotów ze srebrnym nakrapianiem.
31Ucho, które słucha życiodajnego napomnienia – będzie przebywać pośród mędrców.
10Kohelet starał się też wynaleźć wdzięczne powiedzenia słowa prawdziwe, napisane z prostotą.
11Słowa mędrców podobne są do kolców oraz do wbitych gwoździ te, co pochodzą od przedstawicieli zborów i podane są przez jednego Pasterza.
4Niech wydzielą się żużle ze srebra, a złotnikowi uda się naczynie.
10Zamiast srebra raczej zabierzcie Moje napomnienie, a zamiast wybornego złota – poznanie.
11Bo lepszą jest mądrość niż korale; nie dorównują jej żadne klejnoty.
14Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.
6Słuchajcie, bo wygłaszam poważne rzeczy, a Me usta otwierają się na to, co proste.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
25Zimną wodą dla spragnionej duszy jest pomyślna wieść z dalekiej ziemi.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
19Mój plon jest lepszy niż szlachetny kruszec i szczere złoto; Mój nabytek cenniejszy niż wyborowe srebro.
14Bo jej nabycie jest lepsze niż uzyskanie srebra, jej dochód pożyteczniejszy niż szczere złoto.
15Książę daje się ugiąć cierpliwością; a łagodny język kruszy kości.
10Na wargach królewskich jest wyrocznia; niechaj przy wyrokowaniu nie chybią jego usta.
11Usta sprawiedliwego są zdrojem życia, a usta niegodziwych pokrywa krzywda.
16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
30Owocem sprawiedliwego jest drzewo Życia; mędrzec zjednywa sobie dusze.
25Troska w sercu człowieka je gnębi, ale życzliwe słowo je pociesza.
26Swe usta otwiera z mądrością, a na jej języku uprzejma nauka.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.
9Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.